Tjongejonge zeg, waar een oproepje van match4me toe kan leiden… Maandenlang bevond ik me hier tussen een klein clubje hardekern bloggers waar af en toe een eendagsvlieg tussen vloog. Maar sinds een week of wat schieten de nieuwe bloggers als krokussen uit de lentegrond. We hebben er in korte tijd heel wat concurrentie bij gekregen. Of gezelschap, zo kun je het natuurlijk ook bekijken.
Nieuwsgierig heb ik wat gesnuffeld aan het nieuwe vlees in de kuip. Ik lees ze altijd al graag, de producten van mijn collega’s hier. De blogs van leden zijn een echte plus van deze datingsite. Het is aardig om over de schouders en in de hoofden van andere singles op het datingpad mee te kunnen kijken.
Ik herinner me nog de tijd dat ikzelf mijn eerste blog naar de redactie stuurde. Het was september 2009 en match4me riep leden voor het eerst op om blogs in te sturen. Elke week een verhaal van 250 tot 400 woorden, was de opdracht. Ik nam die eisen serieus. Heb aardig wat zitten schaven totdat mijn eerste blog binnen de 400 woorden viel. Heb me afgevraagd of ik verhalen genoeg had om elke week iets aardigs te kunnen leveren. Je mocht overal over schrijven van de redactie. Ammehoela. Het is natuurlijk alleen aardig als een stukje enigszins een verband heeft met het single leven. Vrijwel niemand hier zal geïnteresseerd zijn in bridgeverslagen, een kookrubriek of blogs over het wel en wee van mijn werk, mijn moeder of de cavia van de buren. Afijn, ik nam het allemaal bloedserieus. Hoopte dat mijn schrijfkwaliteiten door de ballotage kwamen en verontschuldigde me nog voor het feit dat mijn eerste verhaaltje over een niet al te positieve datingervaring ging. Ik was blij te horen dat match4me mij accepteerde als blogger.
Al snel kwam ik erachter dat je helemaal geen schrijftalent hoefde te hebben om aangenomen te worden als blogger. Dat je je in het geheel niet hoefde te beperken tot 400 woorden. En met elke week een blogje kon je ook ruimschoots de hand lichten. Enerzijds wel sympatiek van match4me. Iedereen mag hier bloggen. En niemand wordt gekort als het aantal woorden teveel is. Zelfs taalfouten blijven meestal gewoon staan. Een maandje absentie wordt ook getolereerd. Echter, er zit wél een nadeel aan dit al. Laat ik maar eerlijk wezen, er zitten best een aantal blogs tussen die mijn interesse niet weten te pakken. Ze raken kant noch wal, kabbelen maar wat voort, zijn te lang of gewoon slecht geschreven. En wekelijks bloggen houdt bijna niemand vol (ook ik niet), maar het aantal bloggers dat het al na enkele bijdragen voor gezien houdt is fors.
Maar ach, Marjelle maakt de regels hier niet, en misschien is dat maar goed ook.
Nieuwe bloggers, laat dit een aanmoediging zijn en geen demotivatie! Ga ervoor. Schrijf, herschrijf, schaaf. Wees kritisch op jezelf, doseer, kill your darlings. Blijf mij en anderen hier vermaken met jullie belevenissen en opinies over het single leven. Deze oude rot heet jullie welkom!
Nieuwsgierig heb ik wat gesnuffeld aan het nieuwe vlees in de kuip. Ik lees ze altijd al graag, de producten van mijn collega’s hier. De blogs van leden zijn een echte plus van deze datingsite. Het is aardig om over de schouders en in de hoofden van andere singles op het datingpad mee te kunnen kijken.
Ik herinner me nog de tijd dat ikzelf mijn eerste blog naar de redactie stuurde. Het was september 2009 en match4me riep leden voor het eerst op om blogs in te sturen. Elke week een verhaal van 250 tot 400 woorden, was de opdracht. Ik nam die eisen serieus. Heb aardig wat zitten schaven totdat mijn eerste blog binnen de 400 woorden viel. Heb me afgevraagd of ik verhalen genoeg had om elke week iets aardigs te kunnen leveren. Je mocht overal over schrijven van de redactie. Ammehoela. Het is natuurlijk alleen aardig als een stukje enigszins een verband heeft met het single leven. Vrijwel niemand hier zal geïnteresseerd zijn in bridgeverslagen, een kookrubriek of blogs over het wel en wee van mijn werk, mijn moeder of de cavia van de buren. Afijn, ik nam het allemaal bloedserieus. Hoopte dat mijn schrijfkwaliteiten door de ballotage kwamen en verontschuldigde me nog voor het feit dat mijn eerste verhaaltje over een niet al te positieve datingervaring ging. Ik was blij te horen dat match4me mij accepteerde als blogger.
Al snel kwam ik erachter dat je helemaal geen schrijftalent hoefde te hebben om aangenomen te worden als blogger. Dat je je in het geheel niet hoefde te beperken tot 400 woorden. En met elke week een blogje kon je ook ruimschoots de hand lichten. Enerzijds wel sympatiek van match4me. Iedereen mag hier bloggen. En niemand wordt gekort als het aantal woorden teveel is. Zelfs taalfouten blijven meestal gewoon staan. Een maandje absentie wordt ook getolereerd. Echter, er zit wél een nadeel aan dit al. Laat ik maar eerlijk wezen, er zitten best een aantal blogs tussen die mijn interesse niet weten te pakken. Ze raken kant noch wal, kabbelen maar wat voort, zijn te lang of gewoon slecht geschreven. En wekelijks bloggen houdt bijna niemand vol (ook ik niet), maar het aantal bloggers dat het al na enkele bijdragen voor gezien houdt is fors.
Maar ach, Marjelle maakt de regels hier niet, en misschien is dat maar goed ook.
Nieuwe bloggers, laat dit een aanmoediging zijn en geen demotivatie! Ga ervoor. Schrijf, herschrijf, schaaf. Wees kritisch op jezelf, doseer, kill your darlings. Blijf mij en anderen hier vermaken met jullie belevenissen en opinies over het single leven. Deze oude rot heet jullie welkom!
