08 april
Trust
When they trust you
They trust your own word on you
More than other people's words
Or official people's words
09 april
Zoals de waard is
Is het iemand kwalijk te nemen?
We bekijken een ander door eigen bril
Eigen referentiekader, zo je wil
Slijpkwaliteit en reinheid bepalen 't opnemen
09 april
Uitzet
Nieuwe gebeurtenissen markeren zich
Met aanschaf van nieuwe eigendommen
Het nieuwe kan het verleden vermommen
Niet herinnering doch spullen slaan een wig
Wat weinig verandert, is de ziel
Waarden, normen, gewoonten blijven
Die eigendommen, vrijheden die beklijven
Spullen zijn fragiel, doch de ziel is stabiel
Wat ik vaak zie in het gesprek met andersgelovenden, is het gegeven dat ze jouw woorden telkens controleren bij anderen of bij wat de media en 'officiële' mensen gezegd hebben. Als moslim zijnde krijg je daar telkens mee te maken. Dat is niet erg af en toe, maar maakt een liefdesrelatie onmogelijk, zodra de woorden, beter gezegd referenties, van andere mensen zwaarder wegen dan die van de geliefde zelf. Het betekent, eigenlijk, dat je de geliefde niet gelooft en niet serieus neemt als degene die zelf over eigen opvattingen praat. Want daar gaat het uiteindelijk om: een mening of geloofsovertuiging is per saldo persoonlijk en een kwestie van eigen geweten en aansprakelijkheid. Het is, zeker bij wie boven de veertig is, geen familiekwestie. En een relatie leeft tussen twee personen, zij zijn degenen die de relatie maken of breken en dus ook tot op zekere hoogte moeten afschermen van de buitenwereld, zelfs wanneer dit de meest naaste familie betreft. Maar dit alles maakt tevens duidelijk, dat mensen in turbulente tijden binnen eigen gemeenschap het meeste vertrouwd worden en ook meer thuishoren. En dat is zodanig fijn, dat ik zeg: geef mij maar eigen gemeenschap voortaan. Verder stoort mij het oppoetsen van de eigen demografica als opleidingsniveau, leeftijd, uiterlijk, wat echt iedereen in mindere of meerdere mate bleek te doen. Niemand was 100% eerlijk. En kwalificaties als krachtig, vlot en bourgondisch geloof ik al helemaal niet meer. Mensen willen heel graag alleen al een voet binnen de deur, blijkbaar, en denken verder niet na over het vervolg. Misschien is dat wel de reden dat, omgekeerd, referenties van derden meer geloofd worden dan de woorden van de persoon zelf.
Een andere factor van belang die relaties onmogelijk kan maken, is de factor alcohol. Van huis uit ben ik opgevoed met weinig drank; eens in de veertien dagen, hooguit, een fles wijn 's avonds na achten in het weekend. En hooguit tweemaal per jaar op een hete dag een biertje. Bij ons geen kratten pils die naar binnen gesjouwd werden. Veel mensen echter drinken bij elke avondmaaltijd, 's avonds altijd en in elk weekend zijn er van begin middag tot 's avonds laat (bij sommige mensen vele) alcoholmomenten. Dat is niet te combineren met een niet-drinkende partner met niet-drinkende kinderen. Relaties tussen moslims, waar ook ik mezelf toe reken, en niet-moslims stranden in de praktijk denk ik vooral hierop. Mijn laatste datevriend heeft het ronduit gezegd: het strandde tussen ons op alcohol, ofschoon hij niet kon toegeven hoeveel hij eigenlijk dronk;)))) mijn indruk was dat eea bagatelliserend werd weggewoven. Niemand geeft graag toe dat hij eigenlijk best veel drinkt en smeert 'm voor hij kleur moet bekennen, denk ik maar zo. Er valt goed te leven met verschil in opvattingen, vandaar dat hij tot op 't laatst euforisch bleef (het scheelde niet veel of we waren getrouwd), maar niet met verschil in leefwijze.
Dating bracht een zekere hectiek in mijn leven. Ik heb twee maanden gedated, dat leverde zes contacten op waarvan drie meetellen en daarvan waren twee echt waardevol te noemen. De Nigeriaan, de man die niet kwam opdagen en de man die andermans foto's en profieltekst gebruikte, tellen uiteraard niet mee. Wellicht ga ik me bij een Islamitische datingsite inschrijven tzt, maar het lastige is dat je dan internationaal gaat en dan heb ik er weinig zin in om door alle geflatteerde en regelrecht onjuiste gegevens heen te ploegen. Waarschijnlijk ga ik dus ook dat niet doen. Vooralsnog geldt: rust...! Eindelijk weer normale nachtrust, dat is ook zo belangrijk.
En nu? Vrouw alleen, alleenstaand ouder. Ik bekijk mijn eigendommen eens en merk dat eea toe is aan vervanging. Huistextiel, servies, allemaal spullen die fasen in een leven markeren en als een fase voorbij is, waarin veel is versleten of stukgevallen, wordt het tijd voor iets nieuws. Iets om je op te verheugen ook: leuk, spitsvondig nieuw servies en items voor in en om het huis. En oude restanten wegdoen. Spullen omlijsten je leven als 't goed is. Ze kunnen je belemmeren zodra hun aantallen te groot worden. Maar: iedere mens is iets nieuws waard en er is zoveel moois nieuw te krijgen. Geniet ervan, zeg ik nu en doe het oude zonder schuldgevoel weg.
Ilse 13042010
Trust
When they trust you
They trust your own word on you
More than other people's words
Or official people's words
09 april
Zoals de waard is
Is het iemand kwalijk te nemen?
We bekijken een ander door eigen bril
Eigen referentiekader, zo je wil
Slijpkwaliteit en reinheid bepalen 't opnemen
09 april
Uitzet
Nieuwe gebeurtenissen markeren zich
Met aanschaf van nieuwe eigendommen
Het nieuwe kan het verleden vermommen
Niet herinnering doch spullen slaan een wig
Wat weinig verandert, is de ziel
Waarden, normen, gewoonten blijven
Die eigendommen, vrijheden die beklijven
Spullen zijn fragiel, doch de ziel is stabiel
Wat ik vaak zie in het gesprek met andersgelovenden, is het gegeven dat ze jouw woorden telkens controleren bij anderen of bij wat de media en 'officiële' mensen gezegd hebben. Als moslim zijnde krijg je daar telkens mee te maken. Dat is niet erg af en toe, maar maakt een liefdesrelatie onmogelijk, zodra de woorden, beter gezegd referenties, van andere mensen zwaarder wegen dan die van de geliefde zelf. Het betekent, eigenlijk, dat je de geliefde niet gelooft en niet serieus neemt als degene die zelf over eigen opvattingen praat. Want daar gaat het uiteindelijk om: een mening of geloofsovertuiging is per saldo persoonlijk en een kwestie van eigen geweten en aansprakelijkheid. Het is, zeker bij wie boven de veertig is, geen familiekwestie. En een relatie leeft tussen twee personen, zij zijn degenen die de relatie maken of breken en dus ook tot op zekere hoogte moeten afschermen van de buitenwereld, zelfs wanneer dit de meest naaste familie betreft. Maar dit alles maakt tevens duidelijk, dat mensen in turbulente tijden binnen eigen gemeenschap het meeste vertrouwd worden en ook meer thuishoren. En dat is zodanig fijn, dat ik zeg: geef mij maar eigen gemeenschap voortaan. Verder stoort mij het oppoetsen van de eigen demografica als opleidingsniveau, leeftijd, uiterlijk, wat echt iedereen in mindere of meerdere mate bleek te doen. Niemand was 100% eerlijk. En kwalificaties als krachtig, vlot en bourgondisch geloof ik al helemaal niet meer. Mensen willen heel graag alleen al een voet binnen de deur, blijkbaar, en denken verder niet na over het vervolg. Misschien is dat wel de reden dat, omgekeerd, referenties van derden meer geloofd worden dan de woorden van de persoon zelf.
Een andere factor van belang die relaties onmogelijk kan maken, is de factor alcohol. Van huis uit ben ik opgevoed met weinig drank; eens in de veertien dagen, hooguit, een fles wijn 's avonds na achten in het weekend. En hooguit tweemaal per jaar op een hete dag een biertje. Bij ons geen kratten pils die naar binnen gesjouwd werden. Veel mensen echter drinken bij elke avondmaaltijd, 's avonds altijd en in elk weekend zijn er van begin middag tot 's avonds laat (bij sommige mensen vele) alcoholmomenten. Dat is niet te combineren met een niet-drinkende partner met niet-drinkende kinderen. Relaties tussen moslims, waar ook ik mezelf toe reken, en niet-moslims stranden in de praktijk denk ik vooral hierop. Mijn laatste datevriend heeft het ronduit gezegd: het strandde tussen ons op alcohol, ofschoon hij niet kon toegeven hoeveel hij eigenlijk dronk;)))) mijn indruk was dat eea bagatelliserend werd weggewoven. Niemand geeft graag toe dat hij eigenlijk best veel drinkt en smeert 'm voor hij kleur moet bekennen, denk ik maar zo. Er valt goed te leven met verschil in opvattingen, vandaar dat hij tot op 't laatst euforisch bleef (het scheelde niet veel of we waren getrouwd), maar niet met verschil in leefwijze.
Dating bracht een zekere hectiek in mijn leven. Ik heb twee maanden gedated, dat leverde zes contacten op waarvan drie meetellen en daarvan waren twee echt waardevol te noemen. De Nigeriaan, de man die niet kwam opdagen en de man die andermans foto's en profieltekst gebruikte, tellen uiteraard niet mee. Wellicht ga ik me bij een Islamitische datingsite inschrijven tzt, maar het lastige is dat je dan internationaal gaat en dan heb ik er weinig zin in om door alle geflatteerde en regelrecht onjuiste gegevens heen te ploegen. Waarschijnlijk ga ik dus ook dat niet doen. Vooralsnog geldt: rust...! Eindelijk weer normale nachtrust, dat is ook zo belangrijk.
En nu? Vrouw alleen, alleenstaand ouder. Ik bekijk mijn eigendommen eens en merk dat eea toe is aan vervanging. Huistextiel, servies, allemaal spullen die fasen in een leven markeren en als een fase voorbij is, waarin veel is versleten of stukgevallen, wordt het tijd voor iets nieuws. Iets om je op te verheugen ook: leuk, spitsvondig nieuw servies en items voor in en om het huis. En oude restanten wegdoen. Spullen omlijsten je leven als 't goed is. Ze kunnen je belemmeren zodra hun aantallen te groot worden. Maar: iedere mens is iets nieuws waard en er is zoveel moois nieuw te krijgen. Geniet ervan, zeg ik nu en doe het oude zonder schuldgevoel weg.
Ilse 13042010
