Het vorige verhaal heeft eigenlijk nog een staartje! Eén jaar na dato klikte "Piccolino"( laat ik hem zo noemen, zonder bijbedoelingen natuurlijk) mij wéér aan. Toen ik hem verrast herinnerde aan onze voorbije date, reageerde hij héél cynisch. Hij vond het geen pas geven dat er een foto van mijn overleden man in de kamer stond, alwaar mijn "date"ook aanwezig was.
Tja.... verder hield ik niet van mannen (au contraire), ik minachtte ze zelfs! Die had ik zelf nooit kunnen verzinnen. Bij zóveel verzuurdheid zuchtte ik maar eens. Einde Piccolino. Dat was dat. Veel emailverkeer en dates zouden hierop volgen. Zelfs een erudiete, getrouwde man die graag wat meer spanning in zijn leven wilde. Al eeuwen getrouwd, gezin gesticht, vermeerderd met kleinkinderen, alles goed geregeld, maar oh jee, de broodnodige spanning ontbrak! Had hij bij mij geen succes, niet getreurd, er waren kennelijk genoeg vrouwen van zijn niveau die ook op avontuur wilden!
Ook populair bij mannen-met-humor is het chatgesprek op te vrolijken met kamasutra-achtige uitbeeldingen op piepkleine fotootjes. Dit om aan te geven hoe groot het verlangen naar lichamelijk genot is op dat moment! De manier waarop botweg gevraagd wordt: "heb je zin?"...."nu?"...."zal ik langskomen?' zie ik weinig verschil met de betaalde 06-nummers van huisvrouwen, die de malste vragen beantwoorden, zittend op de bank met krulspelden in, naast hun voetbalkijkende echtgenoot.
Simpele zielen met grote fantasieën denken met een schaars sexy gekleed lekker ding te maken te hebben, terwijl die juist in een slobber-sportsmoking onderuit hangend het tegendeel ligt te bewijzen.
Eén sprong eruit: mijn favoriete Belg, zeer aantrekkelijk, charmant en onweerstaanbaar. Na de fantastische tweede ontmoeting volgde toch een lichte ontgoocheling.... ik was jaloers! Op zijn vele veroveringen waar hij prat op ging. Hoe meer, hoe liever. Duo's, trio's, ik kon het niet meer bijbenen! Voorstellen om mee te doen, ketste ik steeds af, dus "liet hij me, zenne".... want hij moest door, naar zijn volgende verovering, inmiddels met mijn zegen!
Wordt vervolgd....
Tja.... verder hield ik niet van mannen (au contraire), ik minachtte ze zelfs! Die had ik zelf nooit kunnen verzinnen. Bij zóveel verzuurdheid zuchtte ik maar eens. Einde Piccolino. Dat was dat. Veel emailverkeer en dates zouden hierop volgen. Zelfs een erudiete, getrouwde man die graag wat meer spanning in zijn leven wilde. Al eeuwen getrouwd, gezin gesticht, vermeerderd met kleinkinderen, alles goed geregeld, maar oh jee, de broodnodige spanning ontbrak! Had hij bij mij geen succes, niet getreurd, er waren kennelijk genoeg vrouwen van zijn niveau die ook op avontuur wilden!
Ook populair bij mannen-met-humor is het chatgesprek op te vrolijken met kamasutra-achtige uitbeeldingen op piepkleine fotootjes. Dit om aan te geven hoe groot het verlangen naar lichamelijk genot is op dat moment! De manier waarop botweg gevraagd wordt: "heb je zin?"...."nu?"...."zal ik langskomen?' zie ik weinig verschil met de betaalde 06-nummers van huisvrouwen, die de malste vragen beantwoorden, zittend op de bank met krulspelden in, naast hun voetbalkijkende echtgenoot.
Simpele zielen met grote fantasieën denken met een schaars sexy gekleed lekker ding te maken te hebben, terwijl die juist in een slobber-sportsmoking onderuit hangend het tegendeel ligt te bewijzen.
Eén sprong eruit: mijn favoriete Belg, zeer aantrekkelijk, charmant en onweerstaanbaar. Na de fantastische tweede ontmoeting volgde toch een lichte ontgoocheling.... ik was jaloers! Op zijn vele veroveringen waar hij prat op ging. Hoe meer, hoe liever. Duo's, trio's, ik kon het niet meer bijbenen! Voorstellen om mee te doen, ketste ik steeds af, dus "liet hij me, zenne".... want hij moest door, naar zijn volgende verovering, inmiddels met mijn zegen!
Wordt vervolgd....
