Ben sinds ongeveer 1 ½ jaar aan het internet daten. Ik begon als ’n vrij onervaren vrouw. Op m’n 18e het voor de eerste keer gedaan met de man bij wie ik 20 jaar gebleven ben. Monogaam gebleven tot mijn 37ste, oeps ……… ja, inderdaad.

Ik werd dus tijdens mijn huwelijk verliefd, ontzettend verliefd en ging ineens ’n leven leiden dat ik voor mij zelf niet mogelijk had gehouden. Ik loog en bedroog, verzon smoesjes, ben zelfs een keer ’n raam uitgeklommen om niet betrapt te worden. En ik vond het geweldig, geen schuldgevoel, ik snapte niets van mij zelf.

Deze verliefdheid leidde uiteindelijk naar relatie no. 2 met man no. 2. Acht jaar later volgde weer ’n scheiding. Gelukkig dit keer niet mede door ’n verliefdheid. Na mijn 2e scheiding was ik nog steeds die onervaren vrouw, inmiddels waren mijn sexpartners weliswaar verdubbeld, maar als je met 1 begint is dat natuurlijk niet erg indrukwekkend. Ik vroeg mij dan ook oprecht af, of ik überhaupt in staat zou zijn om ooit weer eens close te worden met ’n man.

Ik meldde mij voor het eerste aan bij ’n datingsite. En begon aan mijn verlanglijstje. Lang, ’n goddelijk lichaam, ontwikkelde geest. Dat was het begin van mijn lijstje.

Mijn eerste mailwisseling was met ’n journalist, ’n lange journalist. Geweldig zoals die man schrijven kon. Ik moest verschrikkelijk om hem lachen en gaf zo gemakkelijk m'n hele leven aan hem bloot. Na 'n week of 2 volgde er 'n ontmoeting. Ik had al wel 'n foto van hem gezien, vond hem niet echt aantrekkelijk, maar de inhoud van deze man was zo leuk, dat ik mij niet door het uiterlijk wilde laten leiden. We ontmoette elkaar in Amsterdam om te lunchen. Ik was natuurlijk vroeg, dus ik moest even op hem wachten. Ik herkende hem direct toen hij binnen kwam en maakte mij kenbaar. Hij nam plaats tegenover mij. Toen hij zijn mond open deed, wist ik dat dit niet man no. 3 zou worden. Slechte tanden. Mijn lijstje had er weer ’n item bij, ’n goed gebit.

Toch liet ik mij door deze ontmoeting nog niet helemaal op het goede spoor brengen. De volgende leuke mailwisseling met wederom 'n niet zo aantrekkelijke man, leidde weer tot 'n ontmoeting en weer kwam deze man niet door mijn test heen. Ik kan er gewoon niets aan doen, een van de eerste dingen die ik mij af vraag als ik 'n potentiële partner ontmoet is of ik met hem het bed in kan duiken. Ik ben tot de ontdekking gekomen dat een positief antwoord op deze vraag voor mij gewoon onontbeerlijk is. Maar ondertussen wist ik nog niet eens of ik zelf wel in staat zou zijn om het zover te laten komen, dus hoe objectief was die test van mij. Maar in ieder geval, mijn lijstje werd uitgebreider: hij moest sexueel aantrekkelijk zijn.

'n Paar maanden later, weer 'n journalist, ik val blijkbaar op mannen die goed met woorden zijn. Dit keer betrof het 'n man die mij al aangenaam toe lachte vanaf de foto's. De mails gingen over in sms-jes en deze werden toch wel steeds ehhhh ..... leuker?

Op maandag smste wij elkaar en ik stelde voor elkaar de volgende avond te zien. Hij kon echter pas vanaf 'n uur of tien 's avonds. Ik moest hier toch wel even over nadenken en na 10 seconden smste ik terug dat dat accoord was. Ik besefte natuurlijk donders goed dat het er nu waarschijnlijk van zou gaan komen.

Dinsdagavond, omstreeks 22.30 uur kwam hij aan rijden. Hij had 'n bos met zonnebloemen bij zich, zag er goed uit, rook nog beter. Ondertussen was de spanning tussen ons zo hoog opgelaaid dat het die nacht (eindelijk) gebeurde. Voor mij 'n soort van bevrijding, niet alleen kon ik met 'zomaar' iemand sex hebben, ik kon er ook nog eens ontzettend van genieten.

Na 'n paar dates met deze man, reed ik naar huis en trof daar 'n tegelzetter aan die met m'n badkamer bezig was. Wij lunchten samen en ik moest vreselijk lachen met hem. Ik realiseerde mij ineens dat ik dit helemaal niet deelde met mijn date. Dat was 'n eye-opener . Ik heb de journalist dit verteld: "Dus ik leg het nu af tegen 'n tegelzetter". Was de ontzettend grappige reactie van de man met wie ik niet kon lachen.

Dus, gezocht: 'n aantrekkelijk gebit met humor.