Dat is wel even wennen.

Jaren lang hoor je bij de mensen met een partner, allemaal huisje boompje beestje, mannetje vrouwtje, kindertjes, en dan is alles anders. Je hebt de knoop doorgehakt, nadat je alles hebt geprobeerd wat erin zat. Of je bent verlaten door je partner, je partner is overleden, hoe dan ook, je staat er alleen voor.

Van mensen om me heen heb ik gehoord dat er eerst behoorlijk de bezem gaat door de mensen die je altijd als vrienden en kennissen hebt beschouwd. Sommigen kunnen niet kiezen en haken af Sommigen kiezen, maar niet voor jou, anderen laten het minder drastisch afweten, maar er komt meestal een verschuiving.

Dat is niet alleen omdat die anderen anders tegen je aankijken. Je verandert zelf ook van iets wat zo ingrijpend is. Je vorige leven past niet meer als een handschoen om je heen, je moet op zoek naar een andere formule, een warme want waar meer flexibiliteit in zit.

Okee, daar gaat ie dan. Mensen opbellen, meer bezigheden die iedere week terugkomen, dingen in groepsverband, sporten, andere hobbies. Je eigen leven, beetje anders, maar wel een uitdaging. Toch?