Regelmatig scrol ik door de profielen van de mannen. Puur om mij een beeld te scheppen van wie ze zijn en wat ze belangrijk vinden en om uit te vinden wat mij daarin aantrekt. In de profielen worden met grote regelmaat materiele zaken en bezittingen opgenoemd. Ik zie de prachtigste boten voorbij komen, er wordt geschermd met dure automerken, kunst, residenties in het buitenland, en al wat dies meer zij. Ook in het eerste –of herhaaldelijk mailcontact/telefoontjes of afspraakjes worden deze zaken in de onderhandelingen gegooid. Zo was er een man die -zonder mij ook nog maar in het echt ontmoet te hebben- al een huis voor mij wilde kopen!
Helaas: ik kan er niets mee! Bij het bezit van een boot denk ik acuut aan het onderhoud en het gedoe met de winterstalling. Kunst aan de muur is weliswaar prachtig, maar het is niet aan mij besteed, want ik ben er na drie maanden op uitgekeken. Sieraden raak ik kwijt of beschadigen. Design is ook zo iets moois: ik blader graag door de woonbladen. Maar een koffiezetapparaat moet in mijn ogen ten eerste lekkere koffie maken, daarna makkelijk in onderhoud zijn en als het dan ook nog mooi oogt is dat een leuke bijkomstigheid. Een Rietveld stoel zou ik nooit aanschaffen omdat die alleen leuk is om naar te kijken, maar volgens mij “voor geen meter zit”.
Wat dat betreft kan ik veel en veel meer genieten van materiele zaken als ik ze niet in mijn bezit heb. Wonend in de polder waar alleen maar nieuwbouw staat verlang ik bijvoorbeeld naar oude steden, waar zich in mijn optiek de prachtigste gebouwen bevinden. Daar kan ik uren naar kijken. En kunst komt altijd het best tot zijn recht in een museum, net zoals ik altijd het meest geniet van bloemen als ze allemaal bij elkaar staan in een bloemenwinkel of in een tuin.
Ik denk dat het komt doordat ik van afwisseling houd. Statische omgevingen maken mij onrustig. Zo luister ik bijvoorbeeld ook het liefst naar nieuwe muziek. Mijn achterbuurman, die dag in dag uit naar dezelfde Elvis plaat luistert, helpt mij daar keer op keer weer aan herinneren. Je zult mij ook niet elk jaar op dezelfde vakantiebestemming vinden: er zijn nog zoveel mooie plekken op de wereld!
Om mij over de streep te krijgen zul je het dus over een andere boeg moeten gooien. Ik heb mij na mijn scheiding gestort op herinneringen: aan een goed gesprek, een leuke avond uit, een vakantie, reizen naar onbekende bestemmingen, dat zijn de zaken waar ik warm voor loop, die voor mij het leven de moeite waard maken.In de profielen zoek ik dan ook naar informatie die iets vertelt over de binnenkant van de mannen, de interesses op immaterieel gebied, die mijn innerlijke wereld kunnen aanvullen, verdiepen en uitbreiden. Tja, en als ik dan per sé bezit moet noemen als voorwaarde dan hoop ik dat het een goed gevulde boekenkast is en een goede camera.
Ik geniet meer van het feit dat alle mooie dingen in de wereld uberhaupt bestaan, niet van het bezitten ervan. En dat gegeven maakt van mij alsnog een Material Girl…..
Helaas: ik kan er niets mee! Bij het bezit van een boot denk ik acuut aan het onderhoud en het gedoe met de winterstalling. Kunst aan de muur is weliswaar prachtig, maar het is niet aan mij besteed, want ik ben er na drie maanden op uitgekeken. Sieraden raak ik kwijt of beschadigen. Design is ook zo iets moois: ik blader graag door de woonbladen. Maar een koffiezetapparaat moet in mijn ogen ten eerste lekkere koffie maken, daarna makkelijk in onderhoud zijn en als het dan ook nog mooi oogt is dat een leuke bijkomstigheid. Een Rietveld stoel zou ik nooit aanschaffen omdat die alleen leuk is om naar te kijken, maar volgens mij “voor geen meter zit”.
Wat dat betreft kan ik veel en veel meer genieten van materiele zaken als ik ze niet in mijn bezit heb. Wonend in de polder waar alleen maar nieuwbouw staat verlang ik bijvoorbeeld naar oude steden, waar zich in mijn optiek de prachtigste gebouwen bevinden. Daar kan ik uren naar kijken. En kunst komt altijd het best tot zijn recht in een museum, net zoals ik altijd het meest geniet van bloemen als ze allemaal bij elkaar staan in een bloemenwinkel of in een tuin.
Ik denk dat het komt doordat ik van afwisseling houd. Statische omgevingen maken mij onrustig. Zo luister ik bijvoorbeeld ook het liefst naar nieuwe muziek. Mijn achterbuurman, die dag in dag uit naar dezelfde Elvis plaat luistert, helpt mij daar keer op keer weer aan herinneren. Je zult mij ook niet elk jaar op dezelfde vakantiebestemming vinden: er zijn nog zoveel mooie plekken op de wereld!
Om mij over de streep te krijgen zul je het dus over een andere boeg moeten gooien. Ik heb mij na mijn scheiding gestort op herinneringen: aan een goed gesprek, een leuke avond uit, een vakantie, reizen naar onbekende bestemmingen, dat zijn de zaken waar ik warm voor loop, die voor mij het leven de moeite waard maken.In de profielen zoek ik dan ook naar informatie die iets vertelt over de binnenkant van de mannen, de interesses op immaterieel gebied, die mijn innerlijke wereld kunnen aanvullen, verdiepen en uitbreiden. Tja, en als ik dan per sé bezit moet noemen als voorwaarde dan hoop ik dat het een goed gevulde boekenkast is en een goede camera.
Ik geniet meer van het feit dat alle mooie dingen in de wereld uberhaupt bestaan, niet van het bezitten ervan. En dat gegeven maakt van mij alsnog een Material Girl…..
