Ruim een maand sta ik nu ingeschreven bij Match4Me. Eigenlijk wilde ik het niet, want ik had maar matige verhalen over dating sites gehoord.

Getrouwde mannen, of mannen met een grote verzameling vriendinnen die jou, in casu mij, in ieder geval geen ring en hypotheek willen bieden. En dan rijst de volgende vraag: wil ik dat, een ring en een hypotheek? Och heden... de ring heb ik in het verleden gedragen van iemand anders en de hypotheek heb ik, goddank zeg ik nu, kunnen ontlopen. Een groot huis is geen vereiste voor een goede relatie. En nu heb ik een knus leven met mijn twee zonen in een appartementje in de hoofdstad. Ik kom niks tekort, feitelijk. Genoeg geld, klus hier en daar wat in diverse soorten werk, alles eerbaar, niks waarvan je zegt: dat kan het daglicht niet velen, kinderen doen het goed in hun leven en op school, en best redelijke verstandhouding met hun vader. En een uitstekende relatie met zijn en mijn familie.

Maar ik slaap onregelmatig, sinds ik alleen ben. En merk een bepaald gemis. En daardoor komt er minder uit mijn handen dan ik zou willen. Blijkbaar toch de Maslov-pyramide: ingewikkelder behoeftes komen pas aan bod als de meer basale behoefte aan liefde en genegenheid vervuld is. Dus uiteindelijk toch een poging gewaagd op een dating site. En er zijn best leuke mannen, heb ik reeds gezien. Je kent op gegeven moment de gezichten en zodra je weer iemand voorbij ziet komen denk je: hee, goeienavond, jij ook hier. Het is net of je de buurman tegenkomt op straat. De sfeer is wat afwachtend doorgaans, maar verwelkomend. Veel mannen staan opgeruimd gefotografeerd op de boot of in een uitheems landschap en er zijn velen die golfen. In het begin denk je: alweer, maar later bedenk je je, dat is toch precies wat ik zoek? Een goed opgeleide man die ongecompliceerd geniet van zijn leven.

En binnenkort ontmoet ik dan voor het eerst iemand. Ik ben heel benieuwd, to say the least.