Mannen en vrouwen hebben een ander soort humor en zeker een verschillende kijk op humor. Tot mijn grote verbazing is er een grote hoeveelheid sites met specifieke mannenhumor en is er zo hier en daar ook wat vrouwenhumor te vinden. Ik vond zelfs een brede discussie over het verschil tussen vrouwelijke en mannelijke cabaretiers. (is me nooit opgevallen in het theater!) Het meest gevaarlijke wat je volgens mij als vrouw in het leven kunt doen is meedoen met mannenhumor of proberen het te evenaren…
Humor gaat vaak/ meestal/ altijd ten koste van iets of iemand anders. Empatisch als ik ben voel ik altijd onmiddellijk mee met de underdog. Omdat mijn leven zich veelal afspeelt/afspeelde in een hoofdzakelijk vrouwelijke omgeving kwam ik tot nu toe ook niet zo vaak in aanraking met mannenhumor. Toch ben ik het door de jaren heen wat meer gaan waarderen en lach ik tegenwoordig vaak gewoon mee, zonder me plaatsvervangend schuldig te voelen over de door de humor gekwetste partij.
In mijn werk, waarin ik dagelijks met alle ellende van de hele wereld wordt geconfronteerd is humor zelfs bijna een primaire behoefte geworden, een overlevingsstrategie. Ondanks de serieuze inhoud van het werk lachen mijn collega’s, (mijn cliënten zelf!) en ik dus ook heel wat af. Mede daardoor schijn ik een vrij droge vorm van humor te hebben ontwikkeld, althans volgens mijn omgeving. Dat niet iedereen die droge humor snapt en kan waarderen is soms weleens lastig, zeker als je op een datingsite actief bent..
Bij het E-daten wordt humor soms bewust ingezet om aandacht te trekken, of zijn dingen onbedoeld erg grappig, gewoon door de manier waarop het geschreven is.
In veel profielen beschrijven veel mannen de doelen die ze nog willen bereiken in hun leven, variërend van reizen en veel avontuur tot trouwen en kindertjes en alles wat daarbij hoort. Soms willen ze iets totaal onverwachts.
Zo was er een keer –let wel: op een site voor hoger opgeleide mensen- een hele mooie man, die een leuk en aantrekkelijk verhaal had geschreven waarin hij ook een wensenlijstje had opgenomen. In zijn leven, zo schreef meneer, wilde hij de volgende drie wensen waarmaken: hij wilde een boerderijtje bezitten, met daaromheen een stukje land, en een Ezel…
Waarop ik hem- impulsief als ik ben- terugmailde met de woorden:
“ Nou, “Ezels” genoeg op deze site....”
Nooit meer iets van teruggehoord……
Humor gaat vaak/ meestal/ altijd ten koste van iets of iemand anders. Empatisch als ik ben voel ik altijd onmiddellijk mee met de underdog. Omdat mijn leven zich veelal afspeelt/afspeelde in een hoofdzakelijk vrouwelijke omgeving kwam ik tot nu toe ook niet zo vaak in aanraking met mannenhumor. Toch ben ik het door de jaren heen wat meer gaan waarderen en lach ik tegenwoordig vaak gewoon mee, zonder me plaatsvervangend schuldig te voelen over de door de humor gekwetste partij.
In mijn werk, waarin ik dagelijks met alle ellende van de hele wereld wordt geconfronteerd is humor zelfs bijna een primaire behoefte geworden, een overlevingsstrategie. Ondanks de serieuze inhoud van het werk lachen mijn collega’s, (mijn cliënten zelf!) en ik dus ook heel wat af. Mede daardoor schijn ik een vrij droge vorm van humor te hebben ontwikkeld, althans volgens mijn omgeving. Dat niet iedereen die droge humor snapt en kan waarderen is soms weleens lastig, zeker als je op een datingsite actief bent..
Bij het E-daten wordt humor soms bewust ingezet om aandacht te trekken, of zijn dingen onbedoeld erg grappig, gewoon door de manier waarop het geschreven is.
In veel profielen beschrijven veel mannen de doelen die ze nog willen bereiken in hun leven, variërend van reizen en veel avontuur tot trouwen en kindertjes en alles wat daarbij hoort. Soms willen ze iets totaal onverwachts.
Zo was er een keer –let wel: op een site voor hoger opgeleide mensen- een hele mooie man, die een leuk en aantrekkelijk verhaal had geschreven waarin hij ook een wensenlijstje had opgenomen. In zijn leven, zo schreef meneer, wilde hij de volgende drie wensen waarmaken: hij wilde een boerderijtje bezitten, met daaromheen een stukje land, en een Ezel…
Waarop ik hem- impulsief als ik ben- terugmailde met de woorden:
“ Nou, “Ezels” genoeg op deze site....”
Nooit meer iets van teruggehoord……
