Ik denk het wel. Het loont om van te voren informatie in te winnen over de man in kwestie. Ik heb dat voorheen niet gedaan en kreeg prompt de creeps over me heen: een man die net iets te opdringerig probeert een produkt aan mij te slijten, een man die zich met andermans leven en foto's profileert en een man die niet eens komt opdagen. Dat wil ik niet meer voor mezelf, noch voor een ander.

Dus ik deel mijn belevenissen in de chat. Ik ben wel voorzichtiger geworden en ga niet zomaar op indrukken uit een profiel af. Dat betekent dat ik ook kan ingaan op de uitnodiging van een man die mij op 't eerste gezicht misschien niet meteen trekt. Ik kan er op grond van deze ervaringen objectiever in staan en schiet iemand niet ongezien reeds af. En gelukkig zijn er leuke ervaringen: de chat is prettig, maar ook heb ik een gesprekspartner gevonden, een man met vergelijkbare achtergrond. Dat is fijn. Wie weet...

Een tweede les komt uit mijn kinderen. Mijn kinderen zitten er bovenop: ze willen precies weten wat ik doe op de digitale snelweg, maar dat betekent dat ik de grenzen strakker moet stellen.

Een derde les komt rechtstreeks uit het lichaam. De geest beredeneert dingen nog, het lichaam vertelt eerlijk of het een bepaalde persoon als vriend afwijst dan wel aanneemt. In het eerste geval komt het regelrecht in opstand.

Maar goed, profieltekst wat ingekort en ik ga het nog eens proberen. De man die ik deze week ga zien, is klein van gestalte, blijkt uit de beschrijving, doch er spreekt iets dat pittig en intellectueel is qua mentaliteit. Dat triggert mij wel, al kijk ik gezien eerdere ervaringen wel met enige distantie;))))