Dit jaar is het er voor het eerst van gekomen: alleen met de kinderen op vakantie. De jongens zijn alle drie gespannen en zelf hoop ik ook dat alles goed gaat en het weer een beetje mee zit...
's-ochtends staan ze startklaar, ze hebben hun spullen die ze graag mee willen nemen al van te voren klaar gelegd. De laatste spullen in de auto en de vouwwagen er achter en we gaan! Hoe lang duurt de reis ongeveer? is de eerste vraag als we net de stad uitrijden. Langzaam komt iedereen tot rust en zetten we een CD van Anouk aan om met z'n allen mee te gaan zingen, de sfeer zit er goed in.
Op de camping aangekomen willen ze het liefst eerst de camping verkennen. Na een half uurtje is het dan zo ver: een rondje over de camping. Een grote trampoline en een speeltuin vlak de onze plek, ik weet al waar ik mijn kinderen kan gaan zoeken de komende twee weken. Allemaal komen we tot rust en genieten van deze twee weken samen, niet gestoord door wie dan ook (behalve de vriendjes die willen spelen).
Ik merk dat ik niet de enige ouder ben op de camping die alleen op vakantie is. Later op de week komen nog twee keer mannen met hun zoon op de camping en later ook een vrouw met haar drie kinderen. Wel prettig om te weten dat je toch niet de enige bent op de camping die alleen met kinderen op pad is. Als single kamperen met je kinderen lijkt dus toch ook al redelijk ingeburgerd.
Alleen jammer dat je 's-avonds dan toch alleen je boek hebt en niet iemand waarmee je eens lekker kunt praten over alles wat je de dag beleefd hebt en om eens gezellig te toosten op de geslaagde vakantie. Dan maar zelf een toost in gedachten uitbrengen op een geslaagde vakantie 'alleen'.
's-ochtends staan ze startklaar, ze hebben hun spullen die ze graag mee willen nemen al van te voren klaar gelegd. De laatste spullen in de auto en de vouwwagen er achter en we gaan! Hoe lang duurt de reis ongeveer? is de eerste vraag als we net de stad uitrijden. Langzaam komt iedereen tot rust en zetten we een CD van Anouk aan om met z'n allen mee te gaan zingen, de sfeer zit er goed in.
Op de camping aangekomen willen ze het liefst eerst de camping verkennen. Na een half uurtje is het dan zo ver: een rondje over de camping. Een grote trampoline en een speeltuin vlak de onze plek, ik weet al waar ik mijn kinderen kan gaan zoeken de komende twee weken. Allemaal komen we tot rust en genieten van deze twee weken samen, niet gestoord door wie dan ook (behalve de vriendjes die willen spelen).
Ik merk dat ik niet de enige ouder ben op de camping die alleen op vakantie is. Later op de week komen nog twee keer mannen met hun zoon op de camping en later ook een vrouw met haar drie kinderen. Wel prettig om te weten dat je toch niet de enige bent op de camping die alleen met kinderen op pad is. Als single kamperen met je kinderen lijkt dus toch ook al redelijk ingeburgerd.
Alleen jammer dat je 's-avonds dan toch alleen je boek hebt en niet iemand waarmee je eens lekker kunt praten over alles wat je de dag beleefd hebt en om eens gezellig te toosten op de geslaagde vakantie. Dan maar zelf een toost in gedachten uitbrengen op een geslaagde vakantie 'alleen'.
