16 mei
Twins of life
Love and hatred are
Both motivate cross-gender relating
As darkness and light are
Good appears from evil when clashing
16 mei
A Sign?
Spend your energy well
Finish a project before anything else
Fun&play: let ring for now the cheery bells
Truth shields us from hell
17 mei
Duur misverstand
Foute inschatting kan veel kosten
Niet alles is te repareren
Soms moeilijk: elkaar te eren
Eerst denken voor we 't schot losten
De laatste ontmoeting die ik gehad heb met een aardige en misschien passende man via M4M, heb ik zelf verkloot. Het contact met hem bestond al enige weken en verliep enigszins moeizaam, maar warm. Hij was bij deze eerste ontmoeting niet alleen overigens, doch met enkele dames. Op zich niet perse iets mis mee: het was een uitje dat hij waarschijnlijk al eerder gepland had en mij later alsnog op attent gemaakt had. Zonder enige vraag of gesprek ging ik af op een eerste indruk; het leek er echt op of hij met zijn vrouw of vriendin gekomen was. Lichaamstaal kan op afstand soms zo'n indruk wekken. Dom genoeg heb ik hem naderhand op die wijze geconfronteerd. Was hij blij? Wat denk je... Het gaat er niet om of ik gelijk 'had kunnen' hebben, het gaat om hoor en wederhoor. Ik zie dit als een harde les: contacten maken op afstand zijn blijkbaar niet mijn forte. Mogelijk heb ik niet het snelle inschattingsvermogen om dit met succes te kunnen. Te goed van vertrouwen zijn beschadigt mij, te weinig vertrouwen beschadigt zowel mij als de ander. Bovendien heb ik eerder met oneerlijkheid te maken gehad, heb ik blogs van, en dat maakt het niet eenvoudig, want juist oplichters weten precies wat de mensen graag willen horen en krijgen zo een voet binnen de deur. Al dit soort ervaringen en fouten werken door naar een volgend contact. Met als gevolg, ditmaal, boosheid op mezelf omdat ik de paranoia toch weer toeliet.
Mijn eindbalans ziet er zo uit: er zijn acht echte contacten geweest in die vier maanden inschrijving, eigenlijk teveel om te kunnen behappen en verwerken, denk ik nu. Ik had wellicht ook eerder contacten moeten afwijzen waarbij vroeg twijfel rees. Vier van de acht hebben tot een daadwerkelijke date geleid. Twee van die dates waren ronduit oplichterij, de andere twee waren mannen die inderdaad op zoek waren naar een relatie. Slechts éen van die vier was volledig eerlijk over zichzelf. Maar geen passende partner. De oplichters uit deze acht waren een man die opzettelijk niet was komen opdagen, een man die zich voor iemand anders voordeed en een Nigeriaan. Er was verder chatcontact met een leuke knul van dertig. Iedereen in mijn omgeving riep daarover: 'moet je doen joh!' Mensen vonden het leuk voor me: zo'n jonge man. Ik had er op het moment weinig zin in, heb er niks mee gedaan, maar ben wel iets, beetje maar, ruimer gaan denken over omgang met veel jongere mannen. Verder was er een aardige man met een creatief beroep uit eigen stad en als allereerste een vervelende man die mij een zelf-gekwakzalverd produkt probeerde aan te smeren, maar dat is nog relatief onschuldig, want er werd met grote doorzichtigheid gedramd. De verzekeringsman was mijn type niet, al was hij aardig. De laatste man, de man die misschien wel wat voor mij was, heb ik uiteindelijk zelf in 't harnas gejaagd en daar moet ik maar mee leven.
Wat heb ik geleerd over mezelf?
Als eerste. Als verliefde gevoelens fel de kop op steken bij mij, heeft dat vaak te maken met een gevoel van unfinished business. Het boek is nog niet gesloten. Dat wakkert die hoop en hunkering aan en ik kom pas tot rust, als de zaak tot op de bodem toe uitgezocht is. Honger naar kennis. Dan stort ik me, rinkelende alarmbellen of niet, die bovendien bedrieglijk kunnen zijn, in een avontuur dat mij, soms, onaangename informatie geeft, doch steeds onomwonden duidelijkheid. De verliefdheid is dan op slag over, of, ook meegemaakt, blijft en wordt echte liefde. Met dit laatste doel ik op de mooie relationele ervaringen in mijn leven. Per saldo geeft duidelijkheid de rust die ik nodig heb; onzekerheid maakt mij tot een hork.
Ten tweede: zijn er mensen die niet uit liefde, doch uit haat een date of partner zoeken? Ik meen te denken van wel en meen het ook hier gezien te hebben. Waar immers komen verschijnselen als huiselijk geweld, schijnhuwelijken, maar ook datingfraude vandaan. Ik denk dat haat direct naast liefde ligt en in de praktijk evenzeer als liefde, zij het gelukkig minder vaak, een motief voor omgang met de andere sekse kan zijn.
Het lijkt ook of ik een waarschuwing gekregen heb: 'Jezelf tegenkomen is prima, maar niet te vaak; besteed je energie aan creatieve plannen, een goede man komt eventueel later wel.' Ik heb twee opgroeiende zonen, de belangrijkste personen nu in mijn leven. En ik ben nog geen twee jaar zelfstandig ondernemer, leer het vak en de discipline die erbij hoort met vallen en opstaan, heb mijn tijd hard nodig. Ik kom tot de slotsom dat ik, wil ik er niet op afbranden, blijkbaar eerst enkele dingen moet afmaken, eer ik mijn energie, liefde etc aan een man kan wijden. Ik kan verder terugkijken op een lang huwelijk en misschien blijft het wel daarbij. Iedere mens heeft z'n eigen weg, zo blijkt, en dat is goed. En sluit mijn inschrijving weer tijdelijk af, blog wellicht nog eens, beslis na de zomer of ik me definitief uitschrijf of niet.
Ik wens iedereen nogmaals vanuit diepe oprechtheid een succesvolle zoektocht naar ware liefde en genegenheid en dat oplichters gegrepen mogen worden.
Ilse 17052010
Twins of life
Love and hatred are
Both motivate cross-gender relating
As darkness and light are
Good appears from evil when clashing
16 mei
A Sign?
Spend your energy well
Finish a project before anything else
Fun&play: let ring for now the cheery bells
Truth shields us from hell
17 mei
Duur misverstand
Foute inschatting kan veel kosten
Niet alles is te repareren
Soms moeilijk: elkaar te eren
Eerst denken voor we 't schot losten
De laatste ontmoeting die ik gehad heb met een aardige en misschien passende man via M4M, heb ik zelf verkloot. Het contact met hem bestond al enige weken en verliep enigszins moeizaam, maar warm. Hij was bij deze eerste ontmoeting niet alleen overigens, doch met enkele dames. Op zich niet perse iets mis mee: het was een uitje dat hij waarschijnlijk al eerder gepland had en mij later alsnog op attent gemaakt had. Zonder enige vraag of gesprek ging ik af op een eerste indruk; het leek er echt op of hij met zijn vrouw of vriendin gekomen was. Lichaamstaal kan op afstand soms zo'n indruk wekken. Dom genoeg heb ik hem naderhand op die wijze geconfronteerd. Was hij blij? Wat denk je... Het gaat er niet om of ik gelijk 'had kunnen' hebben, het gaat om hoor en wederhoor. Ik zie dit als een harde les: contacten maken op afstand zijn blijkbaar niet mijn forte. Mogelijk heb ik niet het snelle inschattingsvermogen om dit met succes te kunnen. Te goed van vertrouwen zijn beschadigt mij, te weinig vertrouwen beschadigt zowel mij als de ander. Bovendien heb ik eerder met oneerlijkheid te maken gehad, heb ik blogs van, en dat maakt het niet eenvoudig, want juist oplichters weten precies wat de mensen graag willen horen en krijgen zo een voet binnen de deur. Al dit soort ervaringen en fouten werken door naar een volgend contact. Met als gevolg, ditmaal, boosheid op mezelf omdat ik de paranoia toch weer toeliet.
Mijn eindbalans ziet er zo uit: er zijn acht echte contacten geweest in die vier maanden inschrijving, eigenlijk teveel om te kunnen behappen en verwerken, denk ik nu. Ik had wellicht ook eerder contacten moeten afwijzen waarbij vroeg twijfel rees. Vier van de acht hebben tot een daadwerkelijke date geleid. Twee van die dates waren ronduit oplichterij, de andere twee waren mannen die inderdaad op zoek waren naar een relatie. Slechts éen van die vier was volledig eerlijk over zichzelf. Maar geen passende partner. De oplichters uit deze acht waren een man die opzettelijk niet was komen opdagen, een man die zich voor iemand anders voordeed en een Nigeriaan. Er was verder chatcontact met een leuke knul van dertig. Iedereen in mijn omgeving riep daarover: 'moet je doen joh!' Mensen vonden het leuk voor me: zo'n jonge man. Ik had er op het moment weinig zin in, heb er niks mee gedaan, maar ben wel iets, beetje maar, ruimer gaan denken over omgang met veel jongere mannen. Verder was er een aardige man met een creatief beroep uit eigen stad en als allereerste een vervelende man die mij een zelf-gekwakzalverd produkt probeerde aan te smeren, maar dat is nog relatief onschuldig, want er werd met grote doorzichtigheid gedramd. De verzekeringsman was mijn type niet, al was hij aardig. De laatste man, de man die misschien wel wat voor mij was, heb ik uiteindelijk zelf in 't harnas gejaagd en daar moet ik maar mee leven.
Wat heb ik geleerd over mezelf?
Als eerste. Als verliefde gevoelens fel de kop op steken bij mij, heeft dat vaak te maken met een gevoel van unfinished business. Het boek is nog niet gesloten. Dat wakkert die hoop en hunkering aan en ik kom pas tot rust, als de zaak tot op de bodem toe uitgezocht is. Honger naar kennis. Dan stort ik me, rinkelende alarmbellen of niet, die bovendien bedrieglijk kunnen zijn, in een avontuur dat mij, soms, onaangename informatie geeft, doch steeds onomwonden duidelijkheid. De verliefdheid is dan op slag over, of, ook meegemaakt, blijft en wordt echte liefde. Met dit laatste doel ik op de mooie relationele ervaringen in mijn leven. Per saldo geeft duidelijkheid de rust die ik nodig heb; onzekerheid maakt mij tot een hork.
Ten tweede: zijn er mensen die niet uit liefde, doch uit haat een date of partner zoeken? Ik meen te denken van wel en meen het ook hier gezien te hebben. Waar immers komen verschijnselen als huiselijk geweld, schijnhuwelijken, maar ook datingfraude vandaan. Ik denk dat haat direct naast liefde ligt en in de praktijk evenzeer als liefde, zij het gelukkig minder vaak, een motief voor omgang met de andere sekse kan zijn.
Het lijkt ook of ik een waarschuwing gekregen heb: 'Jezelf tegenkomen is prima, maar niet te vaak; besteed je energie aan creatieve plannen, een goede man komt eventueel later wel.' Ik heb twee opgroeiende zonen, de belangrijkste personen nu in mijn leven. En ik ben nog geen twee jaar zelfstandig ondernemer, leer het vak en de discipline die erbij hoort met vallen en opstaan, heb mijn tijd hard nodig. Ik kom tot de slotsom dat ik, wil ik er niet op afbranden, blijkbaar eerst enkele dingen moet afmaken, eer ik mijn energie, liefde etc aan een man kan wijden. Ik kan verder terugkijken op een lang huwelijk en misschien blijft het wel daarbij. Iedere mens heeft z'n eigen weg, zo blijkt, en dat is goed. En sluit mijn inschrijving weer tijdelijk af, blog wellicht nog eens, beslis na de zomer of ik me definitief uitschrijf of niet.
Ik wens iedereen nogmaals vanuit diepe oprechtheid een succesvolle zoektocht naar ware liefde en genegenheid en dat oplichters gegrepen mogen worden.
Ilse 17052010
