Soms begrijp ik echt niet wat er in de hoofden van mannen omgaat. Ik wil eens het volgende voorbeeld voorleggen.
Een tijdje geleden kreeg ik een enthousiast antwoord op een kort mailtje van mij met de suggestie om eens nader kennis te maken. Na enig heen en weer mailen waarin geen spoor van enige bedenkingen o.i.d. te bespeuren was, spraken we af om elkaar te ontmoeten. Zo gezegd zo gedaan, dus een afspraak was snel gemaakt. In het bevestigende mailtje van zijn kant maakte hij een voorbehoud m.b.t. het weer, maar de toon was nog steeds enthousiast, dat was op woensdag.
De lezer voelt natuurlijk aan zijn/haar water wel aan waar het heen gaat. We zouden elkaar de avond voor de dag van onze afspraak bellen, of liever gezegd had hij mij gevraagd om te bellen. Je raadt het al: toen ik belde op het nummer dat hij had gegeven werd er niet opgenomen. OK, dat kan omdat hij in het buitenland zat en niet zeker wist of hij op tijd terug zou zijn. Ik sprak een boodschap in en ging ervan uit dat ik iets terug zou horen. Niets. Inmiddels was de dag van de afspraak aangebroken, vrijdag in diezelfde week, dus belde ik in de loop van de ochtend maar even om na te gaan of onze afspraak nog door zou gaan. Ja hoor, hij nam op. Binnen twee minuten was het gesprek weer beëindigd met de mededeling van zijn kant dat we het maar af moesten blazen want hij had zoveel aan zijn hoofd....... Ik wachtte nog even of hij misschien zijn excuus zou maken dat hij zelf niet even had gebeld of een berichtje had gestuurd, maar nee. Kennelijk is dit een hele normale gang van zaken.
De vragen die ik mijzelf stel: wat gaat er om in dat hoofd in twee dagen tijd? Waarom ineens de hele boel afblazen, zelfs zonder elkaar gesproken of gezien te hebben? Heeft de man in kwestie ineens koudwatervrees gekregen? Ben ik nu zo goedgelovig dat ik een enthousiaste mailwisseling ook zie als zodanig? Is het dan andersom ook zo, dat als iemand maar matig geïnteresseerd lijkt, dat eigenlijk ook niets zegt? En waarom gelden de normale fatsoensnormen niet? Het is me al een paar keer overkomen dat een afspraak echt op het allerlaatste moment wordt afgezegd. Persoonlijk vind ik dat gewoon ordinair onbeschoft, tenzij er sprake is van overmacht (maar dat is het dus nooit).
Mijn vermoeden is dat er veel mensen op een datingsite staan die hier eigenlijk niet goed over nadenken en daar pas mee beginnen als het eigenlijk al te laat is. Of mis ik ergens iets?
Een tijdje geleden kreeg ik een enthousiast antwoord op een kort mailtje van mij met de suggestie om eens nader kennis te maken. Na enig heen en weer mailen waarin geen spoor van enige bedenkingen o.i.d. te bespeuren was, spraken we af om elkaar te ontmoeten. Zo gezegd zo gedaan, dus een afspraak was snel gemaakt. In het bevestigende mailtje van zijn kant maakte hij een voorbehoud m.b.t. het weer, maar de toon was nog steeds enthousiast, dat was op woensdag.
De lezer voelt natuurlijk aan zijn/haar water wel aan waar het heen gaat. We zouden elkaar de avond voor de dag van onze afspraak bellen, of liever gezegd had hij mij gevraagd om te bellen. Je raadt het al: toen ik belde op het nummer dat hij had gegeven werd er niet opgenomen. OK, dat kan omdat hij in het buitenland zat en niet zeker wist of hij op tijd terug zou zijn. Ik sprak een boodschap in en ging ervan uit dat ik iets terug zou horen. Niets. Inmiddels was de dag van de afspraak aangebroken, vrijdag in diezelfde week, dus belde ik in de loop van de ochtend maar even om na te gaan of onze afspraak nog door zou gaan. Ja hoor, hij nam op. Binnen twee minuten was het gesprek weer beëindigd met de mededeling van zijn kant dat we het maar af moesten blazen want hij had zoveel aan zijn hoofd....... Ik wachtte nog even of hij misschien zijn excuus zou maken dat hij zelf niet even had gebeld of een berichtje had gestuurd, maar nee. Kennelijk is dit een hele normale gang van zaken.
De vragen die ik mijzelf stel: wat gaat er om in dat hoofd in twee dagen tijd? Waarom ineens de hele boel afblazen, zelfs zonder elkaar gesproken of gezien te hebben? Heeft de man in kwestie ineens koudwatervrees gekregen? Ben ik nu zo goedgelovig dat ik een enthousiaste mailwisseling ook zie als zodanig? Is het dan andersom ook zo, dat als iemand maar matig geïnteresseerd lijkt, dat eigenlijk ook niets zegt? En waarom gelden de normale fatsoensnormen niet? Het is me al een paar keer overkomen dat een afspraak echt op het allerlaatste moment wordt afgezegd. Persoonlijk vind ik dat gewoon ordinair onbeschoft, tenzij er sprake is van overmacht (maar dat is het dus nooit).
Mijn vermoeden is dat er veel mensen op een datingsite staan die hier eigenlijk niet goed over nadenken en daar pas mee beginnen als het eigenlijk al te laat is. Of mis ik ergens iets?
