zondag 6 juni 2010

Hoe is het in godsnaam mogelijk!

Ben al een tijdje aan het mailen met een leuke man. Hij is apart en bijzonder. Hij stuurt mij virtuele bloemen en ik ben daar blij mee. Hij vraagt hoe het met mij gaat en daar word ik blij van. Hij steekt mij een hart onder de riem als ik het nodig heb. Een foto sturen doet hij niet. Hij vraagt aan mij waar ik woon, maar als ik vraag om eerst te zeggen waar hij woont krijg ik daar geen antwoord op. Mijn nichtje leest mijn berichtjes mee en zegt mij dat al haar alarmbellen gaan rinkelen bij het lezen van deze mailtjes. Geef nooit je adres geeft zij mij als goede raad mee. Ik 43 zij 25.
Hij zat laatst in Georgie en hoe naief ik ook ben, dat is niet echt een vakantieland, niet? Op de vraag wat hij daar moet en of hij daar vandaan komt geeft hij mij als antwoord dat hij een stuk land wil kopen en daar heel veel bomen op wil zetten en dat hij daar niet vandaan komt. Op de vraag welke taal hij dan spreekt met hen geeft hij als antwoord dat dat natuurlijk engels is. Hij is een kaaskop. Zo nederlands als wat. De eerste boom krijgt mijn naam en ik ben gevleid. Ik heb hem eeuwige trouw beloofd en dat vindt hij heel bijzonder. God is onze getuige.
Kreeg laatst een smsje dat hij mij wilde zien in bikini. Nou dat kon want ik lag aan het strand. Met vriendin dus veilig. We spraken af. Wilde hem wel zien na een aantal maanden gemaild te hebben. Of ik naar de afgesproken plek wilde komen want hij was er bijna. Oke, dacht ik rennen! Hij belde mij en ik hield hem aan de praat totdat we elkaar gevonden hadden. Hij zei dat hij een jas aanhad, wat op zich al heel vreemd was want het was bloedheet. Op een gegeven moment zie ik iemand aankomen met jas en telefoon en het eerste wat in mij opkwam was: Rennen! En dan niet zijn richting op, maar de andere kant! Ik was in shock. Ik zei tegen hem dat ik even naar mijn vriendin moest en dat hij moest wachten. Dat deed hij netjes, omdat toen ik terug liep ik hem nog zag staan. Sorry, het spijt mij dat ik het zo opgelost heb. Maar dit is wel heel heftig. Ik had nog nooit zo'n................
Kreeg net een smsje waarom ik dat nou deed, ik reageer niet. Sorry.
Jeetje wat ben ik blij dat ik mijn adres niet heb gegeven. Knap van zo'n 25 jarige.

geplaatst door Anchar - 570 keer gelezen

beoordeeld 4/5 (4 Stemmen)

| Meer

Reacties

Helaas zit er geen creep-filter in zoekprofielen om dit soort figuren buiten de deur te houden. Of dit vrouwen vaker gebeurt dan mannen weet ik niet maar zo ben ik wel eens afgegaan op een foto die 10 jaar oud bleek te zijn. Iemand die vaag blijft heeft daar een goede reden voor, wat ze denken te bereiken is me een raadsel.

Door 2de_Hans op 6 juni 2010 20:59

Wauw, wat eng allemaal.
Zo zie je maar dat je altijd voorzichtig moet zijn. Ik betrap mezelf er ook regelmatig op dat ik veel t3e naïef ben.

Door Lady_13 op 6 juni 2010 20:43

De redactie zou eigenlijk een top10 van raarste dates/dating stories moeten overwegen... dit verhaal is met geen pen te beschrijven. Ik denk dat we met z'n allen er ook meer de humorkant van gaan inzien. En wellicht elkaar kunnen waarschuwen?

Door Dara op 6 juni 2010 16:01

Reactie niet in orde?


Om te reageren op dit blog moet je lid van Match4me.nl zijn!
Schrijf je gratis in!



<< Startpagina