Dating voor hoger opgeleide singles

Als ik vroeg om met te troosten,
En op een nieuwe dag te toosten,
Zou je bij me komen?

En als ik met heel mijn wezen,
De morgen toch zou vrezen,
Zou je bij me blijven?

Als ik met je wilde praten,
Over dingen die me niet lekker zaten,
Zou je rustig blijven?

En als ik vrolijk wil gaan zingen,
Uitdagend met m'n heupen swingen,
Zou je met me dansen?

Als ik moe ben thuis gekomen,
En tegen je aan zit te dromen,
Zou je het me gemakkelijk maken?

En als ik vraag om er gewoon te zijn,
Zonder poespas, alleen maar fijn,
Zou je dan te vinden zijn?

Als ik Meeuwis horen wil,
Maar jij dacht aan Chopin,
Wat zou dan je keuze zijn?

En lief, als ik vraag van me te houden,
Schrik je dan of verdrijven we de koude
Alleen nog maar met elkaar?

Lees verder!

Na een maand in het donkere gedeelte van Afrika geweest te zijn ben ik weer terug in Nederland. Een maand lang vrienden helpen op een missie post in Mozambique. Veel kinderen die erg veel hulp nodig hebben en zonder ouders leven en iedere dag weer moeten vechten voor overleving, voor voedsel.

Ik ben een maand daar geweest zonder enige vormen van makkelijke communicatie, alleen de satelliet telefoon voor noodgevallen en dan nog is de hulp ongeveer 3 uur vliegen om bij ons te komen. Een maand zonder computer, een maand zonder de voor ons zo normale vormen van dagelijkse hygiëne. Ik ben weer terug en heb het goed overleefd, het belangrijkste is, ik kon weer weggaan, maar de indrukken zijn bij mij gebleven. In ieder geval heb ik geprobeerd in mijn vakantie iets bij te dragen aan het leed wat die kinderen daar doormaken.

Een belangrijk punt is ook weer te realiseren hoe rijk, welvarend, gezond wij eigenlijk allemaal zijn. Maar goed, ik ga hier geen pleidooi houden maar weer hopelijk veel schrijven over de leuke ontmoetingen (en soms ook minder leuke) die ik hier op M4M hopelijk weer mag hebben.

By the way, als je mijn reisblog later een keer wil lezen, stuur maar een berichtje.

Ik ben de laatste dagen weer door M4M aan het rondneuzen, wat ik toch veel zie is dat de lengte die gewenst wordt steeds langer wordt, en hiermee val ik met mijn 178 cm vaak buiten de boot. Ook mijn leeftijd ligt net op het keerpunt, ben ik te oud met 46 jaar? Gezochte leeftijden zijn veel tot 45 en vanaf 50, mmmm de verkeerde markt waar ik nu in zit dus.

Ik heb een vriend die hier ook staat, hij is 198 cm en heeft ongeveer iedere week minimaal 2 dates, met een verscheidenheid van mensen en hij is bijzonder kieskeurig, maar goed, ik zal eens proberen meer te reageren op leuke profielen, wie weet... en uiteraard zal ik hier de anonieme blogs van mijn avonturen proberen te publiceren.

Lees verder!

Christchurch is enkele dagen geleden flink opgeschud (7,4 op de schaal van Richter). Ter vergelijking de aardbeving die ooit Napier verwoestte had een kracht van 7,8 op diezelfde schaal. Gelukkig zijn er geen menselijke slachtoffers te betreuren, alleen veel materiële schade.

De beelden uit Nieuw-Zeeland geven een goed beeld hoe ik me nu voel. Oh nee hè, heb ik dit nu net opgeschreven? Gebruik ik nu echt een stukje natuurgeweld om een fase in mijn leven of een gevoel weer te geven? HAHA. Wat een 'lame' bruggetje. Maar ja, dit wordt dus een blogje over de boel opschudden, of je het nu zelf doet of het voor je gedaan wordt.

Verandering is goed, voor alles en iedereen. Al kan het soms lastig zijn om verandering te accepteren. Immers de meeste bezoekers aan deze site waren ongetwijfeld ooit eens happy in een relatie maar omschrijven zichzelf nu als “happy single” (vreselijke term trouwens). Een verandering die misschien best lastig te accepteren was maar waar je gaande weg mee leerde leven. En nu is alles gewoon lekker: leuk werk, fijne vrienden en lekker de hort op zonder met anderen rekening te houden. Al blijft het wel kriebelen en daarom zijn we allemaal op sites zoals deze actief.

Okay verandering dus. Een proces waar ik nog middenin zit. Dat verklaart ook waarom blogposts langer op zich laten wachten en onregelmatig verschijnen. Recent ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn leven slechts 10 kuub groot is. Als iemand mij ooit van materialisme beschuldigt, weet ik nu tenminste zeker dat het niet zo is. 10 Kuub is echt niet veel, iets van 3 bij 2 bij 1 komma zoveel.

Of ik me verveelde en alle troep maar op een hoop gegooid heb? Nee hoor, heb recent alle troep in een storage unit gegooid. Door verandering in werk (weet je nog? het afdwingen van verandering, kwam een tijd geleden aan de orde) ben ik verkast van het Westen naar het Oosten van Nederland. Eindelijk terecht gekomen op de plek waarvan ik zei dat als ik naar Nederland terug zou gaan, ik me alleen daar wilde gaan vestigen. Na de jaren in Nieuw-Zeeland was de Randstad gewoon geen optie meer.

Helaas gingen de werkgerelateerde zaken snel dan huiszaken. Ooit snelheid op de woningmarkt gezien? Traag als dikke s****t gaat dat. Vandaar dat alles nu in een storage unit ligt en ik een aantal weken uit de koffer moet leven bij vrienden. Superlief natuurlijk maar niet ideaal. Gelukkig zitten we allemaal op dezelfde lijn dus het gaat op zich prima.

Maar toch wordt er door me met spanning vooruit gekeken. Heerlijk om straks weer een eigen plek te hebben met de eigen spullen en het “happy single” leventje weer op te pakken. :-) Dat duurt nu niet lang meer... Nog maar een maandje te gaan dan is mijn appartement klaar voor oplevering en inrichting. Countng the days.

Voor nu dus af en toe een blogje of berichtje tussendoor om de chaotische werkelijkheid te ontsnappen maar straks weer helemaal actief.

Lees verder!

Vorig voorjaar ben ik een tijdje actief geweest op een datingsite. In die periode heb ik
leuke contacten gehad, helaas zat De man van mijn dromen er niet bij.

Voor mij een reden om het dit jaar nog eens te proberen. Vol enthousiasme meld ik me aan
voor het (gratis) lidmaatschap. Eerst maar eens kijken hoe het op de "markt" is. Het
blijft rustig in mijn mailbox.... Het aantal mannen dat reageert is wat minder dan vorig
jaar, en de leeftijd van de kijkers ligt een stuk hoger. Werd ik vorig jaar nog gemaild
en bekeken door dertigers en veertigers, dit jaar zijn het veelal de vijftigers die een
kijkje komen nemen. Daar blijft het dan ook bij, want in mijn profiel beschrijf ik dat ik
interesse heb in vroege veertigers. Ligt het aan mijn profiel, aan mijn foto? dat kan
immers niet, want die zijn grotendeels hetzelfde als vorig jaar! (sorry)

Tijdens het scrollen op de single-en datingsites doe ik nog een wonderbaarlijke
ontdekking: nu ik 46 ben geworden, doe ik niet overal meer mee, ik mag niet meer zomaar
mee op reis, bij het speeddaten hoor ik bij de 50 plussers en ga zo maar door.
Leeftijdsdiscriminatie? Scheelt het dan zoveel als je van 45 naar 46 gaat? Wat is er
gebeurd? Word ik nu geacht achter de geraniums mijn tijd uit te gaan zitten, en als het
dan toch echt moet met een veel oudere partner? Mijn lijf is nog hetzelfde, ik doe nog
steeds dezelfde dingen als vorig jaar, ga veel uit, doe gekke dingen, zou ik die dan ook
niet meer mogen doen?? Ik begrijp de wereld even niet meer.....

Ik besluit maar gewoon af te wachten, en lekker te doen en laten wat ik wil. Er is vast
nog wel een man die per ongeluk geen leeftijd heeft ingevuld in zijn zoekprofiel en mij
ontdekt... !

Lees verder!

Half augustus wordt hier in Frankrijk het jaarlijkse jachtseizoen geopend. In het weekend en op de woensdag, kun je dan in het bos, ineens oog in oog komen te staan met een beschonken jager in camouflagekledij. Met jagers is het net als met schapen, Hooligans, randgroep bejaarden en Jehovah getuigen, dwz als je er één tegenkomt, dan weet je zeker dat de anderen niet ver weg zijn. Het is dan raadzaam om veel herrie te maken, zodat je niet voor wild wordt aangezien. Een gewaarschuwd mens telt immer voor twee, (bent u schizofreen, dan is het raadzaam om op safe te spelen en dus dit getal te verdubbelen om zo tot volgende uitspraak te komen; 'gewaarschuwde mensen tellen voor vier.'

Normaal gesproken moeten de jagers voor ze schieten , het geslacht en de leeftijd van het wild vaststellen en ook na observatie bepalen of het al dan niet een moeder met kleintjes betreft. Er mag alleen geschoten worden op wild van een bepaalde leeftijd, afhankelijk van de diersoort en de wildstand en op moeders met kleintjes mag (uiteraard) niet geschoten worden. In werkelijkheid pakt dit wel even wat anders uit. De jager wil graag schieten en zo wordt er regelmatig een hond van een collega-jager afgeschoten, ipv een everzwijn. Everzwijnen, vissen en de uit-gedate mens op de datingmarkt vertonen bepaalde overeenkomsten, zoals mag blijken uit de volgende uitspraak : 'Vissers die vissen naar vissen en vissers die vangen vaak bot. De vissers waar vissende vissers naar vissen, vinden vissers die vissen vervelend en rot.' Nu is mijn vraag, ligt dit aan de vis of aan de visser?

In een poging deze vraag te beantwoorden zal ik het verhaal van wijlen Willem Wouter vertellen. Hij is namelijk één van de weinigen die het probleem van beide kanten heeft kunnen bekijken en ondervinden. Vraag me niet waar hij woonde. Dit is informatie die ik ivm met de postume privacy van Willem Wouter niet kan vrijgeven. Dus we moeten dit verhaal lezen zonder precies te weten waar wijlen Willem Wouter woonde. Eén ding is zeker Wijlen Willem Wouter woonde wijd weg.

Houthakker Willem Wouter, tevens lid van de plaatselijke jachtvereninging had, vorige week een everzwijn afgeschoten. Trots droeg hij het dier over zijn schouders naar zijn auto die hij geparkeerd had naast mijn Eileen-mobiel. Hij liep langs een maisveld, hier in een heuvelachtig gebied. Ik liep tussen de maisvelden en wijngaarden te joggen en werd zo bij het hele gebeuren betrokken. Aan de lager gelegen kant van het maisveld liep een andere jager, die zijn geluk niet op kon toen hij een everzwijn, lichtvoetig en gracieus over de toppen van de maiskolven zag dansen!! Hij aarzelde geen moment en richtte zijn vizier op het toekomstige wildgebraad, terwijl het water hem al in de mond liep. De koele stalen loop in z'n handen zorgde voor een adrenalinestoot waardoor hij zowaar standvastig was en met een uiterzonderlijke precisie, het beest door z'n kop schoot. Hij rende, vol verlangen, zo snel mogelijk naar de andere kant van het maisveld. Daar aangekomen stelde hij vast dat hij wat meer vlees, dan verwacht, in de kuip had. Dit kon hij nooit op!!!.... Paste zelfs niet in z'n vriezer!! Bovendien is kannibalisme hier bij de lokale jachtvereniging verboden en één van de weinige kannibalen die hij kende, at alleen maar vegetariërs!! Wreed, dat een jager zo, op een mooie dag in de nazomer, op deze manier het leven moest laten! De ironie van het verhaal wil dat zijn profiel op meerdere datingsites stond en misschien zelfs nog staat, maar DAAR had nog geen vrouw de jacht op hem geopend!! Z'n laatste woorden hoorde ik toen ik langs kwam joggen en wil ik jullie hier niet onthouden. Hij zei,..... prevelde : 'Dames,........ dames, .........niet geschoten is altijd mis!! En daarna.....'ahum...aaahh...cherie.. un chasseur sachant chasser sans sont chien etes un bon chasseur.' Maar ik denk dat hij toen al aan het ijlen was. Bij wijze van troost sprak ik volgende woorden, het eerste wat bij me opkwam: 'How much wood could a woodchucker called Willem Wouter chuck, if a woodchucker could chuck wood? He would chuck as much wood as a woodchucker could, if a woodchucker could chuck wood.' Het dramatische van de hele situatie weerhield mij ervan om de 'ch' door een 'f' te vervangen.

Even later, al terugjoggend, denk ik nog met verbazing terug aan het zojuist aanschouwene. Denkbeeldig geef ik een knipoog aan het hert dat zich achter een boom verstopt heeft, terwijl ik de koker met pijlen over m'n schouder hang en door de velden weer terug naar m'n Eileen-mobiel ren. 'Hadden de vrouwen maar eerder het heft in eigen handen genomen', denk ik. 'Als Artemis wat assertiever was geweest was het nooit zo ver gekomen!!' Maar ik weet wat me te doen staat!!! Eén pijl, trefzeker en dan.....schiet ik Cupido neer en neem het van hem over!'

Lees verder!