Vandaag kocht ik een nieuwe fiets.
Een aantal weken van research ging aan de koop vooraf. Welk merk? Gazelle, Giant of Batavus? Voor welk doel ga ik de fiets gebruiken? Ik fiets tot nog toe voornamelijk in de sportschool waar ik tot ergernis van vrijwel al mijn gelieven met de auto naar toe rijd.
Mijn oude roestige gazelle haal ik uit de rotzooierige schuur voor boodschappen en het op en neer rijden naar de stad. Zelden gebruik ik m’n fiets voor mijn werk. Toch heb ik het fietsplan opgezocht. Mijn baas zet namelijk graag voor mij zijn ferme handtekening onder het document. Dat scheelt een kleine 300 euro.
Vroeger fietste ik van Parijs naar huis, met tegenwind langs de kop van Nederland of in 1 dag 100 km naar Breda.
Ik ben dus een stoere meid.
Mijn nieuwe fiets wil ik daarom voor 2 doelen gebruiken; korte ritten en lange afstanden.
Ik besloot 2 gerenommeerde fietsenmakers in mijn omgeving te bezoeken. De eerste zag al snel dat ik voornamelijk naar uiterlijkheden keek. En manoeuvreerde me naar de meest hippe fiets in zijn winkel. Daar in de showroom leek ’t heel wat.
Thuis vroeg ik een paar kenners mee te kijken op internet. De gene met de ‘meeste’ smaak reageerde afwijzend: afgekeurd! Te lomp en burgerlijk.
Hij wees me op Kogamiyata fietsen. Nog nooit van gehoord. Bleek nogal stom, want dit merk staat bekend als de Rolls Royce onder de fietsen.
Een week later stond ik in gezelschap van een ervaringsdeskundige in zaak nummer twee. Toevallig dealer van het eerder genoemde merk. Ik bekeek gretig een aantal koga’s en zag al snel eentje die precies voldeed aan mijn eisen: stijlvol, eenvoudig en stoer.
Ik reed een rondje. De deskundige nam foto’s van mij op, achter en naast de fiets. Glunderend nam ik een optie. Mijn naam zou een week aan de fiets hangen.
Thuis ging het onderzoek verder. Ik stuurde de foto’s o.a. door naar de ‘stijl’vriend. Fiets werd goedgekeurd. Een andere vriend schreef me een aantal vragen voor zoals wat is de maat van het frame, hoeveel bar zit erin de banden, welk slot is ondoorzaagbaar? IJverig heb ik ze allemaal opgeschreven.
Zoon T. ging D-day mee. Mopperend legde hij zijn oude fiets in de auto. Een onderhandelingspand. Niet te enthousiast kijken en praten, siste T. me toe voordat we de winkel binnen stapten. Daar haalde ik mijn lijstje uit mijn broekzak en stak van wal. De ene vraag nog onnozeler dan de andere volgens T. De verkoper keek me dan ook af en toe verbijsterd aan. Maar goed, na wat slimme vragen van mijn zoon kon de koop gesloten worden met 75 euro korting.
Vanaf volgende week dinsdag rijd ik driedubbel verzekerd met 4 sloten de wijde wereld in!
Ik stop in mijn Ortlieb fietstassen een appel en een fles water voor de pauze op een bankje
Welke ‘zwaan’ komt er dan even naast me zitten?
Principessa
Een aantal weken van research ging aan de koop vooraf. Welk merk? Gazelle, Giant of Batavus? Voor welk doel ga ik de fiets gebruiken? Ik fiets tot nog toe voornamelijk in de sportschool waar ik tot ergernis van vrijwel al mijn gelieven met de auto naar toe rijd.
Mijn oude roestige gazelle haal ik uit de rotzooierige schuur voor boodschappen en het op en neer rijden naar de stad. Zelden gebruik ik m’n fiets voor mijn werk. Toch heb ik het fietsplan opgezocht. Mijn baas zet namelijk graag voor mij zijn ferme handtekening onder het document. Dat scheelt een kleine 300 euro.
Vroeger fietste ik van Parijs naar huis, met tegenwind langs de kop van Nederland of in 1 dag 100 km naar Breda.
Ik ben dus een stoere meid.
Mijn nieuwe fiets wil ik daarom voor 2 doelen gebruiken; korte ritten en lange afstanden.
Ik besloot 2 gerenommeerde fietsenmakers in mijn omgeving te bezoeken. De eerste zag al snel dat ik voornamelijk naar uiterlijkheden keek. En manoeuvreerde me naar de meest hippe fiets in zijn winkel. Daar in de showroom leek ’t heel wat.
Thuis vroeg ik een paar kenners mee te kijken op internet. De gene met de ‘meeste’ smaak reageerde afwijzend: afgekeurd! Te lomp en burgerlijk.
Hij wees me op Kogamiyata fietsen. Nog nooit van gehoord. Bleek nogal stom, want dit merk staat bekend als de Rolls Royce onder de fietsen.
Een week later stond ik in gezelschap van een ervaringsdeskundige in zaak nummer twee. Toevallig dealer van het eerder genoemde merk. Ik bekeek gretig een aantal koga’s en zag al snel eentje die precies voldeed aan mijn eisen: stijlvol, eenvoudig en stoer.
Ik reed een rondje. De deskundige nam foto’s van mij op, achter en naast de fiets. Glunderend nam ik een optie. Mijn naam zou een week aan de fiets hangen.
Thuis ging het onderzoek verder. Ik stuurde de foto’s o.a. door naar de ‘stijl’vriend. Fiets werd goedgekeurd. Een andere vriend schreef me een aantal vragen voor zoals wat is de maat van het frame, hoeveel bar zit erin de banden, welk slot is ondoorzaagbaar? IJverig heb ik ze allemaal opgeschreven.
Zoon T. ging D-day mee. Mopperend legde hij zijn oude fiets in de auto. Een onderhandelingspand. Niet te enthousiast kijken en praten, siste T. me toe voordat we de winkel binnen stapten. Daar haalde ik mijn lijstje uit mijn broekzak en stak van wal. De ene vraag nog onnozeler dan de andere volgens T. De verkoper keek me dan ook af en toe verbijsterd aan. Maar goed, na wat slimme vragen van mijn zoon kon de koop gesloten worden met 75 euro korting.
Vanaf volgende week dinsdag rijd ik driedubbel verzekerd met 4 sloten de wijde wereld in!
Ik stop in mijn Ortlieb fietstassen een appel en een fles water voor de pauze op een bankje
Welke ‘zwaan’ komt er dan even naast me zitten?
Principessa
