Wat vooraf ging: Marjelle kent Boris van een andere datingsite. Ze heeft hem eind maart in een opwelling een suf interessebericht gestuurd. Gelukkig weerhield dat Boris er niet van om te reageren. Drie maanden gingen er – met tussenpozen – lange mails heen en weer. Daarna hebben Boris en Marjelle elkaar drie keer in het echt ontmoet. Dat waren telkens lange avonden van veel praten, heel veel praten, lopen, eten en drinken. Boris en Marjelle converseerden er op los, maar van zoenen – laat staan meer – kwam het niet. Na de derde keer was Marjelle verliefd en vertrok Boris naar de andere kant van de wereld.
De middelste naam van Marjelle is Ongeduld, dus ze vond het maar niks dat ze zes weken moest wachten tot ze Boris weer zou zien. Terwijl de tijd verstreek, vervaagden de verliefde gevoelens. Toen ze Boris eindelijk weer zag, voelde Marjelle een lichte teleurstelling. Maar toch maakten ze er samen een leuke dag van. Ze roeiden een groot meer over, genoten van de stilte en van de zon. Ze aten en praatten. Daar waren Boris en Marjelle immers goed in. Converseren. Over de politieke situatie in Nederland, de crisis op de financiële markten, de zin en onzin van biologisch voedsel. En toen namen ze weer afscheid. Met drie zoenen op de wang en ‘we mailen wel weer’.
De volgende dag was Marjelle het zat. Hom of kuit Boris, wat ging het worden? Is Marjelle slechts gezellig voor lopen, roeien, eten, drinken en heel veel praten, of is er méér? Marjelle vroeg het aan Boris, maar ook aan zichzelf. Wat wilde ze van hem? Waarom was de verliefdheid die ze dacht gevoeld te hebben weg, maar bleef Boris haar intrigeren? Er kwam geen hom of kuit van Boris, maar een eerlijk antwoord. Boris was in vertwijfeling. De vonken sprongen er niet vanaf, zoveel was duidelijk. Maar Boris vond Marjelle wel bijzonder. Hij wilde best onderzoeken of er kriebels konden ontstaan, maar wilde haar geen pijn doen. Het was immers goed mogelijk dat het toch niet verder ging dan bijzonder en gezellig.
Bij de liefde hoort het risico om gekwetst te worden, besloot Marjelle. Het verhaal van Boris en Marjelle is dus nog niet ten einde, de afloop ongewis.
De middelste naam van Marjelle is Ongeduld, dus ze vond het maar niks dat ze zes weken moest wachten tot ze Boris weer zou zien. Terwijl de tijd verstreek, vervaagden de verliefde gevoelens. Toen ze Boris eindelijk weer zag, voelde Marjelle een lichte teleurstelling. Maar toch maakten ze er samen een leuke dag van. Ze roeiden een groot meer over, genoten van de stilte en van de zon. Ze aten en praatten. Daar waren Boris en Marjelle immers goed in. Converseren. Over de politieke situatie in Nederland, de crisis op de financiële markten, de zin en onzin van biologisch voedsel. En toen namen ze weer afscheid. Met drie zoenen op de wang en ‘we mailen wel weer’.
De volgende dag was Marjelle het zat. Hom of kuit Boris, wat ging het worden? Is Marjelle slechts gezellig voor lopen, roeien, eten, drinken en heel veel praten, of is er méér? Marjelle vroeg het aan Boris, maar ook aan zichzelf. Wat wilde ze van hem? Waarom was de verliefdheid die ze dacht gevoeld te hebben weg, maar bleef Boris haar intrigeren? Er kwam geen hom of kuit van Boris, maar een eerlijk antwoord. Boris was in vertwijfeling. De vonken sprongen er niet vanaf, zoveel was duidelijk. Maar Boris vond Marjelle wel bijzonder. Hij wilde best onderzoeken of er kriebels konden ontstaan, maar wilde haar geen pijn doen. Het was immers goed mogelijk dat het toch niet verder ging dan bijzonder en gezellig.
Bij de liefde hoort het risico om gekwetst te worden, besloot Marjelle. Het verhaal van Boris en Marjelle is dus nog niet ten einde, de afloop ongewis.
