Mijn blogje over die arm om je eigen schouder is tot nu toe 207 keer geopend. Als iedereen het ook helemaal gelezen heeft èn mijn ‘raad’ heeft opgevolgd.. wat een goddelijke golf van gezelligheid zou ik dan teweeg hebben gebracht! Allemaal de arm om andermans schouder. Maar of hoogopgeleid single Nederland zich zo de wet laat voorschrijven valt te bezien.

Ik kreeg een leuke reactie van Elias2, bedankt! Je schreef: “Je kan zelfs van jezelf gaan houden (of leren houden) door de ontdekking veel van een ander te kunnen houden, toch? Winwin, zoals ze dat zo treffend zeggen tegenwoordig.”

Ik denk ook dat je al doende, al rommelend in relatie tot een ander, of anderen leert over wie je bent en wat je kunt en wat je leuk vindt en van wie je houdt. Zo leer je ook wat je aardig vindt aan je zelf en wat minder. Met een beetje geluk, ben je in staat elkaar feedback te geven, waardoor de scherpe kantjes er een beetje af slijten (voor zover nog aanwezig bij ‘young lovers’ van middelbare leeftijd. Zo help je elkaar ook om aangenaam gezelschap te zijn en te blijven voor je omgeving...:-) (Of is dit onzin?)

Je kùnt er niet in je uppie op gaan zitten wachten tot de eigenliefde op komt dagen. Dat kan helemaal niet. Wie verzint nou zoiets? En hoe heb ik jarenlang kunnen denken dat ik alles op alles moest zetten om aan allerhande (externe !!!) voorwaarden te voldoen, om van mezelf te kunnen houden...en, voordat ik eindelijk die felbegeerde ander aan mocht raken? Wat een misverstand.

Hoe dan ook. Laten we zondag maar gaan waven van de ene huiskamer naar de andere, van kroeg naar kroeg en van het ene plein naar het andere, tot in het stadion aan toe. Als ik de golf van gezelligheid dan niet teweeg kan brengen, dan moeten onze jongens dat zondag maar doen. Die kunnen dat veel beter.

Evengoed vind ik mezelf best lief, gewoon omdat ik aanraak, rommel en mijn arm weleens om andermans schouders sla!