Met kerst kreeg ik een toepasselijk cadeau van mijn date: een half staatslot Grappig, omdat ik het vinden van de juiste partner altijd vergelijk met het winnen van de staatsloterij. Het lijkt wel af te hangen van gewoon geluk hebben. Er zijn zoveel factoren die een rol spelen. Alle dingen die moeten passen en aansluiten, in meer of mindere mate: leeftijd, opleidingsniveau, lengte, wel of geen kids, afstand in kilometers gemeten, wel of niet roken/drinken, ochtendmens of avondmens, sporten of cultuurminnend, muziek, inrichting van je huis, vrienden en familie en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dan gaat het alleen nog maar over oppervlakkige zaken die redelijk gemakkelijk duidelijk worden, maar dan is het al een speld (of liever twee spelden) in een hooiberg, maar er moet ook nog een “klik” zijn, of chemie of hoe je het maar wil noemen. Nog afgezien van wat ik zo vaak lees in profielen: weer verliefd willen worden, alsof het niks is. Als je dan al zo veel mazzel hebt dan komt na een paar weken het tweede laagje aan de oppervlakte: politieke inzichten, hoe ga je met de kinderen om en vooral met elkáárs kinderen, hoe leuk vind je elkaars vrienden en familie eigenlijk en hoe vaak kijk je samen naar Studio sport. Goed, dat zijn nog zaken waar een mouw aan te passen valt en al doende ben je alweer een maandje verder waarna een volgend laagje zichtbaar wordt.

Dan komen de dagelijkse dingen naar boven. En gaat het eigenlijk om triviale dingen: wordt het dopje van de tandpasta wel op de tube teruggedaan? En staat die melk nu alweer buiten

de koelkast, struikel je over zijn rommel en zit zij urenlang met haar vriendinnen of moeder te beppen enz. Dan blijkt ineens dat hij eigenlijk helemaal niet luistert en dat zij de laatste tijd toch wel vaak moe is en vroeg wil gaan slapen of hoofdpijn heeft! Wat

eerst zo leuk was wordt nu irritant, hetzelfde grapje is al twintig keer verteld, de zorgeloosheid die zo charmant leek begint toch meer op onvolwassen gedrag te lijken en zij begint steeds meer trekjes van je moeder te vertonen. Voor je het weet is de sjeu eraf en nog een maandje later heeft M4M toch wel weer bijzondere aantrekkingskracht. Ik heb de cirkel zelf al een paar keer doorlopen met zielepijn als toetje en ik heb inmiddels de overtuiging dat het toch al heel mooi is als je samen goed door één deur kunt, je elkaars gezelschap aangenaam vind en je ook in bed nog lol hebt. Laat wat mij betreft die verliefdheid dan maar zitten, dat duurt immers maar even en is m.i. zwaar overgewaardeerd. Vriendschap, warme gevoelens en prettig samenzijn verdienen wat mij betreft een veel hogere plaats in de criterialijstes.

Maar terug naar het Staatslot: helaas viel er maar een heel klein prijsje op: € 5,- en met die date is het niks geworden. Gewoon nooit meer wat van gehoord, maar ik heb ook niets meer laten weten. Soms gaat dat zo en dan is het ook goed. Toch wel jammer van het staatslot.......