Daten is soms net als het wachten op de bus: een hele lange tijd niets waarna ze opeens allemaal achter elkaar komen. Het is me wel eens gebeurd dat ik drie dates in één week had, een ervaring die nog het beste te vergelijken is met een achtbaansrit. De spanning vooraf, het voorzichtig aftasten, het opmaken van de balans, allemaal dingen die je gevoel als een jojo heen en weer doen schieten. Het waren ook nog eens alle drie dinnerdates die me bij elkaar vele aangename uren van de straat hebben gehouden. Maar hoe gezellig het ook was, meer dan dat was het niet, en dat er ook inderdaad niet meer in zat is iets dat je binnen enkele minuten al wist. Bij enkele andere gelegenheden heb ik op de spreekwoordelijke hete kolen gezeten omdat er totaal geen klik te bespeuren viel en dan duurt zelfs een enkel drankje in een café een eeuwigheid waarbij je de eerste gelegenheid aangrijpt om er op een nette manier vantussen te gaan. Wat je eerste indruk ook is, een kennismaking hoeft in feite niet langer dan een paar minuten te duren. Ziehier het concept van speeddaten.

Zo kon het dus gebeuren dat ik op een avond een zaaltje binnenstapte, in de niet onaangename wetenschap dat alle daar aanwezige dames single waren. Een complicerende factor daarbij was dat de eveneens aanwezige heren dat ook waren. De verkennende blikken ‘of er wat tussen zat’ schoten als spervuur door de lucht maar vooralsnog bleven de meesten quasi-cool aan de bar hangen. We werden naar een aangrenzend zaaltje geleid waar 30 tafeltjes stonden opgesteld, waarmee het examengevoel compleet was. De dames kregen een eigen tafeltje toegewezen, en de heren werden geacht iedere 3 minuten bij hun volgende date aan te schuiven, aangegeven met een schel conducteursfluitje. De dating-trein begon op stoom te komen.

De eerste paar keer lukte het nog wel om spontaan te zijn, maar daarna gleed iedereen langzaam maar zeker onherroepelijk de routine in. De meligheid sloop er ook al snel in, en het fluitsignaal dat ons heren de eerste paar keer nog wel accuut deed opveren werd steeds meer als kennisgeving aangenomen. Na tien keer mezelf voorstellen en een gesprekje beginnen was de eerste ronde voorbij en kon iedereen even bijkomen, een gelegenheid die voornamelijk gebruikt werd om aan de bar nader kennis te maken. Een buitenstaander zou van het tafereel gesmuld hebben: de populaire types werden bijkans onder de voet gelopen, degenen die overbleven stonden er met een blik van ‘Ik ben niet alleen, ik ben op zoek naar het toilet’.

Vond ik het na de eerste ronde al lastig om bij te houden welke opmerking bij welk gezicht hoorde, aan het eind van de avond waren al mijn indrukken een onontwarbare knoop geworden en zonder het papiertje waarop na afloop van ieder diepte-interview een ‘ja’ of ‘nee’ was ingevuld zouden we met zijn allen enigszins ontredderd zijn achtergebleven. Uiteindelijk was er één vrouw die mij levendig bijgebleven was, maar zelfs in haar geval wist ik niet zeker meer welke naam bij de in totaal 4 keer ‘ja’ die ik had ingevuld de hare was. Het was dan ook niet voor niets dat aangeraden werd een foto mee te sturen naar de email adressen die je na enkele dagen van degenen zou krijgen met wie je een wederzijdse match bleek te hebben, maar ik vermoed dat de meeste contacten al direct na afloop in de bar werden gelegd. Het ijs was inmiddels gebroken, tijd om zaken te doen nietwaar.

Dus wat gaat het worden: Datingsites of speeddaten? Het onmiskenbare voordeel van speeddaten is dat je al meteen weet of het klikt. Daar staat tegenover dat er geen enkele vorm van voorselectie aan vooraf gaat, dus de kans dat je iemand treft die qua leefstijl bij je past is vrij klein, al is er natuurlijk niets mis met enkele concessies doen en dat ellenlange wensenlijstje een beetje los durven laten. Bij datingsites gaat het precies andersom: Wat je echt belangrijk vindt is datgene waarop je de eerste selectie uitvoert, daarna moet de foto je nog wat doen, en als laatste kijk je pas hoe je in het echte leven op elkaar reageert want dat valt niet in woorden te vatten, en zo hoort het ook. Speeddaten en datingsites zijn dus als het ware elkaars spiegelbeeld. De een bestaat niet zonder de ander en ze zijn in essentie gelijkwaardig. Ik probeer het gewoon op beide manieren, maar dan zul je natuurlijk net weer zien dat ik mijn match uiteindelijk in de rij voor de kassa ga vinden.