In de winkel of onderweg kom ik wel eens een man tegen waarmee ik aan de praat raak. Na een leuk gesprek te hebben gehad vragen ze dan of ik het leuk zou vinden een verdere afspraak te maken om wat te gaan drinken. Ik geef ze dan mijn telefoonnummer en na een paar dagen word ik dan al gebeld. Als ik ze aan de telefoon heb wordt er gevraagd of ik even tijd heb zodat ze langs kunnen komen voor een kopje thee. Pardon een kopje thee? We zouden toch wat gaan drinken in de stad? Ik vind het nog veel te vroeg om je bij mij thuis uit te nodigen. Dat valt niet altijd in goede aarde en meteen wordt er in de aanval over gegaan.

Onlangs reageerde ik op het profiel van een man. Hij schreef terug dat ik er ook wel mocht wezen en bereid was mijn kant op te komen. Zijn telefoonnummer en e-mailadres stonden erbij. Ik schreef terug dat ik het leuk zou vinden om een afspraak te maken. Maar wat was nou de bedoeling? Moest ik maar meteen bellen ofzo? Na ongeveer 1 week kreeg ik bericht terug dat het toch wel duidelijk moest zijn. Hij had verschillende openingen voor me gemaakt zodat ik kon reageren.

Op de site klik je mannen aan die je leuk vindt of je krijgt berichtjes van mannen die jou leuk vinden. Soms krijg je bericht terug en soms niet. Wanneer ik een leuk verhaal te lezen krijg en ik vind de foto niet leuk die erbij staat geef ik niet altijd een bericht terug. Als je aan een afspraakje toekomt en de "klik" is er niet meteen en bij meteen bedoel ik dan ook de eerste paar seconden dan wordt er een punt achter gezet.

Ik vraag me weleens af. Wat zoeken we nou eigenlijk? Zoeken we nou werkelijke liefde of zoeken we iemand die iets voor ons in kan vullen waarbij het ons zelf aan ontbreekt. Wat streven we na? Wordt het niet allemaal te makkelijk gemaakt vanwege de vele keuzes die we hebben? Natuurlijk hebben we allemaal een idee hoe onze partner eruit zou moeten zien. Maar zo gauw er iets niet klopt aan dat plaatje haken we alweer af.

Misschien zouden we kunnen beginnen met elkaar een kans te geven.