Na mijn vorige blog heb ik besloten om toch maar eens in te gaan op een jongere man. Want als je het niet doet dan kun je er eigenlijk niet over meepraten dacht ik zo.

Dus de proef op de som genomen. Hij zag er op de foto heel aardig uit. Een hele lange man, vriendelijk en met humor in zijn mailtjes. Nu had ik al eerder met hem gemaild al voor ik de vorige blog schreef en ineens stopte hij met schrijven. Later vertelde hij dat hij met zijn kinderen op vakantie was geweest. Tsja, was wel aardig geweest als ie dat even verteld had. Maar goed. Weer een poosje gemaild en hij wilde me graag zien. Ik heb het even afgehouden, omdat ik wat langer de kat uit de boom wilde kijken, daarna was het lastig omdat ik moest vliegen als hij kon en ik vrij was als hij de kinderen had.

Uiteindelijk kwamen we uit op een vrijdag avond. De volgende dag zou hij de kinderen op moeten halen. Dus dat kwam allemaal mooi uit. Hij wist alleen niet hoe laat hij precies terug zou zijn van zijn werk maar hij zou bellen als hij onderweg was. Prima geregeld dus.

Ik heb me heerlijk gedoucht, haartjes gewassen, zorgvuldig mijn make-up opgebracht en ben tv gaan kijken. Me verkleden kon altijd nog als hij zou bellen, dat is in 2 minuten gebeurd. Om een lang verhaal kort te maken....

Ik heb de hele avond zonder enig bericht van hem in mijn eigen huiskamer kunnen doorbrengen. Waar ik me absoluut niet verveelde. Maar raar is dat wel. Het duurde tot maandag voordat ik weer van hem hoorde!! Hij had plotseling op vrijdagavond de kinderen moeten halen en ze het hele weekend gehad en ze zelfs op maandagochtend naar school moeten brengen!!! Hij had het zo verschrikkelijk druk gehad!! Och èrm, geeneens tijd voor een smsje!!!

Wat sneu voor hem. Goed ik kan begrijpen dat ie het druk heeft met 2 kinderen die nog vrij jong zijn (nog een nadeel voor mij, ik ben dol op kinderen, maar om ze nog een keer zooo jong in huis te hebben.......) maar een smsje moet kunnen denk ik zo.

Afijn, ik heb nog 1 x met mijn hand over mijn hart gestreken. Hij zou 's avonds bij een bekend stel gaan eten en daarna naar mij toe komen. Nou, hij moet nog komen!!!

Het was daar zo gezellig geweest en er waren nog meer bekenden gekomen, en ja, toen was ie mij gewoon vergeten. Sorry hoor. Hij had er pas aan gedacht toen hij in de auto naar huis reed. Goed, hij had sorry gezegd, dus voor hem was de kous af. Ik heb hem er toch fijntjes op gewezen dat ie me gewoon 2x had laten zitten {eigenlijk 3x, als je de weken van geen emailcontact meetelt}, en dat ik er toch geen type voor ben om gewoon vergeten te worden.
Dat viel meneer verkeerd en hij viel toen helemaal uit zijn rol.

Ik kreeg een mailtje terug waarin stond dat ie 'wel een vriendin zou zoeken die wel begrip had voor onverwachte zaken' .

Dat moet ie dan maar lekker doen. Ik wens hem veel succes.