Diep in mijn hart wil ik dat elke vent die ik aanschrijf voor mij valt als een blok; dat hij tot in lengte van dagen aan mij blijft denken en continu overweegt om het contact met mij te heropenen. Zo, dat ik over een half jaar of een jaar kan kiezen uit diverse binnenstromende reeds eerder beproefde contactverzoeken. Aardige mannen houden nogal de boot af, stuk voor stuk. Maar dat zal slechts terughoudendheid zijn, om mij een beetje af te remmen.

Ik ben namelijk nogal gretig, als ik er wat in zie. En als aardige mannen ergens een voelspriet voor hebben, is het wel een gretige vrouw. Maar.., er zijn meerdere soorten gretigheid. Bij de ene gretigheid komt een man er als een vlieg op de stroop op af, no problem, bij de andere krijgt hij een allergische reactie.. En uitgerekend die laatste soort is op mij van toepassing.

Ik had een leuke briefwisseling met iemand – meer dan 30 ‘briefjes’ over en weer in één etmaal. Daar hecht ik mij aan – zo spannend. Ik voel me op z’n minst bezet in dat etmaal!! Het valt me dan zwaar, als zijn laatste berichtje de aankondiging bevat dat hij er ‘voorlopig’ mee wil stoppen. Waarom geen date? In welk briefje ging het mis? Nummer 15 of 23? Was ik te serieus, niet onderhoudend, wàt? Te weinig gretigheid van het ene en teveel van het andere?

Het had te maken met vrijheid, zei hij. Ik moest kunnen loslaten. Zie je wel.. Ik heb geschreven met een aardige man en we hadden een leuk persoonlijk ‘gesprek,’ dat maakt ons nog geen potentiële levenspartners. Dat is ook zo. Ik moet het even laten bezinken. Een beetje meer ervaring en inzicht zou het allemaal wel wat makkelijker maken. Voor mij is het geen lopende bandwerk.

Als hij en de anderen over een halfjaar het contact met mij gaan heropenen.. ja, dan misschien..;-)