Christchurch is enkele dagen geleden flink opgeschud (7,4 op de schaal van Richter). Ter vergelijking de aardbeving die ooit Napier verwoestte had een kracht van 7,8 op diezelfde schaal. Gelukkig zijn er geen menselijke slachtoffers te betreuren, alleen veel materiële schade.
De beelden uit Nieuw-Zeeland geven een goed beeld hoe ik me nu voel. Oh nee hè, heb ik dit nu net opgeschreven? Gebruik ik nu echt een stukje natuurgeweld om een fase in mijn leven of een gevoel weer te geven? HAHA. Wat een 'lame' bruggetje. Maar ja, dit wordt dus een blogje over de boel opschudden, of je het nu zelf doet of het voor je gedaan wordt.
Verandering is goed, voor alles en iedereen. Al kan het soms lastig zijn om verandering te accepteren. Immers de meeste bezoekers aan deze site waren ongetwijfeld ooit eens happy in een relatie maar omschrijven zichzelf nu als “happy single” (vreselijke term trouwens). Een verandering die misschien best lastig te accepteren was maar waar je gaande weg mee leerde leven. En nu is alles gewoon lekker: leuk werk, fijne vrienden en lekker de hort op zonder met anderen rekening te houden. Al blijft het wel kriebelen en daarom zijn we allemaal op sites zoals deze actief.
Okay verandering dus. Een proces waar ik nog middenin zit. Dat verklaart ook waarom blogposts langer op zich laten wachten en onregelmatig verschijnen. Recent ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn leven slechts 10 kuub groot is. Als iemand mij ooit van materialisme beschuldigt, weet ik nu tenminste zeker dat het niet zo is. 10 Kuub is echt niet veel, iets van 3 bij 2 bij 1 komma zoveel.
Of ik me verveelde en alle troep maar op een hoop gegooid heb? Nee hoor, heb recent alle troep in een storage unit gegooid. Door verandering in werk (weet je nog? het afdwingen van verandering, kwam een tijd geleden aan de orde) ben ik verkast van het Westen naar het Oosten van Nederland. Eindelijk terecht gekomen op de plek waarvan ik zei dat als ik naar Nederland terug zou gaan, ik me alleen daar wilde gaan vestigen. Na de jaren in Nieuw-Zeeland was de Randstad gewoon geen optie meer.
Helaas gingen de werkgerelateerde zaken snel dan huiszaken. Ooit snelheid op de woningmarkt gezien? Traag als dikke s****t gaat dat. Vandaar dat alles nu in een storage unit ligt en ik een aantal weken uit de koffer moet leven bij vrienden. Superlief natuurlijk maar niet ideaal. Gelukkig zitten we allemaal op dezelfde lijn dus het gaat op zich prima.
Maar toch wordt er door me met spanning vooruit gekeken. Heerlijk om straks weer een eigen plek te hebben met de eigen spullen en het “happy single” leventje weer op te pakken. :-) Dat duurt nu niet lang meer... Nog maar een maandje te gaan dan is mijn appartement klaar voor oplevering en inrichting. Countng the days.
Voor nu dus af en toe een blogje of berichtje tussendoor om de chaotische werkelijkheid te ontsnappen maar straks weer helemaal actief.
De beelden uit Nieuw-Zeeland geven een goed beeld hoe ik me nu voel. Oh nee hè, heb ik dit nu net opgeschreven? Gebruik ik nu echt een stukje natuurgeweld om een fase in mijn leven of een gevoel weer te geven? HAHA. Wat een 'lame' bruggetje. Maar ja, dit wordt dus een blogje over de boel opschudden, of je het nu zelf doet of het voor je gedaan wordt.
Verandering is goed, voor alles en iedereen. Al kan het soms lastig zijn om verandering te accepteren. Immers de meeste bezoekers aan deze site waren ongetwijfeld ooit eens happy in een relatie maar omschrijven zichzelf nu als “happy single” (vreselijke term trouwens). Een verandering die misschien best lastig te accepteren was maar waar je gaande weg mee leerde leven. En nu is alles gewoon lekker: leuk werk, fijne vrienden en lekker de hort op zonder met anderen rekening te houden. Al blijft het wel kriebelen en daarom zijn we allemaal op sites zoals deze actief.
Okay verandering dus. Een proces waar ik nog middenin zit. Dat verklaart ook waarom blogposts langer op zich laten wachten en onregelmatig verschijnen. Recent ben ik tot de conclusie gekomen dat mijn leven slechts 10 kuub groot is. Als iemand mij ooit van materialisme beschuldigt, weet ik nu tenminste zeker dat het niet zo is. 10 Kuub is echt niet veel, iets van 3 bij 2 bij 1 komma zoveel.
Of ik me verveelde en alle troep maar op een hoop gegooid heb? Nee hoor, heb recent alle troep in een storage unit gegooid. Door verandering in werk (weet je nog? het afdwingen van verandering, kwam een tijd geleden aan de orde) ben ik verkast van het Westen naar het Oosten van Nederland. Eindelijk terecht gekomen op de plek waarvan ik zei dat als ik naar Nederland terug zou gaan, ik me alleen daar wilde gaan vestigen. Na de jaren in Nieuw-Zeeland was de Randstad gewoon geen optie meer.
Helaas gingen de werkgerelateerde zaken snel dan huiszaken. Ooit snelheid op de woningmarkt gezien? Traag als dikke s****t gaat dat. Vandaar dat alles nu in een storage unit ligt en ik een aantal weken uit de koffer moet leven bij vrienden. Superlief natuurlijk maar niet ideaal. Gelukkig zitten we allemaal op dezelfde lijn dus het gaat op zich prima.
Maar toch wordt er door me met spanning vooruit gekeken. Heerlijk om straks weer een eigen plek te hebben met de eigen spullen en het “happy single” leventje weer op te pakken. :-) Dat duurt nu niet lang meer... Nog maar een maandje te gaan dan is mijn appartement klaar voor oplevering en inrichting. Countng the days.
Voor nu dus af en toe een blogje of berichtje tussendoor om de chaotische werkelijkheid te ontsnappen maar straks weer helemaal actief.
