Een paar dagen geleden was ik op Schiphol om mijn nichtje uit te zwaaien. Ik vind het altijd gezellig om daar te zijn, het is zo’n plek waar je de hele dag op een bankje kan zitten en je kan vermaken met mensen kijken.
Op weg terug naar de trein liep ik langs een man die me, leunend op een hekje met een milkshake in zijn hand, toeriep dat ik er leuk uitzag. Dat mag altijd gezegd worden, dus ik lachte en zei hem gedag. Toen ik op het bord stond te kijken op welk spoor ik moest zijn, dook hij naast me op en vroeg waar de reis naartoe zou gaan. Hij kon me wel naar het perron brengen, dan zou ik er vast veiliger aankomen dan wanneer ik alleen ging. Slijm slijm, maar ik kon er wel om lachen en samen liepen we dus verder. Hij stelde zich voor, en ik mijzelf ook. En wat zegt ie: ŽWow, stevige handdruk, je sport zeker veel`. (Uhm, zeggen mensen dat serieus als ze iemand proberen te versieren?!).
Meneer raakte op dreef en zei dat het hem wel leuk leek om samen eens iets te gaan doen. Flapuit als ik ben, vroeg ik `o ja, wat dan?` Dom, dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden als je het zelf niet al te serieus neemt, het geflirt dan. Hij wilde wel naar mijn huis komen om me te leren koken en me te verwennen (alsof ik niet kan koken!!). Of hij kon me mee op vakantie nemen. Op mijn lachende vraag of hij niet wat te hard van stapel liep, antwoordde hij dat hij gewoon meteen wist dat ik leuk was, dat ik er supergoed uitzag en dat ik het waard was (gezien dat laatste moet hij bijna wel helderziend zijn). En het zou heel spannend voor me worden als het serieus werd tussen ons, hij had al wel zin om met me te rollebollen (zijn woorden, niet de mijne)! Hmm, soepele overgang hoor, van complimentjes naar uitgaan naar een serieuze relatie.
Toen mijn trein kwam had ik gelachen, complimentjes gekregen en had iemand zijn pauze besteed aan het versieren van mij. Al met al een leuke middag maar betoverd, nee… en ik ben nou eenmaal zoŽn muts die meer wil dan zomaar met iemand rollebollen, dus ik denk niet dat ik zijn nummer ga draaien. Maar wat moet het leuk geweest zijn om vanaf een bankje naar ons te kijken.
Op weg terug naar de trein liep ik langs een man die me, leunend op een hekje met een milkshake in zijn hand, toeriep dat ik er leuk uitzag. Dat mag altijd gezegd worden, dus ik lachte en zei hem gedag. Toen ik op het bord stond te kijken op welk spoor ik moest zijn, dook hij naast me op en vroeg waar de reis naartoe zou gaan. Hij kon me wel naar het perron brengen, dan zou ik er vast veiliger aankomen dan wanneer ik alleen ging. Slijm slijm, maar ik kon er wel om lachen en samen liepen we dus verder. Hij stelde zich voor, en ik mijzelf ook. En wat zegt ie: ŽWow, stevige handdruk, je sport zeker veel`. (Uhm, zeggen mensen dat serieus als ze iemand proberen te versieren?!).
Meneer raakte op dreef en zei dat het hem wel leuk leek om samen eens iets te gaan doen. Flapuit als ik ben, vroeg ik `o ja, wat dan?` Dom, dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden als je het zelf niet al te serieus neemt, het geflirt dan. Hij wilde wel naar mijn huis komen om me te leren koken en me te verwennen (alsof ik niet kan koken!!). Of hij kon me mee op vakantie nemen. Op mijn lachende vraag of hij niet wat te hard van stapel liep, antwoordde hij dat hij gewoon meteen wist dat ik leuk was, dat ik er supergoed uitzag en dat ik het waard was (gezien dat laatste moet hij bijna wel helderziend zijn). En het zou heel spannend voor me worden als het serieus werd tussen ons, hij had al wel zin om met me te rollebollen (zijn woorden, niet de mijne)! Hmm, soepele overgang hoor, van complimentjes naar uitgaan naar een serieuze relatie.
Toen mijn trein kwam had ik gelachen, complimentjes gekregen en had iemand zijn pauze besteed aan het versieren van mij. Al met al een leuke middag maar betoverd, nee… en ik ben nou eenmaal zoŽn muts die meer wil dan zomaar met iemand rollebollen, dus ik denk niet dat ik zijn nummer ga draaien. Maar wat moet het leuk geweest zijn om vanaf een bankje naar ons te kijken.
