Op mijn vorige blog over zoekcriteria is (terwijl ik dit schrijf) tien keer gestemd. Dat is best veel. Die tien mensen vonden die blog precies drie sterren waard, wat dan weer exact gemiddeld is. En toch heb ik de indruk dat die tien individuen helemáál niet gemiddeld over mijn blog dachten. Het cijfer schommelde zó op en neer dat ik vermoed dat er eerder vijf mensen één ster en vijf mensen vijf sterren hebben uitgedeeld. En dan veronderstel ik ook nog eens dat die eerste vijf mannen en die tweede vijf vrouwen waren…
Laat ik – bij gebrek aan méér informatie – me eens wagen aan de motivaties van die twee groepen sterrenuitdelers. Man: ‘Sjees, wat een gezeur toch altijd van die vrouwen. Stelletje prinsessen op de erwt. Alsof ze zich die kieskeurigheid kunnen permittéren. En alsof dit soort criteria er bij ware romantiek ook maar iets toe dóen. Ik kan het toch ook niet helpen dat mijn goddelijke lichaam nou eenmaal veel jonger oogt dan mijn paspoort beweert? En dat ik zó ontzettend leuk ben dat het haar volstrekt niet zo moeten uitmaken dat ik in Terneuzen woon? Ik doe – behalve over het uiterlijk – zelf toch ook niet zo kritisch en zo moeilijk?’ Vrouw: ‘Aha, ik ben dus niet de enige die allerlei reacties krijgt van mannen die volstrekt niet aan mijn zoekcriteria voldoen. Fijn, dacht al dat het aan mij lag. Goed dat dit eens een keer gezegd wordt!’ Zoiets toch, lezers? Laat ik die mannen dan nog maar even een kleine toelichting geven. Ja, ik besef dat ik met het aanleggen van zoekcriteria de kans op mijn rokende, in Emmen wonende en 53 jaar oude Prins op het Witte Paard kan mislopen. En ja, ik geef onmiddellijk toe dat ik in het echte leven smoorverliefd zou kunnen worden op een man met vijf kinderen uit twee eerdere relaties. Maar dit is niet het echte leven, maar een datingsite. Hier gaat het andersóm. Hier zoek je eerst contact en word je daarná pas verliefd (of niet natuurlijk). En dus ga je in eerste instantie op zoek naar iemand waarvan je op rationele gronden denkt dat hij bij je past. Want, als ik dan toch verliefd moet worden, dan liever op een niet-rokende, kinderloze eind-dertiger uit de grote stad.
En mannen, dat wil ik dan ook wel weer toegeven, Marjelle is niet van het romantische soort.
Laat ik – bij gebrek aan méér informatie – me eens wagen aan de motivaties van die twee groepen sterrenuitdelers. Man: ‘Sjees, wat een gezeur toch altijd van die vrouwen. Stelletje prinsessen op de erwt. Alsof ze zich die kieskeurigheid kunnen permittéren. En alsof dit soort criteria er bij ware romantiek ook maar iets toe dóen. Ik kan het toch ook niet helpen dat mijn goddelijke lichaam nou eenmaal veel jonger oogt dan mijn paspoort beweert? En dat ik zó ontzettend leuk ben dat het haar volstrekt niet zo moeten uitmaken dat ik in Terneuzen woon? Ik doe – behalve over het uiterlijk – zelf toch ook niet zo kritisch en zo moeilijk?’ Vrouw: ‘Aha, ik ben dus niet de enige die allerlei reacties krijgt van mannen die volstrekt niet aan mijn zoekcriteria voldoen. Fijn, dacht al dat het aan mij lag. Goed dat dit eens een keer gezegd wordt!’ Zoiets toch, lezers? Laat ik die mannen dan nog maar even een kleine toelichting geven. Ja, ik besef dat ik met het aanleggen van zoekcriteria de kans op mijn rokende, in Emmen wonende en 53 jaar oude Prins op het Witte Paard kan mislopen. En ja, ik geef onmiddellijk toe dat ik in het echte leven smoorverliefd zou kunnen worden op een man met vijf kinderen uit twee eerdere relaties. Maar dit is niet het echte leven, maar een datingsite. Hier gaat het andersóm. Hier zoek je eerst contact en word je daarná pas verliefd (of niet natuurlijk). En dus ga je in eerste instantie op zoek naar iemand waarvan je op rationele gronden denkt dat hij bij je past. Want, als ik dan toch verliefd moet worden, dan liever op een niet-rokende, kinderloze eind-dertiger uit de grote stad.
En mannen, dat wil ik dan ook wel weer toegeven, Marjelle is niet van het romantische soort.
