Dinsdagavond de vervolgtraining van Markant. Na de vorige heftige trainingsdag waren toch alle mannen en vrouwen weer aanwezig. Deze avond verliep "bijna" zonder tranen. Aan het eind van de avond moesten we een positieve boodschap opschrijven voor diegene die rechts naast je zat. Ik had daar geen moeite mee omdat ik deze man, die naast mij zat, had leren kennen als een gevoelige, warme en hartelijke man. Toen ik mijn boodschap dan ook aan hem voorlas schoot hij toch nog even vol en zag ik een traan over zijn wang lopen. De schat.

Woensdagochtend naar de sportschool waar ik, samen met een vriendin, probeer door te fietsen en te lopen op de loopband, een beetje in conditie te blijven. En ik moet zeggen dat de spieren van onze kaken aardig getraind zijn. Door onze drukke bezigheden is dit voor ons de plek waar we lekker kunnen kletsen. Natuurlijk blijft dit niet onopgemerkt door de heren. 2 Gespierde mannen komen op ons af. Met een smoes, dat we ons niet teveel moeten vermoeien, proberen ze een gesprek met ons aan te gaan. Een van de heren toont wat meer interesse in mij en probeert dat ook duidelijk te maken door een paar dubbelzinnige opmerkingen. Hij ziet er niet onaardig uit maar is niet echt mijn type. Daardoor blijven onze gesprekken leuk en lig ik vaak in een deuk door de humor die er in doorklinkt.

Na een aantal weken vraagt hij waar ik woon en of hij een kopje koffie bij mij thuis kan komen drinken? Daar ga ik niet op in. Mijn huis wil ik bij het daten zoveel mogelijk vermijden. Bovendien is mijn ervaring dat het kopje koffie meestal niet de ware reden is.
Toevallig staat hij op een dag voor mijn neus in de winkel. Ik vraag of ik hem kan helpen en waarom hij hier is. Hij vertelt dat hij een date heeft, iets te vroeg is, en om de tijd te verdrijven even de winkel inging. Opeens valt me op dat hij er toch wel leuk uitziet minder bezweet dan in de sportschool. Zijn haar zit anders hij heeft leuke kleren aan. Begin nu toch wel een beetje te twijfelen. Na een paar weken vraag ik hem hoe zijn afspraak verlopen is. Het is alweer uit. Wat vervelend voor je, zeg ik, meteen bedenk ik me dat dit mijn kans is om hem te vragen voor een date.

Helaas ik ben te laat. Hij gaat voor een aantal maanden naar het buitenland, waar een vroegere vriendin van hem woont, en gaat daar opnieuw een relatie met haar beginnen. Ach nou ja, het was toch niet mijn type!

Dit is alweer een paar maanden geleden en inmiddels heb ik hem alweer een aantal keren gezien en gesproken op de sportschool. Hij ziet er niet al te gelukkig uit en als ik hem ernaar vraag dan vertelt hij dat het niet zo goed gaat tussen hen en bezig zijn met een scheiding. Jammer? Of heb ik toch ergens diep van binnen een stemmetje dat iets anders zegt?