10 jaar geleden kon ik van de ene dag op de andere ‘geen pap meer zeggen’. Achteraf bezien spraken de signalen voor zich: het jaar voorafgaand aan de diagnose lag ik vrijwel iedere vakantie ziek in mijn bed.
Een burn out.
De dokter gaf anti depressie middelen, adviseerde tijdelijk te stoppen met werken en stuurde me naar een psycholoog.
Ik had een heel jaar voor herstel nodig. De eerste maanden kwam ik alleen m’n bed uit voor zoon T., destijds nog maar 11 jaar. Wat ik met de man uit het voorbije huwelijk deed weet ik niet zo goed meer. Waarschijnlijk niet veel. Hij woonde toen nog gewoon ergens in huis.
Langzaam aan krabbelde ik weer op. Herinner me dat ik de markt in die periode ontdekt heb. Ik moest van de psycholoog namelijk op zoek naar een dagritme met ontspannende activiteiten.
Nog steeds geniet ik van spaarzame marktbezoeken. Vanwege de fulltime baan alleen in de vakantie…….Dan loop ik opgewekt van de aardappelkoopman (opperdoezen!) via de bloemenstal naar de Turkse jongen die me galant met ‘dame’ aanspreekt.
Maar goed, de burn out is gelukkig al weer jaren passé.
Afgelopen maandag zat ik tussen alle werkhectiek door even in de tuin. Ik las het boekje ‘ik zou zo graag…’(uitgeverij Koppenhol). Toegeschoven gekregen van een empatisch ingestelde collega. Ik las over ‘een diepere relatie met jezelf aangaan’.
Onmiddellijk na mijn voornemen nu toch echt eens te beginnen met ‘van mezelf te houden’ overviel me dezelfde peilloze vermoeidheid van jaren her. Opnieuw opgebrand?
Niet van mijn werk! Dat doe ik over het algemeen met een gepast genoegen.
Waar dan wél van, in godsnaam?
Na enige reflectie kom ik tot de volgende verklaring: date oververmoeidheid.
Ik ben klaar met mezelf oppompen voor man nr. 108, het aanhoren van het zoveelste armetierige verhaal over ex vrouwen, mijn eigen stoere praatjes en lichtelijk overdreven vrolijke opstelling, al het gevlei, het loeren op profielen, de onbewuste te hoge verwachtingen, de eenzaamheid na een teleurstellende ontmoeting, afspraken die ik niet na kan komen, scannende blikken, het wedden op meerdere paarden, het irreële verlangen, de eindeloze stroom mailberichten etc.
Wat ontzettend inspannend is mijn date leven!
Hoog tijd voor rust en andere, belangwekkender zaken.
Hoop ik
Principessa
Een burn out.
De dokter gaf anti depressie middelen, adviseerde tijdelijk te stoppen met werken en stuurde me naar een psycholoog.
Ik had een heel jaar voor herstel nodig. De eerste maanden kwam ik alleen m’n bed uit voor zoon T., destijds nog maar 11 jaar. Wat ik met de man uit het voorbije huwelijk deed weet ik niet zo goed meer. Waarschijnlijk niet veel. Hij woonde toen nog gewoon ergens in huis.
Langzaam aan krabbelde ik weer op. Herinner me dat ik de markt in die periode ontdekt heb. Ik moest van de psycholoog namelijk op zoek naar een dagritme met ontspannende activiteiten.
Nog steeds geniet ik van spaarzame marktbezoeken. Vanwege de fulltime baan alleen in de vakantie…….Dan loop ik opgewekt van de aardappelkoopman (opperdoezen!) via de bloemenstal naar de Turkse jongen die me galant met ‘dame’ aanspreekt.
Maar goed, de burn out is gelukkig al weer jaren passé.
Afgelopen maandag zat ik tussen alle werkhectiek door even in de tuin. Ik las het boekje ‘ik zou zo graag…’(uitgeverij Koppenhol). Toegeschoven gekregen van een empatisch ingestelde collega. Ik las over ‘een diepere relatie met jezelf aangaan’.
Onmiddellijk na mijn voornemen nu toch echt eens te beginnen met ‘van mezelf te houden’ overviel me dezelfde peilloze vermoeidheid van jaren her. Opnieuw opgebrand?
Niet van mijn werk! Dat doe ik over het algemeen met een gepast genoegen.
Waar dan wél van, in godsnaam?
Na enige reflectie kom ik tot de volgende verklaring: date oververmoeidheid.
Ik ben klaar met mezelf oppompen voor man nr. 108, het aanhoren van het zoveelste armetierige verhaal over ex vrouwen, mijn eigen stoere praatjes en lichtelijk overdreven vrolijke opstelling, al het gevlei, het loeren op profielen, de onbewuste te hoge verwachtingen, de eenzaamheid na een teleurstellende ontmoeting, afspraken die ik niet na kan komen, scannende blikken, het wedden op meerdere paarden, het irreële verlangen, de eindeloze stroom mailberichten etc.
Wat ontzettend inspannend is mijn date leven!
Hoog tijd voor rust en andere, belangwekkender zaken.
Hoop ik
Principessa
