18 juni
Zo gezond
Enkele jaren terug zag ik hem
Turkse marktkoopman en zijn lunch
Hij pelde een witlofstruik, at hem
Vurig benijdde ik hem om die lunch
08 juni
Clean bill of health
I'm glad it's over
There's nothing wrong
Just some work to do, be strong
In a few months it will be truly over
04 juni
Egypte
Ooit stoorde ik me aan chaos
Maar Egypte bekruipt je
Mens en land zijn pittoresk, vol warmte
Egypte laat nooit meer los
Na twee weken van onzekerheid hoorde ik vorige week dan waaruit mijn gezondheidsklachten bestaan en gelukkig voor mij zijn ze teruggebracht tot slechts één klacht die met de juiste handelwijze vrij goed beheersbaar is. Ik krijg er wel medicatie voor. Let meer op wat ik eet, minder zout ook, heb enige jaren teveel junkfood tot mij genomen, dat realiseerde ik mij wel, maar het vlees was zwak. Vreemde gewaarwording dat mij voor het eerst van mijn leven iets mankeert, de klacht komt overigens vaker voor in mijn familie. Het kan goed komen met de juiste zorg, daar twijfel ik niet aan. Ik houd me voorlopig gedeisd, doe leuke dingen, ga eerst op vakantie, maar niks verzet zich ertegen om na de zomer weer een poging in datingland te wagen. Misschien ga ik dat wel doen. Eigenlijk: gaat het gewoon goed met me, geen verdere problemen, ga ik het er van nemen de komende tijd. Voor het eerst sinds jaren eens een lange vakantie, zes weken, gegarandeerd zonnig bovendien. Met mijn zonen ga ik naar hun familie in Egypte. We kennen elkaar al vele jaren, ik spreek de taal steeds beter, diverse mensen gaan trouwen, meer familie in het buitenland komt: het wordt zeker leuk. Ik heb genoeg leuke vooruitzichten verder, er is kans voor mij op een atelier in een kunstbroedplaats in mijn woonomgeving, ook een prettig vooruitzicht. Ik vind dat beter dan atelier aan huis. Maar ik heb me ook enige zorgen gemaakt over de politiek en kan ik me erover opwinden dat een partij als de PVV mij, bijvoorbeeld, ongezien, ongesproken en vooral ook ten onrechte wegzet als iemand die niet wil of mag samenleven met anderen en andersdenkenden.
Nu ik me geruime tijd wat meer teruggetrokken heb van de site, denk ik weleens na hoe ikzelf een datingsite opgezet zou hebben. En kom tot deze conclusie: dat we met z'n allen eigenlijk nog ervaring en dus ook goede gedragsregels moeten opbouwen op dit gebied. We zijn gewend om, ook op de digitale snelweg, te handelen vanuit een zeker vertrouwen en toch willen we onszelf zo aantrekkelijk mogelijk neerzetten. Maar steeds lees of hoor ik morbide verhalen over mannen die met verschillende identiteiten opereren, niet blijken te bestaan, of vrouwen die geld vragen voor de ontmoeting en mensen die bijvoorbeeld hun gewicht omlaaggejokt hebben. De anonimiteit lokt dit blijkbaar uit. En toch: internet is niet anoniem en ook is internet op z'n best een plek waar je wel degelijk vrienden kunt maken die een warme plaats in je hart krijgen. En houden, ongeacht wat je doet of waar je heen gaat. De andere kant van het spectrum, de marktpartijen die mensen proberen samen te brengen, hebben ook met onervarenheid te maken. Dat denk ik. Wat te doen met de figuren die met andermans naam of foto opereren? Of over hun leeftijd liegen. Vaak is het ook nog eens het woord van A tegen B, omdat niemand zich immers legitimeert tegenover elkaar. Is dat de reden dat verkeerde figuren niet zomaar weg te krijgen zijn? Maar denk jijzelf er meteen aan je te legitimeren, als je een vreemde ergens informeel gaat ontmoeten? Omdat we willen uitgaan van een zeker vertrouwen, zou ik haast zeggen: waarom niet die waslijst van demografica achterwege laten in een profiel. En net als in een ouderwetse contactadvertentie niet meer zeggen dan: 'heer academisch niveau 45 jr geen bartype slank humoristisch zoekt dito dame voor duurzame relatie kind geen bezwaar'... met niet meer dan een foto erbij. Ikzelf denk soms wat niet weet wat niet deert, maak me er niet druk over of iemand, niet alleen mijn date doch welke mens dan ook, 1.76 dan wel 1.72 m is, 75 of 83 kg weegt; pas als hij duidelijk afwijkt van wat een gedetailleerd profiel zegt, ga ik me wel zorgen maken over zijn algemene omgang met feiten. Ik denk dat al die gegevens verplicht overleggen mensen bij voorbaat in verleiding brengt tot liegen en misschien beter daar gelaten kan worden waar het thuishoort: bij henzelf. Andere dingen zijn belangrijker en echt het verifiëren waard: of iemand ongebonden is, gezond, geen rare zakelijke situaties heeft, wil emigreren of verhuizen. Maar ook dat kun je zelf doen.
Anderzijds roepen sommige in profielen neergelegde verlangens meteen een flink stuk achterdocht op. Als iemand zegt: 'ik woon in XX, maar kom vaak in YY en betrek dus YY in mijn zoektocht naar jou', dan denk ik: die getrouwde man zoekt blijkbaar een minnares in de stad waar hij werkt... dan ben ik ergens weer blij dat er zoveel gegevens overlegd moeten worden, omdat je dan meer waarheid tussen de zoveel meerdere regels kunt lezen. Of had ik nou de kanttekening moeten maken dat ik bevooroordeeld denk.
Per saldo ben ik geneigd te denken: als je minder hoeft te vertellen, ontspannen mensen zich misschien wat meer en beperken ze zich meer tot hun essentie. Misschien is kiezen uit een light, gewoon-zoals-nu, of volledig geverifieerd profiel wel het antwoord.
Zomaar wat gedachten.
Ilse 19062010
Zo gezond
Enkele jaren terug zag ik hem
Turkse marktkoopman en zijn lunch
Hij pelde een witlofstruik, at hem
Vurig benijdde ik hem om die lunch
08 juni
Clean bill of health
I'm glad it's over
There's nothing wrong
Just some work to do, be strong
In a few months it will be truly over
04 juni
Egypte
Ooit stoorde ik me aan chaos
Maar Egypte bekruipt je
Mens en land zijn pittoresk, vol warmte
Egypte laat nooit meer los
Na twee weken van onzekerheid hoorde ik vorige week dan waaruit mijn gezondheidsklachten bestaan en gelukkig voor mij zijn ze teruggebracht tot slechts één klacht die met de juiste handelwijze vrij goed beheersbaar is. Ik krijg er wel medicatie voor. Let meer op wat ik eet, minder zout ook, heb enige jaren teveel junkfood tot mij genomen, dat realiseerde ik mij wel, maar het vlees was zwak. Vreemde gewaarwording dat mij voor het eerst van mijn leven iets mankeert, de klacht komt overigens vaker voor in mijn familie. Het kan goed komen met de juiste zorg, daar twijfel ik niet aan. Ik houd me voorlopig gedeisd, doe leuke dingen, ga eerst op vakantie, maar niks verzet zich ertegen om na de zomer weer een poging in datingland te wagen. Misschien ga ik dat wel doen. Eigenlijk: gaat het gewoon goed met me, geen verdere problemen, ga ik het er van nemen de komende tijd. Voor het eerst sinds jaren eens een lange vakantie, zes weken, gegarandeerd zonnig bovendien. Met mijn zonen ga ik naar hun familie in Egypte. We kennen elkaar al vele jaren, ik spreek de taal steeds beter, diverse mensen gaan trouwen, meer familie in het buitenland komt: het wordt zeker leuk. Ik heb genoeg leuke vooruitzichten verder, er is kans voor mij op een atelier in een kunstbroedplaats in mijn woonomgeving, ook een prettig vooruitzicht. Ik vind dat beter dan atelier aan huis. Maar ik heb me ook enige zorgen gemaakt over de politiek en kan ik me erover opwinden dat een partij als de PVV mij, bijvoorbeeld, ongezien, ongesproken en vooral ook ten onrechte wegzet als iemand die niet wil of mag samenleven met anderen en andersdenkenden.
Nu ik me geruime tijd wat meer teruggetrokken heb van de site, denk ik weleens na hoe ikzelf een datingsite opgezet zou hebben. En kom tot deze conclusie: dat we met z'n allen eigenlijk nog ervaring en dus ook goede gedragsregels moeten opbouwen op dit gebied. We zijn gewend om, ook op de digitale snelweg, te handelen vanuit een zeker vertrouwen en toch willen we onszelf zo aantrekkelijk mogelijk neerzetten. Maar steeds lees of hoor ik morbide verhalen over mannen die met verschillende identiteiten opereren, niet blijken te bestaan, of vrouwen die geld vragen voor de ontmoeting en mensen die bijvoorbeeld hun gewicht omlaaggejokt hebben. De anonimiteit lokt dit blijkbaar uit. En toch: internet is niet anoniem en ook is internet op z'n best een plek waar je wel degelijk vrienden kunt maken die een warme plaats in je hart krijgen. En houden, ongeacht wat je doet of waar je heen gaat. De andere kant van het spectrum, de marktpartijen die mensen proberen samen te brengen, hebben ook met onervarenheid te maken. Dat denk ik. Wat te doen met de figuren die met andermans naam of foto opereren? Of over hun leeftijd liegen. Vaak is het ook nog eens het woord van A tegen B, omdat niemand zich immers legitimeert tegenover elkaar. Is dat de reden dat verkeerde figuren niet zomaar weg te krijgen zijn? Maar denk jijzelf er meteen aan je te legitimeren, als je een vreemde ergens informeel gaat ontmoeten? Omdat we willen uitgaan van een zeker vertrouwen, zou ik haast zeggen: waarom niet die waslijst van demografica achterwege laten in een profiel. En net als in een ouderwetse contactadvertentie niet meer zeggen dan: 'heer academisch niveau 45 jr geen bartype slank humoristisch zoekt dito dame voor duurzame relatie kind geen bezwaar'... met niet meer dan een foto erbij. Ikzelf denk soms wat niet weet wat niet deert, maak me er niet druk over of iemand, niet alleen mijn date doch welke mens dan ook, 1.76 dan wel 1.72 m is, 75 of 83 kg weegt; pas als hij duidelijk afwijkt van wat een gedetailleerd profiel zegt, ga ik me wel zorgen maken over zijn algemene omgang met feiten. Ik denk dat al die gegevens verplicht overleggen mensen bij voorbaat in verleiding brengt tot liegen en misschien beter daar gelaten kan worden waar het thuishoort: bij henzelf. Andere dingen zijn belangrijker en echt het verifiëren waard: of iemand ongebonden is, gezond, geen rare zakelijke situaties heeft, wil emigreren of verhuizen. Maar ook dat kun je zelf doen.
Anderzijds roepen sommige in profielen neergelegde verlangens meteen een flink stuk achterdocht op. Als iemand zegt: 'ik woon in XX, maar kom vaak in YY en betrek dus YY in mijn zoektocht naar jou', dan denk ik: die getrouwde man zoekt blijkbaar een minnares in de stad waar hij werkt... dan ben ik ergens weer blij dat er zoveel gegevens overlegd moeten worden, omdat je dan meer waarheid tussen de zoveel meerdere regels kunt lezen. Of had ik nou de kanttekening moeten maken dat ik bevooroordeeld denk.
Per saldo ben ik geneigd te denken: als je minder hoeft te vertellen, ontspannen mensen zich misschien wat meer en beperken ze zich meer tot hun essentie. Misschien is kiezen uit een light, gewoon-zoals-nu, of volledig geverifieerd profiel wel het antwoord.
Zomaar wat gedachten.
Ilse 19062010
