Ik was verbaasd dat iemand naar mij, maar ook naar zichzelf zo kon liegen. Hoe kan iemand nu een foto van iemand anders op het profiel plaatsen? Ik had haar hier direct op moeten wijzen, deze date kort en duidelijk af moeten kappen, maar dat deed ik niet. ..
Koortsachtig gingen meerdeer scenario’s door mijn hoofd hoe ik deze avond tot een goed einde kon brengen, zonder dat ik haar hoefde te kwetsen. Het enige wat ik me bedenken kon, is dat je toch niet zoveel hoeft te praten tijdens een bioscoop bezoek, dus als ik me nu gewoon op deze film zou concentreren, dan kon ik me direct na afloop waarschijnlijk wel snel uit de voeten maken zonder dat zij doorhad dat ik aan deze hele avond totaal geen zin heb. Dus heer als ik ben stelde ik voor om dan maar snel een plaatsje te gaan zoeken. We liepen naar binnen, ik haal 2 kaartjes. Ze vroeg nog of ik misschien wat te drinken wou? Nu wou ik gewoon dat deze hele operatie zo snel mogelijk voorbij zou zijn. Ik schudde dus vriendelijk nee en liep zo snel mogelijk naar onze plaatsen toe.
Het was niet druk, ik denk dat we met ongeveer een 30 mensen in de zaal zaten, allemaal achterin. Wij nemen plaats en ik bid stilletjes tot God dat deze film maar zo snel mogelijk zou starten. Helaas ben ik niet gelovig, misschien dat de man daarboven daarom mijn gebeden niet verhoord, want het duurde maar en het duurde maar. En zoals iedereen om ons heen op gedempte toon met elkaar praat, zo trok mijn date haar mond open met een volume alsof ze bh’s op de markt aan was. Uiteraard viel elk gesprek om ons heen doodstil toen zij dus luidkeels verkondigde aan mij (en de rest) hoe spannend zo’n blind date wel niet is. Opeen voel ik 30 paar ogen in mijn rug prikken, ik leun met mijn elleboog op een rugleuning en probeer mijn hoofd in mijn handpalm te begraven van schaamte, helaas bleef ik daardoor niet onopgemerkt.
En hoe zij mij door ratelde kregen de rest van de bezoekers dus de grootste pret om ons. Ik kon wel door de grond zakken terwijl ik maar ‘ja’, ‘nee’ en ‘uhuh’ mompelde. De lichten in de zaal werden ondertussen gedimd en de reclame werd op het scherm gestart terwijl ik aan levende lijve de term schaamrood ondervind zit ik mezelf boos te maken. Eerst zit zij mij te bedonderen door zichzelf anders voor te doen en nu bedonder ik mezelf door hier als een idioot lammetje maar mak naast haar te gaan zitten! Ik mompel tegen haar dat ik toch wel wat dorst heb en ik weet niet zeker of er wel pauzes zijn. Of zij misschien ook wat lust? Zij mekkert terug dat ik eerst toch niks wou? Toch ga ik even een colaatje halen, zo terug. Dus ik sta op, schuifel tussen de mensen richting het gangpad. En terwijl die 30 paar ogen elke gemaakte centimeter aanschouwen, loop ik zo rustig als ik kan. Richting de deur van de zaal.
Op de seconde dat ik de drempel van de zaal uit ben, REN IK NAAR DE UITGANG! Naar buiten, ik maak een sprintje richting de auto, bang dat ze me achterna komt. Ik start de auto en deze held op sokken vliegt er bijna vandoor, op naar huis.
10 minuten later krijg ik een sms; of ik een colaatje in India aan het halen ben? Ik wou nog terugsturen dat dat me niet ver genoeg leek, maar ik heb het er maar bij gelaten. De boodschap was denk ik wel duidelijk, bedonder een ander niet, maar ook zeker jezelf niet.
Koortsachtig gingen meerdeer scenario’s door mijn hoofd hoe ik deze avond tot een goed einde kon brengen, zonder dat ik haar hoefde te kwetsen. Het enige wat ik me bedenken kon, is dat je toch niet zoveel hoeft te praten tijdens een bioscoop bezoek, dus als ik me nu gewoon op deze film zou concentreren, dan kon ik me direct na afloop waarschijnlijk wel snel uit de voeten maken zonder dat zij doorhad dat ik aan deze hele avond totaal geen zin heb. Dus heer als ik ben stelde ik voor om dan maar snel een plaatsje te gaan zoeken. We liepen naar binnen, ik haal 2 kaartjes. Ze vroeg nog of ik misschien wat te drinken wou? Nu wou ik gewoon dat deze hele operatie zo snel mogelijk voorbij zou zijn. Ik schudde dus vriendelijk nee en liep zo snel mogelijk naar onze plaatsen toe.
Het was niet druk, ik denk dat we met ongeveer een 30 mensen in de zaal zaten, allemaal achterin. Wij nemen plaats en ik bid stilletjes tot God dat deze film maar zo snel mogelijk zou starten. Helaas ben ik niet gelovig, misschien dat de man daarboven daarom mijn gebeden niet verhoord, want het duurde maar en het duurde maar. En zoals iedereen om ons heen op gedempte toon met elkaar praat, zo trok mijn date haar mond open met een volume alsof ze bh’s op de markt aan was. Uiteraard viel elk gesprek om ons heen doodstil toen zij dus luidkeels verkondigde aan mij (en de rest) hoe spannend zo’n blind date wel niet is. Opeen voel ik 30 paar ogen in mijn rug prikken, ik leun met mijn elleboog op een rugleuning en probeer mijn hoofd in mijn handpalm te begraven van schaamte, helaas bleef ik daardoor niet onopgemerkt.
En hoe zij mij door ratelde kregen de rest van de bezoekers dus de grootste pret om ons. Ik kon wel door de grond zakken terwijl ik maar ‘ja’, ‘nee’ en ‘uhuh’ mompelde. De lichten in de zaal werden ondertussen gedimd en de reclame werd op het scherm gestart terwijl ik aan levende lijve de term schaamrood ondervind zit ik mezelf boos te maken. Eerst zit zij mij te bedonderen door zichzelf anders voor te doen en nu bedonder ik mezelf door hier als een idioot lammetje maar mak naast haar te gaan zitten! Ik mompel tegen haar dat ik toch wel wat dorst heb en ik weet niet zeker of er wel pauzes zijn. Of zij misschien ook wat lust? Zij mekkert terug dat ik eerst toch niks wou? Toch ga ik even een colaatje halen, zo terug. Dus ik sta op, schuifel tussen de mensen richting het gangpad. En terwijl die 30 paar ogen elke gemaakte centimeter aanschouwen, loop ik zo rustig als ik kan. Richting de deur van de zaal.
Op de seconde dat ik de drempel van de zaal uit ben, REN IK NAAR DE UITGANG! Naar buiten, ik maak een sprintje richting de auto, bang dat ze me achterna komt. Ik start de auto en deze held op sokken vliegt er bijna vandoor, op naar huis.
10 minuten later krijg ik een sms; of ik een colaatje in India aan het halen ben? Ik wou nog terugsturen dat dat me niet ver genoeg leek, maar ik heb het er maar bij gelaten. De boodschap was denk ik wel duidelijk, bedonder een ander niet, maar ook zeker jezelf niet.
