''En heb je al meer dates gehad?''Er zijn vragen die je tijdens een date het liefst wilt overslaan. Gewoon, zonder te antwoorden overstappen op een heel ander onderwerp. '' Ja, maar hier krijg je de lekkerste koekjes bij de koffie''. Maar stel nou dat die ene, heel speciale date toch die foute vraag stelt, dan zal ik iets moeten antwoorden.
Het gedachtenexperiment houdt me al even bezig. Mijn gedachten flitsen langs de opties. Net als tijdens een partij schaken denk ik graag een paar zetten vooruit.
1. Als ik zou zeggen: ''Ja'', dan voelt deze date zich niet speciaal meer. Zelfs niet als ik er een geflatteerd aantal bij bedenk. Vier of zo. Ten onrechte, want mijn gevoel bij deze date is beslist anders dan bij de anderen. Dus het juiste antwoord is niet het goede.
2. Ik zou ook er omheen kunnen draaien. ''Ach, ik heb nu een date met jou, dat vind ik het belangrijkst.'' of ''Ik sta pas een paar weken op de site. Wat denk je zelf?''. Dat zou bij een paar van mijn voorgaande dates nog wel zijn gelukt. Maar zij prikt er doorheen. En zodra ze voelt dat ik er omheen draai escaleert het.
3. Liegen (''Je bent de eerste en de laatste!'') is al helemaal geen optie. Stel dat ze erachter komt van die anderen, dan explodeert het. En als ze er niet achter komt, houd ik de wetenschap dat ons contact op een onwaarheid is gefundeerd. Ik herinner me hoe blij mijn eerste date via deze site was dat ze mijn eerste date via deze site was. Het was niet belangrijk. Maar ze had er plezier om. En in mijn contact met deze speciale date wil ik geen betonrot.
4. Ik kan natuurlijk ook gewoon antwoord geven op een andere vraag. ''Geen blijvertjes''. Of: ''Dat snelle afspreken deed ik niet alleen bij jou. Werkt perfect als selectie-instrument.'' Oef, dat vertelt wel heel veel in een keer.
5. Ook mogelijk: het in de grapsfeer trekken. ''Ja, het is erg druk. Ik kon het niet alleen aan, en heb een adhoc-werkgroep geformeerd om alle aanvragen te behandelen. As we speak ben ik aan het daten op drie locaties!''
Ik hoop maar dat ze zelf ook worstelt met haar eigen vraag. Dat ze dan lacht, en zegt: ''Als je dit aan mij zou vragen zou ik ook geen antwoord geven hoor.'' En dat we er dan samen om lachen.
Er zijn van die vragen waar je vooraf geen antwoord op kunt bedenken. Dit is er zo een. Ik kan nu wel zeggen: ''Ha ha, daar heb ik eens een blogje over geschreven!''
Het gedachtenexperiment houdt me al even bezig. Mijn gedachten flitsen langs de opties. Net als tijdens een partij schaken denk ik graag een paar zetten vooruit.
1. Als ik zou zeggen: ''Ja'', dan voelt deze date zich niet speciaal meer. Zelfs niet als ik er een geflatteerd aantal bij bedenk. Vier of zo. Ten onrechte, want mijn gevoel bij deze date is beslist anders dan bij de anderen. Dus het juiste antwoord is niet het goede.
2. Ik zou ook er omheen kunnen draaien. ''Ach, ik heb nu een date met jou, dat vind ik het belangrijkst.'' of ''Ik sta pas een paar weken op de site. Wat denk je zelf?''. Dat zou bij een paar van mijn voorgaande dates nog wel zijn gelukt. Maar zij prikt er doorheen. En zodra ze voelt dat ik er omheen draai escaleert het.
3. Liegen (''Je bent de eerste en de laatste!'') is al helemaal geen optie. Stel dat ze erachter komt van die anderen, dan explodeert het. En als ze er niet achter komt, houd ik de wetenschap dat ons contact op een onwaarheid is gefundeerd. Ik herinner me hoe blij mijn eerste date via deze site was dat ze mijn eerste date via deze site was. Het was niet belangrijk. Maar ze had er plezier om. En in mijn contact met deze speciale date wil ik geen betonrot.
4. Ik kan natuurlijk ook gewoon antwoord geven op een andere vraag. ''Geen blijvertjes''. Of: ''Dat snelle afspreken deed ik niet alleen bij jou. Werkt perfect als selectie-instrument.'' Oef, dat vertelt wel heel veel in een keer.
5. Ook mogelijk: het in de grapsfeer trekken. ''Ja, het is erg druk. Ik kon het niet alleen aan, en heb een adhoc-werkgroep geformeerd om alle aanvragen te behandelen. As we speak ben ik aan het daten op drie locaties!''
Ik hoop maar dat ze zelf ook worstelt met haar eigen vraag. Dat ze dan lacht, en zegt: ''Als je dit aan mij zou vragen zou ik ook geen antwoord geven hoor.'' En dat we er dan samen om lachen.
Er zijn van die vragen waar je vooraf geen antwoord op kunt bedenken. Dit is er zo een. Ik kan nu wel zeggen: ''Ha ha, daar heb ik eens een blogje over geschreven!''
