Waar gaat u voor? 'Narciscus, Machiavelli of pantoffels? Niet genoeg keuze? Geen probleem, vandaag hebben wij nog meer voor u in de aanbieding! Maar laten we bij het begin beginnen:
-Narciscus!
'Nee, die mot ik niet, die is veel te ijdel, denkt alleen maar aan zichzelf, hangt voortdurend boven een vijver en heeft geen eens een zwemdiploma. Moet ik die egoitische vent zeker gaan redden, dank je de koekoek!'.
-Machiavelli!
'Nee die wil de anderen alleen maar voor z'n wagentje spannen en exploiteren, is niet is staat tot 'houden van', maar 'laat van zich houden'. De bescheidenheid is hier ver te zoeken. Iemand die nooit een ander wil helpen en dus nooit de handen uit de mouwen zou steken, een tiran in de gedaante van een kind. Ik heb geen zin om me te laten manipuleren.'
-De pantoffel-man?
'Aaah, nee, die zit s'avonds al om zeven uur in z'n badjas op de bank........de afstandsbediening in z'n hand om elke vorm van dialoog kort te sluiten en z'n gezin weg te zappen. Ik hou wel van een beetje gezelligheid en leven in de brouwerij, en bovendien heb ik wat tegen badjassen!
Dan hebben we ook nog het proto-type van de anti-held in de aanbieding:
-Don Quichotte!
'Ja, ok, eerlijk is eerlijk, die is wel grappig! Maar hij gaat meer met z'n maat Sancho op pad dan met z'n geliefde. Bovendien is Don meer van de platonische liefde en wil hij ALLE jonkvrouwen redden. Dat vind ik dan weer iets 'te veel ' leven in de brouwerij, of tenminste, niet van het goede of gewenste soort. En dan is er nog het leeftijdsverschil die man is al aan het dementeren........ je kan toch niet 'samen oud worden' als hij het al is!!! Ik wil geen oudere man! Begin ik net een beetje aan hem te wennen, gaat hij dood'.
-Ten slotte hebben we ook nog het model van 'de prins op het witte paard', een model dat zéér in trek is!
"Nee, dat vind ik ook niks. Ik wil niet gered worden, ben voor een gelijkwaardige relatie en dat kan niet met een rijke prins met een kasteel, dan zijn de verhoudingen van het begin af aan al scheef! Bovendien 'heb ik het niet zo', met de monarchie, laat staan dat ik er deel van uit wil maken! Alhoewel hij mag vanavond wel bij me langs komen,.. die prins,...... als hij dat wil? Maar dan alleen als hij een beetje eigentijdse instelling heeft en leuk met kinderen overweg kan. Dan mag hij vanavond op m'n entertainers passen en ga ik lekker een avondje stappen.
U ziet het al, keuze genoeg!! Maar...'kiezen' we met ons hart of met ons verstand? Of gaat het om een gezonde combinatie en afwisseling van 'Je pense, donc je suis' en 'J'aime donc je suis'? In beantwoording op deze vraag geef ik graag het volgende citaat van Machiavelli ter overweging, die ik als partner niet zie zitten maar toch (naast het uitkramen van een hoop onzin) ook wel eens een verstandige opmerking heeft gemaakt: ' De mensen hebben zelden de moed om volkomen goed of volkomen slecht te zijn'.
Uiteindelijk zijn we volgens mij allemaal op zoek naar onszelf in de ander, hetgeen positief is onder voorbehoud dat je jezelf 'al' gevonden hebt, of zoals Kahlil Gibran het formuleert :'Geliefden omhelzen meer wat tussen hen is dan elkander.'
-Narciscus!
'Nee, die mot ik niet, die is veel te ijdel, denkt alleen maar aan zichzelf, hangt voortdurend boven een vijver en heeft geen eens een zwemdiploma. Moet ik die egoitische vent zeker gaan redden, dank je de koekoek!'.
-Machiavelli!
'Nee die wil de anderen alleen maar voor z'n wagentje spannen en exploiteren, is niet is staat tot 'houden van', maar 'laat van zich houden'. De bescheidenheid is hier ver te zoeken. Iemand die nooit een ander wil helpen en dus nooit de handen uit de mouwen zou steken, een tiran in de gedaante van een kind. Ik heb geen zin om me te laten manipuleren.'
-De pantoffel-man?
'Aaah, nee, die zit s'avonds al om zeven uur in z'n badjas op de bank........de afstandsbediening in z'n hand om elke vorm van dialoog kort te sluiten en z'n gezin weg te zappen. Ik hou wel van een beetje gezelligheid en leven in de brouwerij, en bovendien heb ik wat tegen badjassen!
Dan hebben we ook nog het proto-type van de anti-held in de aanbieding:
-Don Quichotte!
'Ja, ok, eerlijk is eerlijk, die is wel grappig! Maar hij gaat meer met z'n maat Sancho op pad dan met z'n geliefde. Bovendien is Don meer van de platonische liefde en wil hij ALLE jonkvrouwen redden. Dat vind ik dan weer iets 'te veel ' leven in de brouwerij, of tenminste, niet van het goede of gewenste soort. En dan is er nog het leeftijdsverschil die man is al aan het dementeren........ je kan toch niet 'samen oud worden' als hij het al is!!! Ik wil geen oudere man! Begin ik net een beetje aan hem te wennen, gaat hij dood'.
-Ten slotte hebben we ook nog het model van 'de prins op het witte paard', een model dat zéér in trek is!
"Nee, dat vind ik ook niks. Ik wil niet gered worden, ben voor een gelijkwaardige relatie en dat kan niet met een rijke prins met een kasteel, dan zijn de verhoudingen van het begin af aan al scheef! Bovendien 'heb ik het niet zo', met de monarchie, laat staan dat ik er deel van uit wil maken! Alhoewel hij mag vanavond wel bij me langs komen,.. die prins,...... als hij dat wil? Maar dan alleen als hij een beetje eigentijdse instelling heeft en leuk met kinderen overweg kan. Dan mag hij vanavond op m'n entertainers passen en ga ik lekker een avondje stappen.
U ziet het al, keuze genoeg!! Maar...'kiezen' we met ons hart of met ons verstand? Of gaat het om een gezonde combinatie en afwisseling van 'Je pense, donc je suis' en 'J'aime donc je suis'? In beantwoording op deze vraag geef ik graag het volgende citaat van Machiavelli ter overweging, die ik als partner niet zie zitten maar toch (naast het uitkramen van een hoop onzin) ook wel eens een verstandige opmerking heeft gemaakt: ' De mensen hebben zelden de moed om volkomen goed of volkomen slecht te zijn'.
Uiteindelijk zijn we volgens mij allemaal op zoek naar onszelf in de ander, hetgeen positief is onder voorbehoud dat je jezelf 'al' gevonden hebt, of zoals Kahlil Gibran het formuleert :'Geliefden omhelzen meer wat tussen hen is dan elkander.'
