Heb jij dat ook, die angst voor 't onbekende?
weet niet waarvoor, heb 't eígenlijk nooit ontmoet.
Dag in dag uit, tóch denken aan ellende,
bent radeloos, voelt je nooit écht goed.
Alles lijkt zich tegen jou te keren,
en al snel voel jij je ozo zielig en alleen,
niet in staat je zelluf te verweren,
waarom doet het leven zóó gemeen??

Bang voor dit en bang voor dat,
bang voor...shít, ik weet niet wat,
'k zit niet lekker in mijn vel,
't leven is een angstig spel.
Wie of wat ben ik ook weer,
duizend vragen keer op keer,
hoe zal alles verder gaan,
hoe krijg ik meer greep op mijn bestaan?

Machteloos, kunt zelluf niks verand'ren,
niemand vraagt wat jij nu denkt of voelt,
laat daarom alles over aan d'and'ren,
tis en blijft een gore teringzooi!!
Zakt steeds verder weg in een depressie,
treurt en rouwt, niemand ziet jouw eindeloze pijn,
maar voor je 't weet, zwelg jij in zelfcompassie,
want wees nou eerlijk: érgens vindt je 't fijn....

Komt het toch dat velen tijd verdoen met bang geleuter,
klagen, janken, zeuren, huilen met de grote meute?
Hou toch op met zielig kniezen,
bent vrij wat dan ook te kiezen,
date eens eíndelijk wat je wilt,
en date het NÚ!!

Bang voor dit en bang voor ?????
Hou toch op, wie doet me wat..
eígen baas in eígen geest,
op mezelf vertrouw ik 't meest.
Duizend vragen hóeft niet meer,
ben mezelluf meer en meer,
d'aarde draait toch écht wel door,
of ik me daar nou wel of niet aan stoor!!