Sinds enkele maanden schrijf ik wekelijks een blog. De ene week heb ik een onderwerp waar ik naar harte lust over kan schrijven. De andere week moet ik echt nadenken over een onderwerp. Zo ook deze week. Ik lees alle blogs en sinds kort ook de zogenaamde updates. En na het lezen van de updates van vandaag dacht ik we hebben als single zijnde een heel spannend leven, vol met verrassingen, leuke en aardige ontmoetingen en soms een teleurstelling en moeten we even slikken. Maar we blijven wel doorgaan met het lezen van de profiels, berichtjes sturen, mailen en maken afspraakjes om de ander in levende lijve te kunnen zien. Tja dat kan weleens anders uitpakken dan je gedacht had! Maar heb dan wel het fatsoen in je donder om eerlijk te zijn. Behandel de ander zoals je zelf ook behandelt wenst te worden. Niemand wil toch als een stuk vuil behandeld worden!

De blogs die door de leden worden geschreven vormt een aardige verzameling om te bundelen voor een boek. Ik durf te wedden dat het dan ook nog een bestseller wordt! Het geeft een aardig, leuk en interessant beeld van de ups en downs van het leven van de Nederlandse single. We maken met z’n allen wat mee! We hebben eigenlijk een ontzettend enerverend en absoluut geen saai leven. We zijn vrij om te doen en laten wat we willen. Oke, we zijn alleen zonder partner maar hoeven ook geen verantwoording af te leggen over ons reilen en zeilen, toch! Laat staan over ons sociale gedrag, als we een date hebben en niet op komen dagen of zo teleurgesteld zijn in de ander dat we het liefst weg willen lopen of na een eerste date helemaal niets meer van ons laten horen. Ik kan me niet voorstellen dat we zo opgevoed zijn. Maar het heeft wel alles met waarden en normen te maken en niet met je opleiding en je achtergrond. Het heeft alles te maken met respect voor je medemens. Laat ik het er maar op houden dat niet iedereen sociaal vaardig is en niet iedereen kan zijn gevoel op het juiste moment op de juiste manier onder woorden brengen.

Zouden de samenwoonden ook zo’n enerverend leven hebben? Ik denk het niet. Hoe zouden de blogs eruit zien van de samenwonenden? Ik denk heel saai. De blogs zouden gaan over huisje, boompje, beestje. Niets mis mee uiteraard, want dat is waar wij met z’n allen ook naar op zoek zijn, toch! Alleen realiseren we ons wel hoe rijk we als single zijn. Ik wil absoluut het alleen zijn niet idealiseren, maar zie wel dat het single zijn en het samenwonen beiden zijn voor- en nadelen heeft. Hoe vaak komt het niet voor dat je verliefd wordt op een ander terwijl je al een partner hebt en samenwoont? Of gezellig met je vrienden als vroeger gezellig de kroeg in wil gaan, maar ja dat kan niet want je partner zit thuis en die vind het niet leuk als je met je vrienden de kroeg in gaat.

Ik moet zeggen hoe langer ik alleen ben hoe gelukkiger ik me ga voelen. Ik heb alles wat m’n hartje begeert, ben gezond, heb een mooi huis, een heerlijke tuin waar ik mijn ziel en zaligheid in kwijt kan, ben financieel onafhankelijk, heb een paar heerlijke leuke kinderen en kleinkinderen, paar goede vrienden en kennissen. Ga een paar keer per jaar op vakantie, heb een leuke fulltime job en ga regelmatig uit. En niet onbelangrijk heb de innerlijke rust gevonden, ik kan genieten van datgene wat ik heb. Ik voel me een rijk mens. Ik ben niet fanatiek op zoek naar een nieuwe partner. Tuurlijk met z’n tweeën is het leuker dan alleen en een leuke vriend is welkom. Maar ik amuseer en vermaak me prima. Het blijkt dat steeds meer vrouwen alleen blijven, vaker dan mannen. Vier jaar na de scheiding woont de helft van de mannen opnieuw samen en bij de vrouwen is dat één op drie. Vrouwen zijn zelfstandiger, zij redden zich vaak prima alleen. Ze hebben over het algemeen hechte vriendschappen, een groot sociaal netwerk en ook financieel hebben zij geen man nodig.
Mannen kunnen minder goed alleen zijn. Zij zijn sociaal minder redzaam, raken eerder geïsoleerd. Mannen zijn kwetsbaarder, hebben een grote kans op risicovol gedrag. Een vrouw heeft in de relatie vaak een verzorgende rol, is een beschermende factor. Dat heeft een man duidelijk nodig.
De meeste vrouwelijke dertigers willen nog een partner. Zij dromen nog van man en kinderen. Na de 40ste neemt die wens af. Vooral de generatie 50-plus blijkt steeds vaker alleen te blijven. Zij hebben de liefde en kinderen gehad en hoeven niet meer zo nodig. Ze willen helemaal geen man meer of kiezen voor een latrelatie. De noodzaak voor een relatie is verdwenen dus waarom zou je er nog aan beginnen?

Ik twijfel nog, het ene moment ben ik het alleen zijn zat en het andere moment heb ik het ontzettend naar mijn zin. De tijd zal het leren en ik blijf genieten, iedere dag weer en zie wel wat er op mijn pad komt. Ik moet er toch zelf wat van maken en dat gaat me uitstekend af.

Abigail