Als klein meisje mocht ik zo nu en dan van mijn moeder naar de winkel gaan om snoep of een ijsje te kopen. Ik kon uren turen naar alle snoep die er te koop was maar waaruit ik toch echt een keuze moest maken omdat ik natuurlijk veel te weinig geld had om alles mee naar huis te nemen. Bovendien zou dat desastreus zijn voor mijn gezondheid. Ik weet: de vergelijking gaat aan alle kanten mank, maar toch is internetdaten voor mij net zo leuk maar ook net zo moeilijk, want de beslissingen die ik neem zijn immers vele malen belangrijker.
E- daten zie ik als één groot avontuur. Bij alle dates en gesprekken die ik tot nu toe heb gehad heb ik hele leuke, bijzondere en waardevolle mannen ontmoet, waaraan ik met een warm gevoel terugdenk, maar waarbij het toch net niet tot De klik is gekomen. Reden voor mij om mijn “selectievoorwaarden” nader onder de loep te nemen.
E-daten is handig omdat je een grote groep ineens kunt bereiken maar ook erg ééndimensionaal. Wil ik iemand goed leren kennen heb ik meer nodig: voordat er ook maar iets van gevoel bij kan komen moet ik iemand in ieder geval telefonisch gesproken hebben en één of meerdere keren in het ‘eggie’ meemaken. Om dan maar met iedereen die me wel interessant lijkt een date aan te gaan zou teveel van het goede zijn: ik zou domweg niet meer toekomen aan werken, hobby’s en vrienden en wat er verder nog te doen is in het leven.
Dus doe ik een voorselectie, op mijn eigen wijze, waarbij ik in eerste instantie mijn ratio gebruik. Ik probeer daarom te beschrijven wat ik belangrijk vind en gebruik daar mijn blogs ook voor. Natuurlijk stoot ik daarbij mensen tegen het hoofd, dat kan niet anders, want mijn keuzes zijn niet de jouwe bijvoorbeeld, iedereen heeft andere wensen en eisen.
Er wordt mij wel eens verweten dat ik té kritisch zou zijn. Dat zou heel goed kunnen. Die kritische kant van me wordt ingegeven door een groot gevoel van onzekerheid, omdat ik immers niet over één nacht ijs wil gaan. (Wellicht verzacht dat de situatie enigszins). Een relatie ga je immers aan voor een langere periode. Als ik een nieuwe auto ga kopen dan struin ik ook maandenlang Het Net af voor die ene auto die precies bij mij past, die ik kan betalen en niet te veel onderhoud behoeft. Voor mij zijn mensen nog veel en veel belangrijker en kostbaarder dan een duurzaam gebruiksgoed, dus neem ik mijn tijd en beslis langzaam, niet alleen om mijzelf te beschermen, maar ook om de ander niet tekort te doen of te kwetsen.
Sommige mensen laten alle opties open en gaan af op hun eerste ingeving. Ik kan dat niet, ondanks dat ik best wel impulsief ben. Nou: nu ik erover nadenk: de beste beslissingen kwamen bij mij altijd vanuit een impuls. Dus misschien moet ik toch al mijn “ wensenlijstjes” laten vallen en gewoon kiezen met mijn hart en vanuit mijn gevoel!
E- daten zie ik als één groot avontuur. Bij alle dates en gesprekken die ik tot nu toe heb gehad heb ik hele leuke, bijzondere en waardevolle mannen ontmoet, waaraan ik met een warm gevoel terugdenk, maar waarbij het toch net niet tot De klik is gekomen. Reden voor mij om mijn “selectievoorwaarden” nader onder de loep te nemen.
E-daten is handig omdat je een grote groep ineens kunt bereiken maar ook erg ééndimensionaal. Wil ik iemand goed leren kennen heb ik meer nodig: voordat er ook maar iets van gevoel bij kan komen moet ik iemand in ieder geval telefonisch gesproken hebben en één of meerdere keren in het ‘eggie’ meemaken. Om dan maar met iedereen die me wel interessant lijkt een date aan te gaan zou teveel van het goede zijn: ik zou domweg niet meer toekomen aan werken, hobby’s en vrienden en wat er verder nog te doen is in het leven.
Dus doe ik een voorselectie, op mijn eigen wijze, waarbij ik in eerste instantie mijn ratio gebruik. Ik probeer daarom te beschrijven wat ik belangrijk vind en gebruik daar mijn blogs ook voor. Natuurlijk stoot ik daarbij mensen tegen het hoofd, dat kan niet anders, want mijn keuzes zijn niet de jouwe bijvoorbeeld, iedereen heeft andere wensen en eisen.
Er wordt mij wel eens verweten dat ik té kritisch zou zijn. Dat zou heel goed kunnen. Die kritische kant van me wordt ingegeven door een groot gevoel van onzekerheid, omdat ik immers niet over één nacht ijs wil gaan. (Wellicht verzacht dat de situatie enigszins). Een relatie ga je immers aan voor een langere periode. Als ik een nieuwe auto ga kopen dan struin ik ook maandenlang Het Net af voor die ene auto die precies bij mij past, die ik kan betalen en niet te veel onderhoud behoeft. Voor mij zijn mensen nog veel en veel belangrijker en kostbaarder dan een duurzaam gebruiksgoed, dus neem ik mijn tijd en beslis langzaam, niet alleen om mijzelf te beschermen, maar ook om de ander niet tekort te doen of te kwetsen.
Sommige mensen laten alle opties open en gaan af op hun eerste ingeving. Ik kan dat niet, ondanks dat ik best wel impulsief ben. Nou: nu ik erover nadenk: de beste beslissingen kwamen bij mij altijd vanuit een impuls. Dus misschien moet ik toch al mijn “ wensenlijstjes” laten vallen en gewoon kiezen met mijn hart en vanuit mijn gevoel!
