Hij was zo leuk, zo aantrekkelijk, zo onderhoudend. Je zat qua levensvisie helemaal op één lijn en na enkele telefoongesprekken en weken chatten, soms tot diep in de nacht, heb je een weloverwogen besluit genomen. Met bonzend hart naar de date, meer van excitement vanwege de ‘ware’, die je dan eindelijk gevonden schijnt te hebben, dan het onbekende. Immers, je kent hem al zo goed.

En toen viel het zo verschrikkelijk tegen; deceptie. Hij had geen diepgang, was helemaal niet zo leuk, leek op Balkenende en was veel kleiner dan je in gedachten had. Gek, want je hebt toch zoveel met hem gechat en zijn foto’s zo vaak bekeken? En dan dat gebit, dat fietsenrek en dat nagelbijten.

Gelukkig kwam Gerrit snel, enkele weken later. Gerrit kwam sowieso snel, bleek later.
Profiel maar eens beter bekeken dan destijds van Little Harry. Zal je toch niet weer gebeuren. En ja hoor, het klikte inderdaad tijdens de date. Geweldige avond gehad. Zelfs met hem in de koffer beland. Nou ja koffer, je zou dat zelf liever niet in je portiek zien. Nu doe je dat niet zo snel dus het moest wel heel goed voelen. De weekenden die volgden waren heerlijk. Toch begon er na weken wat te knagen en dat lag niet alleen aan zijn voortijdige aflevering van zangzaad. Hij veranderde, werd wat humeuriger, huiselijker -eigen huis wel te verstaan- en leek geen energie meer te hebben voor een goed gesprek. De relatie groeide niet. Eigenlijk ben je nooit echt verliefd geweest. Het was een leuke tijd maar hij bood geen perspectief.
Je hebt er daarom maar weer eens een punt achter gezet.

Na een paar jaar daten gaf je het op. Meestal zijn de momenten van zelfreflectie kort. Je dacht dat een datingsite het niet is, of niet voor jou. Of je denkt dat je op de verkeerde valt. Of dat wat jij zoekt er gewoon niet tussen zit. Ook aan jou is niets menselijks vreemd: het ligt aan de omstandigheden, aan verkeerde mannen, de veranderde moraal, het medium of de tijd. Bovendien wil je geen man boven de 35 want....uh....nou ja, Marjelle-mannen, oude bokken, dat wil je gewoon niet.

Je glas was bijna leeg. Je beste vriendin, nota bene door jou op de datingsite beland, heeft al jaren een zeer gelukkige relatie, de ware, al na 2 dates. Kwestie van puur geluk dacht je, terwijl je met een vleugje zelfmedelijden je nog wat moed indronk.
Plotseling stootte iemand tegen je glas: “Proost!”. Je (her)kende hem maar wist zo snel niet waarvan. “Jij bent Jantine, van de datingsite”, zei Sam resoluut. “Ja” antwoordde je. Toen je hem herkende schrok je je kapot. Hij had je namelijk een aantal keren uitgenodigd voor een chat en na een vluchtige blik op z’n profiel heb gewoon niet geantwoord. Eigenlijk heel onbeleefd. Het leek je niks. Op zijn berichtjes heb je alleen met ‘geen interesse’ gereageerd. Nee, dit was hem niet dus hoefde je hem niet eens te spreken.
Toen je naast elkaar stond kon je niet zomaar weglopen, tenslotte was hij wel aardig, charmant zelfs. Ja, dat laat zich natuurlijk niet zien op zo’n profiel.

Die avond bleek toch nog geslaagd, en, eerlijk is eerlijk, door hem. Je hebt best een leuke avond met hem gehad en zijn uitnodiging om te gaan zeilen 2 dagen later zal ook wel gezellig zijn.
Weken later, lag je naast hem. Wat een geweldige match. Mijn, god, hoe kan het dat je hem niet eens wilde antwoorden op zijn chatverzoek? “Waarom is mijn beeld zo anders als ik zijn profiel lees en als ik hem ontmoet?”, vroeg je je af. Je hebt altijd een beeld bij een profiel en daarop heb je altijd je keuzes gemaakt. Uiteindelijk is het nooit iets geworden en nu, uitgerekend met hem, die je niet zag zitten, klikt het zo goed!

“Ja” zei je vriendin nog, “dat is jouw probleem hè, je referentiekader. Je Heilige Profiel. Maar wie zegt dat jouw beeld, dat een profiel of foto bij je oproept, klopt? Wat heb je te verliezen als iemand met je wit chatten? Je sluit je dus a-priori af op basis van een paar steekwoorden, of getallen. Nou, ik hoop dat je ervan geleerd hebt dat je oordeel uiteindelijk altijd wordt gevormd door live contact”.

Je denkt nog even na over haar woorden. Nee, ze heeft ongelijk, denk je. Je hoeft niet te chatten met een man die van voetbal houdt. Op dat type val je helemaal niet, dus waarom je kostbare tijd verliezen met chatten of mailen?. Bovendien wil je geen bejaarde van 49. “Ik ben toch niet achterlijk, ik ken mezelf heel goed, ik weet precies wat voor vent ik wil”, mompel je verdedigend in jezelf.

Je kijkt uit naar Sam, eindelijk een relatie die goed gaat. Straks gaan jullie weer een wijntje drinken en de dag bespreken. Of naparten over het boek ‘Niets is wat het lijkt’ dat hij net gelezen heeft. Hij is nu even aan het trainen. “Heerlijk” denk je, dat hij zoveel plezier beleeft aan zijn voetballen.