Hij stond zonder foto op de site en mailde me. Aanvankelijk over zijn belangstelling voor mij, maar al snel zoals gebruikelijk over `huis tuin en keukendingen': zijn dochters, mijn zoon, zijn werk, het mijne, zijn date schaamte, mijn date overmoedigheid.

Op een avond introduceerde hij me met MSN. Nooit eerder aan gedacht, dus niet eerder gedaan. Het installeren bleek een fluitje van een cent. Met zijn stap-voor-stap instructies had ik deze keer zoon T. helemaal niet nodig.

De site was overbodig geworden. Onze communicatie verliep nadien voornamelijk via MSN en SMS. We probeerden beiden enige inhoud aan de interactie te geven. En dat lukte. Wel noemde hij me `trut' en ik hem `klootzak'. Maar dat was liefdevol bedoeld.

We fantaseerden ons een eerste ontmoeting in New York.

Maar, allebei beide benen nog enigszins op de grond, besloten we uiteindelijk toch maar in een hotel in H. een weekend door te brengen. Hij boekte en ik pakte een te grote koffer in. `je gaat maar 1 nacht weg' zei kritische zoon T.

Ik wil graag alleen slapen had ik van te voren gemeld.

Zowel hij als ik hadden daarom de beschikking over een suite voor meer dan 4 personen.

In de lobby van het hotel praatten en lachten we urenlang. Zo vertelde hij onder meer helemaal geen last te hebben van scheidingsnaweeën.

Om 23.00 uur lagen we op `mijn' enorme kingsize bed nog wat informatie uit te wisselen. Daarna vertrok hij volgens afspraak naar zijn hotelkamer.

De volgende dag ontbijt, lopen door omgeving, koffie etc. Ik werd samen met mijn koffer op de afgesproken tijd thuis afgeleverd.

Jazeker! We zouden elkaar zo snel mogelijk weer ontmoeten.

Pogingen daartoe zijn wel ondernomen. Maar strandden toen hij me opeens via msn vertelde volledig met zichzelf en zijn scheiding overhoop te liggen.

Bedremmeld vroeg hij of ik hem nu echt een klootzak vond.

Nee, natuurlijk niet. Alle begrip van deze door de wol geverfde gescheiden vrouw.

Dwars door je verdriet heen en er breken betere tijden aan.

Heus.