Na twee mislukte dates begin december maar weer eens gaan surfen op de site van M4M. In principe wil ik niet reageren op profielen zonder foto, maar een profiel zonder foto scoorde hoog en de nickname was apart: minnaar! Dus ik dacht ach ik probeer het een keertje. Toeval, ik weet het niet maar we stuurden elkaar tegelijkertijd een berichtje. Dezelfde avond 06-nummers uitgewisseld en ik kreeg al snel een berichtje van hem dat hij zondag in Rotterdam moest zijn en graag een afspraak wilde maken voor een kop koffie. Ik stuurde een sms dat het goed was en ik zou zaterdagavond nog bellen om af te spreken. Kreeg een berichtje terug dat hij ’s avonds op verjaardagsvisite was en of ik eerder kon bellen. Ik ging de volgende dag met mijn zus en zwager een dag naar Frankrijk om Kerstinkopen (voedsel en drank) in te slaan dus dat was een beetje moeilijk voor mij. Ik kreeg tussen de middag een berichtje of het gezellig was en of ik al iets wist want hij had inmiddels een uitnodiging gehad van vrienden om zondags naar de Hermitage te gaan in Amsterdam. Een smsje terug gestuurd dat ik vanavond zou bellen. Maar ja in de auto terug naar huis naar elkaar zitten sms-en en mijn zus vroeg zich af wat voor geluidjes ze hoorde en wat ik aan het doen was. Kon moeilijk zeggen dat ik met een vreemde man zat te sms-en. Ze vroeg of ik een nieuwe minnaar had? Was heel komisch en hilarisch. Ach zei ik zoiets, heb morgen een afspraakje. Ze werd nieuwsgierig en vroeg me van alles, maar ik wist niet veel!
Toen we thuis waren even naar buiten gelopen en hem gebeld en een afspraak gemaakt voor de volgende middag bij mij thuis. Vervolgens bij mijn zus lekker franse kaas met stokbrood gegeten met een heerlijk glaasje wijn erbij. Toen ik ’s avonds thuis was een smsje gestuurd hoe het was bij zijn zus. We hebben tot ’s nachts 2 uur zitten sms-en. Mijn mobiel inmiddels aan de oplader gehangen. Toen zijn mobiel leeg was hield het op.
Toen was het zondag The Big Day! Spannend, eng, vlinders in mijn buik, het contact was de afgelopen twee dagen toch wel heel leuk en intensief geweest, maar we hadden geen foto’s uitgewisseld. Ik was net een verliefde puber. Nou en toen stond hij voor de deur. Het klikte en het was of we elkaar al een tijd kenden. Gezellig samen op de bank koffie gedronken en ontspannend zitten praten over van alles en nog wat. Na verloop van tijd vroeg hij of hij mocht roken, hij voelde zich thuis, was gezellig en hij had zin in een sigaartje. Prima, geen probleem. Flesje wijn opengetrokken en het werd steeds gezelliger. Wel maakte hij het een en ander in mij los. Hij hield bij tijd en wijlen een spiegel voor, was direct, zei waar het op stond en het leek of hij in mijn ziel kon kijken. Wist wanneer ik niet direct antwoordde of er om hen draaide en zei dat ik gewoon kon en mocht zeggen wat ik dacht en voelde. Was heel confronterend, maar voelde wel veilig. ’s Avonds gezellig wezen eten bij de chinees in een naburige stad en het was heel intiem, gezellig, uitdagend en vertrouwd. Na het eten heeft hij mij naar huis gebracht en is toen ook vertrokken. Daarna ben ik huilend op de bank gevallen, ik was totaal van de kaart. Wat gebeurt er met mij, wat is dit. Ik was met stomheid geslagen, kon niet meer denken en voelen. Uiteindelijk na een paar uur realiseerde ik me dat ik mezelf kon zijn bij hem, ik hoefde me niet te bewijzen, geen gevecht, geen strijd. In mijn 2 huwelijken was er altijd een strijd, een gevecht, nou ja hoe dan ook bij hem geen strijd, geen gevecht. Was voor mij een hele nieuwe ervaring, maar voelde wel goed.
We vonden elkaar leuk en afgesproken dat we samen leuke en gezellige dingen zouden doen. Niets overhaasten, we hadden allebei een drukke baan en een eigen vrienden en kennissen kring en we zouden niet alles op z’n kop gaan zetten, daarbij woonde we nou niet bepaald bij elkaar in de buurt. Iedere dag sms-jes verstuurd, even bellen en ’s avonds op msm. Na 2 weken wilde ik hem wel weer zien en gevraagd of we op zaterdag iets konden afspreken. In eerste instantie was dat goed, totdat het weekend naderde en hij zei dat hij naar België naar zijn vrienden ging, want het was mooi weer. Ik was helemaal vergeten dat hij een hobby had: het mennen van paarden. Op mijn werk werd hier behoorlijk de draak mee gestoken paarden waren belangrijker dan ik! Jaja, als ze mij zagen werd er al gehinnikt en gevraagd wanneer ik paardrijlessen ging nemen! Ach ik zag de humor er wel in.
Kerst naderde en 2 dagen voor Kerst afgesproken dat hij op 2e Kerstdag zou komen eten en zou blijven slapen. Op 2e Kerstdag ‘s morgens vroeg mijn huis gepoetst, het eten voorbereid zodat ik alles alleen nog maar in de oven hoefde te zetten. De tafel feestelijk gedekt en ik was gesloopt. Had me de hele ochtend uit de naad lopen werken. Nog even een kop koffie, douchen en me optutten. En toen ging de telefoon ……. Het was onverwachts mooi weer geworden of ik het eten tot de volgende dag kon bewaren, want hij wilde naar zijn vrienden in België. Of ik het erg vond? Ik was met stomheid geslagen en wist niets te zeggen. Ik stamelde dat het goed was en zei tot morgen en veel plezier. Ik hing op gooide mijn mobiel door de kamer en zakte met stomheid op de bank en ik dacht alleen is hij helemaal van de pot gepleurd. Maar ja als ik boos zou worden ben ik hem kwijt, maar kon en wilde dit niet accepteren. Dit was respectloos en dit kon en mocht ik niet over mijn kant laten gaan. Heb hem teruggebeld en gezegd dat hij de volgende dag niet hoefde te komen. Hij liet me zitten op 2e Kerstdag om met zijn vrienden paarden te gaan mennen. Hoe verzin je het! Hij vond al dat ik het goed oppakte en niet boos werd. Heb opgehangen en begon onbedaarlijk te lachen, heb ik weer. Kom ik een leuke aardige man tegen en dan heb ik dit. Mijn zus gebeld en verteld dat hij niet kwam. In de auto gestapt en naar mijn zus gereden. Onderweg nog een sms-je verstuurd dat ik me gebruikt voelde en hij reageerde met ik heb het toch netjes gevraagd! Mijn zus dacht dat ze mij op moest vangen, dat een verdrietige en teleurgestelde zus voor de deur zou staan. Ik deed het bijna in mijn broek van het lachen, zag de humor er van in en kon er smakelijk om lachen. ’s Middags naar huis gegaan, tafel afgeruimd, alles opgeborgen en heb in mijn eentje een heerlijk kerstdiner zitten eten: rollade, ijs met chocoladesaus en slagroom, veel slagroom met een heerlijke champagne erbij en ‘s avonds bij kaarslicht en muziek en een heerlijk glas cognac heerlijk na liggen genieten van deze ervaring. Het is maar goed dat ik hem nooit meer heb gezien, want ik was geheid voor de bijl gegaan. En als ik eerlijk ben, nu na 5 maanden mis ik hem nog steeds, ik wil hem terug, maar ja of dat verstandig is? Ik hou het maar bij dromen, dat is veilig.
Abigail
Toen we thuis waren even naar buiten gelopen en hem gebeld en een afspraak gemaakt voor de volgende middag bij mij thuis. Vervolgens bij mijn zus lekker franse kaas met stokbrood gegeten met een heerlijk glaasje wijn erbij. Toen ik ’s avonds thuis was een smsje gestuurd hoe het was bij zijn zus. We hebben tot ’s nachts 2 uur zitten sms-en. Mijn mobiel inmiddels aan de oplader gehangen. Toen zijn mobiel leeg was hield het op.
Toen was het zondag The Big Day! Spannend, eng, vlinders in mijn buik, het contact was de afgelopen twee dagen toch wel heel leuk en intensief geweest, maar we hadden geen foto’s uitgewisseld. Ik was net een verliefde puber. Nou en toen stond hij voor de deur. Het klikte en het was of we elkaar al een tijd kenden. Gezellig samen op de bank koffie gedronken en ontspannend zitten praten over van alles en nog wat. Na verloop van tijd vroeg hij of hij mocht roken, hij voelde zich thuis, was gezellig en hij had zin in een sigaartje. Prima, geen probleem. Flesje wijn opengetrokken en het werd steeds gezelliger. Wel maakte hij het een en ander in mij los. Hij hield bij tijd en wijlen een spiegel voor, was direct, zei waar het op stond en het leek of hij in mijn ziel kon kijken. Wist wanneer ik niet direct antwoordde of er om hen draaide en zei dat ik gewoon kon en mocht zeggen wat ik dacht en voelde. Was heel confronterend, maar voelde wel veilig. ’s Avonds gezellig wezen eten bij de chinees in een naburige stad en het was heel intiem, gezellig, uitdagend en vertrouwd. Na het eten heeft hij mij naar huis gebracht en is toen ook vertrokken. Daarna ben ik huilend op de bank gevallen, ik was totaal van de kaart. Wat gebeurt er met mij, wat is dit. Ik was met stomheid geslagen, kon niet meer denken en voelen. Uiteindelijk na een paar uur realiseerde ik me dat ik mezelf kon zijn bij hem, ik hoefde me niet te bewijzen, geen gevecht, geen strijd. In mijn 2 huwelijken was er altijd een strijd, een gevecht, nou ja hoe dan ook bij hem geen strijd, geen gevecht. Was voor mij een hele nieuwe ervaring, maar voelde wel goed.
We vonden elkaar leuk en afgesproken dat we samen leuke en gezellige dingen zouden doen. Niets overhaasten, we hadden allebei een drukke baan en een eigen vrienden en kennissen kring en we zouden niet alles op z’n kop gaan zetten, daarbij woonde we nou niet bepaald bij elkaar in de buurt. Iedere dag sms-jes verstuurd, even bellen en ’s avonds op msm. Na 2 weken wilde ik hem wel weer zien en gevraagd of we op zaterdag iets konden afspreken. In eerste instantie was dat goed, totdat het weekend naderde en hij zei dat hij naar België naar zijn vrienden ging, want het was mooi weer. Ik was helemaal vergeten dat hij een hobby had: het mennen van paarden. Op mijn werk werd hier behoorlijk de draak mee gestoken paarden waren belangrijker dan ik! Jaja, als ze mij zagen werd er al gehinnikt en gevraagd wanneer ik paardrijlessen ging nemen! Ach ik zag de humor er wel in.
Kerst naderde en 2 dagen voor Kerst afgesproken dat hij op 2e Kerstdag zou komen eten en zou blijven slapen. Op 2e Kerstdag ‘s morgens vroeg mijn huis gepoetst, het eten voorbereid zodat ik alles alleen nog maar in de oven hoefde te zetten. De tafel feestelijk gedekt en ik was gesloopt. Had me de hele ochtend uit de naad lopen werken. Nog even een kop koffie, douchen en me optutten. En toen ging de telefoon ……. Het was onverwachts mooi weer geworden of ik het eten tot de volgende dag kon bewaren, want hij wilde naar zijn vrienden in België. Of ik het erg vond? Ik was met stomheid geslagen en wist niets te zeggen. Ik stamelde dat het goed was en zei tot morgen en veel plezier. Ik hing op gooide mijn mobiel door de kamer en zakte met stomheid op de bank en ik dacht alleen is hij helemaal van de pot gepleurd. Maar ja als ik boos zou worden ben ik hem kwijt, maar kon en wilde dit niet accepteren. Dit was respectloos en dit kon en mocht ik niet over mijn kant laten gaan. Heb hem teruggebeld en gezegd dat hij de volgende dag niet hoefde te komen. Hij liet me zitten op 2e Kerstdag om met zijn vrienden paarden te gaan mennen. Hoe verzin je het! Hij vond al dat ik het goed oppakte en niet boos werd. Heb opgehangen en begon onbedaarlijk te lachen, heb ik weer. Kom ik een leuke aardige man tegen en dan heb ik dit. Mijn zus gebeld en verteld dat hij niet kwam. In de auto gestapt en naar mijn zus gereden. Onderweg nog een sms-je verstuurd dat ik me gebruikt voelde en hij reageerde met ik heb het toch netjes gevraagd! Mijn zus dacht dat ze mij op moest vangen, dat een verdrietige en teleurgestelde zus voor de deur zou staan. Ik deed het bijna in mijn broek van het lachen, zag de humor er van in en kon er smakelijk om lachen. ’s Middags naar huis gegaan, tafel afgeruimd, alles opgeborgen en heb in mijn eentje een heerlijk kerstdiner zitten eten: rollade, ijs met chocoladesaus en slagroom, veel slagroom met een heerlijke champagne erbij en ‘s avonds bij kaarslicht en muziek en een heerlijk glas cognac heerlijk na liggen genieten van deze ervaring. Het is maar goed dat ik hem nooit meer heb gezien, want ik was geheid voor de bijl gegaan. En als ik eerlijk ben, nu na 5 maanden mis ik hem nog steeds, ik wil hem terug, maar ja of dat verstandig is? Ik hou het maar bij dromen, dat is veilig.
Abigail
