Wat ik me toch als "damessenior" al een hele tijd afvraag: waarom staat er van dat "jonge grut" op de single-sites?? Hele blikken vol met 19- 20 jarigen, tot ver in de 35. Wat kan daar nou mee zijn? Waarom vinden die niet in het gewone boeren- burger- en buitenlui-leven hun partner cq. liefje.

Zijn er geen garage-feesten meer, met visnetten en druipkaarsen, met leverworst en kaas, Roy Orbison, Cliff en Elvis? Verliefd worden op dansles, op een jongen die toch steeds weer op je tenen ging staan. Zwijmelen op schoolfeesten, verjaardagspartijtjes, of afspraakjes aan het strand. Ik herinner me het nog als de dag van gisteren.

Goed, wij hadden geen internet, er bestonden geen single-sites, geen webcams, geen facebook of hoe dat allemaal mag heten. Maar wij hadden wel romantiek!! Dus, waar is de romantiek "tot op heden te Amsterdam, (Rotterdam, Leiden, Haarlem, Goes en Rottemeroog) gebleven?" (om met Wim Kan te spreken). Is er geen romantiek meer? Moet een mens daarom met een webcam in zijn slaapkamer "romantisch" zitten wezen in zijn ondergoed?

Neem nou de echte senioren, mensen die hun partner zijn verloren, die gescheiden zijn, die echt alleen zijn. Die gaan niet in hun onderbroek aan een webcam zitten, of in een discotheek doof zitten te worden. Die kunnen met een beetje geluk, hun vriend(in) van de site plukken. Daar is het heel geschikt voor, je hoort mij niet zeggen dat het makkelijk is, maar.... ik ken verhalen van groot geluk! Maar, als ik die koppies zie, van mooie jonge mannen en vrouwen, die allemaal op zoek zijn? Ik kan dat niet snappen.....

Mag ik, als wov (wijze oude vrouw), een goede raad geven? Ga de wijde wereld in, zet je oren, je ogen en je hart wijd open.!!

En vindt het "Grote Geluk" (desnoods op een garagefeest!!).