Datingsites zijn a priori bedoeld als hulpmiddel bij het zoeken van een nieuwe partner. Maar er zijn ook prettige neven functies. Een tijd geleden mailde ‘een jongen’ van 42. ik was verrast, maar schreef vermanend terug ‘heb je wel gezien dat ik 53 jaar ben?’. Natuurlijk had deze man dat gezien. Kennelijk is leeftijd niet altijd een issue.

Er ontstond een aangenaam contact via de mail. Hij meldde trots goed te kunnen koken. Nou, dat kan ik niet van mezelf zeggen. Als mijn zoon niet thuis is, ontdooi ik een boterham, bak een ei en eet bovenop een krant. Komen er vrienden dan ben ik veel te lang bezig met koortsachtig zoeken naar een passend recept. Passend moet dan redelijk lekker zijn voor de vrienden, maar ook uitvoerbaar voor ondergetekende.

Dergelijke bezoeken lopen bij mij vrijwel altijd ‘uit de hand’. Ik laveer nerveus tussen het in de gaten houden van de dampende pannen en het entertainen van vrienden.

De met zorg geselecteerde gerechten vallen standaard enorm tegen. Ik ontbeer namelijk lef en schwung in de keuken. Met een zucht van verlichting schotel ik het nagerecht voor, want daarna volgt ontspanning en wordt het meestal toch nog gezellig.

Al snel noemden wij elkaar ‘keukenprins’ en ‘stagiaire’. Hij coachte me en stuurde trouw diverse van zijn favoriete, eenvoudige recepten via de M4M berichten door.

Helaas heeft e.e.a. niet geleid tot topprestaties in mijn keuken.

En de prins en ik? Een ontmoeting is uitgebleven. We kijken nog weleens naar elkaars profiel.

Hij is nog steeds 42 jaar.