Ik zat laatst helemaal in de kreukels. Over een man ja. Ik ben er over gaan praten met een vriendin. Ze gaf me het advies om er niet teveel achteraan te gaan. Je moet niet op zijn deurmat gaan liggen en zeggen: hier ben ik, neem me. Mannen willen dat niet. Speel ‘hard to get’. Goed advies!

Maar.. dacht ik, als ik hard to get speel, dan ziet niemand mij. Ik val niet op. Zo ongeveer als strandpaal 31, die staat zelfs het uitzicht in de wèg! Goed, er zijn mannen die er wel even op willen klimmen om te kijken of ze kunnen blijven staan…

Lach-huilend om dit toch wel tragische zelfbeeld val ik in slaap. En ik word wakker… op zijn deurmat! Hij struikelt over mij als hij om kwart over vier ’s nachts, z’n sleutel in het slot wil steken na een spannende date.

Gelukkig… het is maar een nachtmerrie. Mijn zelfbeeld moet wel worden opgepoetst tot ’t me weer positief tegemoet glimt en… ik een …spiegel voor een ander kan zijn. Zulke types zijn bíjna niet te krijgen! Sterker nog, hij zou willen dat het te krijgen was…