Vorige week zijn mijn kinderen 13 jaar geworden, weer een hele leeftijd, ’n tweeling; jongen en meisje. De meeste kennen die bijzondere leeftijd wel van het liedje ‘meisjes van 13’, van Paul van Vliet. Het is zo mooi en herkenbaar. Vandaag had ik mijn zoontje op MSN en ik vroeg hoe de verjaardag uiteindelijk was geweest. Hij schreef; “…hm, ging wel”.
Die dag er voor had mijn dochter een nieuw vriendje en was helemaal omgeven met giechelende vriendinnen met alle avonturen. Alles stond een beetje in het teken van haar puistjes, de te grote voeten, ervaringen, en zo meer. Het is zo ook allemaal bijzonder. Maar wat me opviel was de stilte rondom mijn zoontje, alles lijkt dan zo normaal. Waar is het liedje van ‘jongens van 13’ en zijn de foto’s van het mysterie van de jongens in de maak?
Ik weet het nog als van gisteren toen ik 13 geworden was, alles zo herkenbaar. In eens terecht komen in de ‘Competative World’ en in de ruimte om alles zelf te kunnen gaan beoordelen naar normen en waarde en vrijuit om te gaan leven. Dan mag in eens zo veel meer als voorheen maar ook niet ontkomend aan de eenzaamheid. Het was in de jaren 70 van de nog oude LTS, een wereld was van no-nonsense. De directeur die tijdens het welkomstwoord in de grote zaal het nieuwe schooljaar inluidde met de bulderend afsluiting dat hij wel raad wist met ‘verstorende elementen’. Als 13 jarige jongen wist ik niet wat hij bedoelde maar de lading van de boodschap wel begreep. De rillingen voel ik nog over mijn rug.
Na mijn scheiding werd ik ook weer een beetje 13 jaar en ‘Alleen op de Wereld’. Ook net als Remi midden in het verhaal nadat Vitalis was dood gegaan met veel innerlijke bagage en klaar voor een doorstart. Ik voelde niet alleen de ruimte voor zelfonderzoek maar ook om die spiegel eens te gaan onderzoeken op kwaliteit. Ik ben nu ruim 3 jaar geleden gescheiden, na mijn huwelijk nog geen heuse relatie gehad, wel fijne en leerzame ontmoetingen gehad via de site. Ik ben gevallen maar vaker opgestaan en af en toe gelachen om mijn struikel partijen. Ik heb fijne ontmoetingen gehad maar het aangezicht van de ander is nog steeds de beste spiegel, eenzaamheid is een goed plaats om te bezoeken maar niet om er te verblijven. Goed single worden ging ik niet op een dag en ook niet alleen.
Ps. Ik ben super onzeker over mijn blog en graag en sterretje voor je indruk.
Die dag er voor had mijn dochter een nieuw vriendje en was helemaal omgeven met giechelende vriendinnen met alle avonturen. Alles stond een beetje in het teken van haar puistjes, de te grote voeten, ervaringen, en zo meer. Het is zo ook allemaal bijzonder. Maar wat me opviel was de stilte rondom mijn zoontje, alles lijkt dan zo normaal. Waar is het liedje van ‘jongens van 13’ en zijn de foto’s van het mysterie van de jongens in de maak?
Ik weet het nog als van gisteren toen ik 13 geworden was, alles zo herkenbaar. In eens terecht komen in de ‘Competative World’ en in de ruimte om alles zelf te kunnen gaan beoordelen naar normen en waarde en vrijuit om te gaan leven. Dan mag in eens zo veel meer als voorheen maar ook niet ontkomend aan de eenzaamheid. Het was in de jaren 70 van de nog oude LTS, een wereld was van no-nonsense. De directeur die tijdens het welkomstwoord in de grote zaal het nieuwe schooljaar inluidde met de bulderend afsluiting dat hij wel raad wist met ‘verstorende elementen’. Als 13 jarige jongen wist ik niet wat hij bedoelde maar de lading van de boodschap wel begreep. De rillingen voel ik nog over mijn rug.
Na mijn scheiding werd ik ook weer een beetje 13 jaar en ‘Alleen op de Wereld’. Ook net als Remi midden in het verhaal nadat Vitalis was dood gegaan met veel innerlijke bagage en klaar voor een doorstart. Ik voelde niet alleen de ruimte voor zelfonderzoek maar ook om die spiegel eens te gaan onderzoeken op kwaliteit. Ik ben nu ruim 3 jaar geleden gescheiden, na mijn huwelijk nog geen heuse relatie gehad, wel fijne en leerzame ontmoetingen gehad via de site. Ik ben gevallen maar vaker opgestaan en af en toe gelachen om mijn struikel partijen. Ik heb fijne ontmoetingen gehad maar het aangezicht van de ander is nog steeds de beste spiegel, eenzaamheid is een goed plaats om te bezoeken maar niet om er te verblijven. Goed single worden ging ik niet op een dag en ook niet alleen.
Ps. Ik ben super onzeker over mijn blog en graag en sterretje voor je indruk.
