21 juli
Wedding in Egypt
Renewing old friendships
Salute the couple your sister uncle neighbor
House medley, music galore
To celebrate relationships
24 augustus
Vacation home
Vacation home awaits for me
After some renovation I can use it next year
Great place for my sons here
Close to the sea
05 september
It flies
Me, my kids just happy
Yet the heart keeps flying unhindered by knowledge
Skill needed to avoid a sharp edge
Forget fear&landing may be snappy
05 september
Free
2 strong parents, kids almost grownups
Now I can freely roam the sky
I may go, settle down, fly
So small became big hubs
Zes weken rust in Egypte, Alexandrië en de Nijldelta, en genoten van een familieband van zo'n twintig jaar. Veel siteseeing niet gedaan ditmaal; het ging mij echt om de rust. Mijn zonen hebben wel wat gedaan daaromtrent en zijn ook samen een week in Cairo geweest.. Gezien hoe het land in de lift is, waar eigen land in verval is. Voedsel en kraanwater zijn veilig; niemand rijdt nog in een oud Ladaatje, iedereen heeft een nieuwe auto, en zelfs in de kleinste achterafdorpjes veranderen de bakstenen familieflats in fiere Romeinse villa's. Bepaalde dingen vind ik er echt beter, verder dan in Nederland: de vormgeving op televisie met geavanceerde cartoons staat er op hoger niveau dan hier en de economische vrijheid geeft een klimaat van rust en ontspanning die ons hier met de overheidsdruk alom ontbreekt. Overheid en bankwezen hebben een minder grote greep op islamitische landen, waardoor de meeste de huidige crisis grotendeels ontkomen zijn. Het is nog net niet zo dat je maar mag bouwen waar en wat je wil, bouwvergunningen bestaan ook daar, wel dat je mag wonen waar je wil mits je maar betaalt en je huis kunt bouwen naar eigen smaak. Een hypotheek sluiten is niet gebruikelijk, banken spelen geen rol; wel is het mogelijk om meerdere jaren in gedeelten rechtstreeks aan de verkoper te betalen. Rond Cairo verrijzen in hoog tempo luxueuze grote stadswijken als Medinatti en Obour City, waar gerenommeerde universiteiten als die van Oxford en Harvard nu vestigingen openen. Niemand hoeft ook in een krot te wonen; volkswoningbouw bestaat voor een beperkte groep, al is die niet mooi. Sommige dingen zijn ook minder: nog steeds is er geen goede afvalverwerking, waardoor de straten uitermate onverzorgd ogen, maar ik denk dat dat een politieke keuze is. Is er genoeg draagvlak voor de extra belastingdruk, is de vraag. En er zijn dingen weer heel anders dan hier. Het verenigingsleven bijvoorbeeld; elke beroepsgroep heeft z'n eigen 'club' waar van alles georganiseerd wordt voor de leden op sportief en ander gebied, ook belangenbehartiging als uitkeren van een pensioen. Elke club heeft z'n zwembad, strand, enzovoorts op diverse plekken van het land, waarvoor je dan wel naar de stad moet, als je dit wil gebruiken. Er gebeurt daar zoveel meer dan wij in het dorpse feodale Nederland denken. Nog iets wat minder is. In het woestijnklimaat blijft het dag en nacht minstens 35 graden, of nog veel meer, in perioden van hittegolven. Toch weer even meegemaakt. Ten tweede dat het dorpsleven van een vrouw vaak veel binnenzitten betekent: in het donker op een stoel zitten koken... zeker voor een vrouw alleen lijkt het mij moeilijk overleven dan. Wil ze haar ouders 600 m verderop bezoeken, moet, zeker de vrouw van gegoeden huize, zich laten rijden. Overdag betekent dat wachten op een vijftienjarig neefje of zoontje, als ze zelf niet over een auto kan beschikken. Maar naar buiten gaan is niet verboden ofzo. Werken evenmin, ook in de kleinere plaatsen werken vrouwen als ze kunnen. Genoeg daarover.
Ik ben erg blij dat de band met schoonfamilie, ook nadat je van hun broer/oom gescheiden bent, gewoon een familieband kan blijven. Ik ben ook heel blij dat niemand zich met onze breuk bemoeid heeft. Geen vragen, adviezen of partij kiezen, gelukkig. Maar verschillende mensen kampen inmiddels met ziekte en een enkeling heeft een problematisch huwelijk. Dat laatste blijft ook bij mij niet onopgemerkt. Verder schuiven de generaties langzamerhand door; de kinderen van zwagers en schoonzusters trouwen, krijgen kinderen. Diverse huwelijksfeesten heb ik weer meegemaakt. Het verloop is natuurlijk anders dan hier. Om te beginnen wordt het over meerdere dagen uitgesmeerd: dag 1 worden de eigendommen van de vrouw in de echtelijke woning gebracht en gaat de familie deze feestelijk inrichten: een flink deel van de meubels, huistextiel, keukengerei zijn voor rekening van haar familie. Kosten noch moeite zijn daarvoor gespaard. Dag 2 is de inschrijving door de burgerlijke stand. De trouwambtenaar komt bij de bruid thuis en bruid en bruidegom moeten de nodige papieren tekenen. Dag 3 komt de imam bij de bruid aan huis en sluit het islamitisch huwelijk; dat geschiedt per volmacht door beide oudste mannelijke verwanten van bruid en bruidegom. Dag 4 is pas het eigenlijk feest, meestal 's zomers, in een hotel of in de open lucht, en trekt de vrouw definitief in bij de man. Of ook andersom, soms, maar dan moet de man de etage van zijn schoonfamilie kopen. Zeker buiten de steden wordt voor elke zoon een nieuwe etage gebouwd op de familieflat, indien nodig. Je maagdelijkheid hoef je niet te bewijzen, zoals in sommige Arabische culturen, wel wordt gepoogd zo snel mogelijk na huwelijkssluiting een baby te 'maken'. Na een jaar of tien trekt het stel soms weg; twee van mijn gewezen zwagers, beiden getrouwd met twee zusters, wonen nu naast hun schoonmoeder; op haar grond is een kapitale villa neergezet. Huwelijken tussen twee broers en twee zusters komen vrij vaak voor en: hoeven zeker niet beter of slechter te zijn dan andere huwelijken. En ik weet dat deze mensen erg gelukkig zijn met elkaar. Vroeger was het zo dat na een scheiding de vrouw met al haar bullen, dus een groot deel van de meubelen ook, weer terug ging naar haar familie. Nu moet de man verkassen. In de praktijk betekent dat dat hij niet ver hoeft te gaan, meestal. Ik heb inmiddels één ding geleerd van deze ontmoetingen: het maakt geen bal uit of een relatie tot stand kwam op grond van een passionele liefde of niet. Of een relatie goed, ook passioneel, wordt en blijft, wordt door andere krachten bepaald. En de voornaamste is toch wel het binden of botsen van persoonlijkheden, dat bepaalt of mensen überhaupt bereid zijn om zich voor de ander aantrekkelijk te maken. Wel blijf ik bij mijn opmerking dat wie voor een gearrangeerde relatie kiest waarbij de partner aan een waslijst van eisen moet voldoen, maw wie via een datingsite of bemiddelingsbureau zoekt, beter kan afzien van de eis van starten met een passionele liefde. Mochten datingsites meer ruimte willen bieden aan pasionele liefde, kunnen ze beter de profielen zo eenvoudig mogelijk houden, met zo min mogelijk verplicht in te vullen vragenvelden. Immers passionele liefde staat haaks op een groot eisenpakket. Denk ik.
Mijn plan voor een Egyptisch vakantiehuis gaat door: een goede vriend van ons die tien jaar in Nederland gewoond heeft, verkoopt mij binnenkort de helft van de zijne. Heel prettig dat ik een zeer betrouwbare buur krijg. Ook voor mijn zoons tzt heel prettig.
En nu ben ik dan weer thuis. Weer gezond en wel, alle gezondheidsklachten die ik had zijn voorbij. Al houd ik de vinger nog aan de pols. Mijn eigen zaakje gaat gewoon door en daarnaast amuseer ik me multitaskend online. Ik had pal voor mijn vertrek een splinternieuw contact met iemand op een muzieksite, dat ik dreigde te verliezen; de man accepteerde mijn lange afwezigheid maar ternauwernood en het leek op losse schroeven te komen staan. Maar het lijkt er nu op of dit wellicht goed kan komen... Kijken of dat bewaarheid wordt.
Ilse 22092010
Wedding in Egypt
Renewing old friendships
Salute the couple your sister uncle neighbor
House medley, music galore
To celebrate relationships
24 augustus
Vacation home
Vacation home awaits for me
After some renovation I can use it next year
Great place for my sons here
Close to the sea
05 september
It flies
Me, my kids just happy
Yet the heart keeps flying unhindered by knowledge
Skill needed to avoid a sharp edge
Forget fear&landing may be snappy
05 september
Free
2 strong parents, kids almost grownups
Now I can freely roam the sky
I may go, settle down, fly
So small became big hubs
Zes weken rust in Egypte, Alexandrië en de Nijldelta, en genoten van een familieband van zo'n twintig jaar. Veel siteseeing niet gedaan ditmaal; het ging mij echt om de rust. Mijn zonen hebben wel wat gedaan daaromtrent en zijn ook samen een week in Cairo geweest.. Gezien hoe het land in de lift is, waar eigen land in verval is. Voedsel en kraanwater zijn veilig; niemand rijdt nog in een oud Ladaatje, iedereen heeft een nieuwe auto, en zelfs in de kleinste achterafdorpjes veranderen de bakstenen familieflats in fiere Romeinse villa's. Bepaalde dingen vind ik er echt beter, verder dan in Nederland: de vormgeving op televisie met geavanceerde cartoons staat er op hoger niveau dan hier en de economische vrijheid geeft een klimaat van rust en ontspanning die ons hier met de overheidsdruk alom ontbreekt. Overheid en bankwezen hebben een minder grote greep op islamitische landen, waardoor de meeste de huidige crisis grotendeels ontkomen zijn. Het is nog net niet zo dat je maar mag bouwen waar en wat je wil, bouwvergunningen bestaan ook daar, wel dat je mag wonen waar je wil mits je maar betaalt en je huis kunt bouwen naar eigen smaak. Een hypotheek sluiten is niet gebruikelijk, banken spelen geen rol; wel is het mogelijk om meerdere jaren in gedeelten rechtstreeks aan de verkoper te betalen. Rond Cairo verrijzen in hoog tempo luxueuze grote stadswijken als Medinatti en Obour City, waar gerenommeerde universiteiten als die van Oxford en Harvard nu vestigingen openen. Niemand hoeft ook in een krot te wonen; volkswoningbouw bestaat voor een beperkte groep, al is die niet mooi. Sommige dingen zijn ook minder: nog steeds is er geen goede afvalverwerking, waardoor de straten uitermate onverzorgd ogen, maar ik denk dat dat een politieke keuze is. Is er genoeg draagvlak voor de extra belastingdruk, is de vraag. En er zijn dingen weer heel anders dan hier. Het verenigingsleven bijvoorbeeld; elke beroepsgroep heeft z'n eigen 'club' waar van alles georganiseerd wordt voor de leden op sportief en ander gebied, ook belangenbehartiging als uitkeren van een pensioen. Elke club heeft z'n zwembad, strand, enzovoorts op diverse plekken van het land, waarvoor je dan wel naar de stad moet, als je dit wil gebruiken. Er gebeurt daar zoveel meer dan wij in het dorpse feodale Nederland denken. Nog iets wat minder is. In het woestijnklimaat blijft het dag en nacht minstens 35 graden, of nog veel meer, in perioden van hittegolven. Toch weer even meegemaakt. Ten tweede dat het dorpsleven van een vrouw vaak veel binnenzitten betekent: in het donker op een stoel zitten koken... zeker voor een vrouw alleen lijkt het mij moeilijk overleven dan. Wil ze haar ouders 600 m verderop bezoeken, moet, zeker de vrouw van gegoeden huize, zich laten rijden. Overdag betekent dat wachten op een vijftienjarig neefje of zoontje, als ze zelf niet over een auto kan beschikken. Maar naar buiten gaan is niet verboden ofzo. Werken evenmin, ook in de kleinere plaatsen werken vrouwen als ze kunnen. Genoeg daarover.
Ik ben erg blij dat de band met schoonfamilie, ook nadat je van hun broer/oom gescheiden bent, gewoon een familieband kan blijven. Ik ben ook heel blij dat niemand zich met onze breuk bemoeid heeft. Geen vragen, adviezen of partij kiezen, gelukkig. Maar verschillende mensen kampen inmiddels met ziekte en een enkeling heeft een problematisch huwelijk. Dat laatste blijft ook bij mij niet onopgemerkt. Verder schuiven de generaties langzamerhand door; de kinderen van zwagers en schoonzusters trouwen, krijgen kinderen. Diverse huwelijksfeesten heb ik weer meegemaakt. Het verloop is natuurlijk anders dan hier. Om te beginnen wordt het over meerdere dagen uitgesmeerd: dag 1 worden de eigendommen van de vrouw in de echtelijke woning gebracht en gaat de familie deze feestelijk inrichten: een flink deel van de meubels, huistextiel, keukengerei zijn voor rekening van haar familie. Kosten noch moeite zijn daarvoor gespaard. Dag 2 is de inschrijving door de burgerlijke stand. De trouwambtenaar komt bij de bruid thuis en bruid en bruidegom moeten de nodige papieren tekenen. Dag 3 komt de imam bij de bruid aan huis en sluit het islamitisch huwelijk; dat geschiedt per volmacht door beide oudste mannelijke verwanten van bruid en bruidegom. Dag 4 is pas het eigenlijk feest, meestal 's zomers, in een hotel of in de open lucht, en trekt de vrouw definitief in bij de man. Of ook andersom, soms, maar dan moet de man de etage van zijn schoonfamilie kopen. Zeker buiten de steden wordt voor elke zoon een nieuwe etage gebouwd op de familieflat, indien nodig. Je maagdelijkheid hoef je niet te bewijzen, zoals in sommige Arabische culturen, wel wordt gepoogd zo snel mogelijk na huwelijkssluiting een baby te 'maken'. Na een jaar of tien trekt het stel soms weg; twee van mijn gewezen zwagers, beiden getrouwd met twee zusters, wonen nu naast hun schoonmoeder; op haar grond is een kapitale villa neergezet. Huwelijken tussen twee broers en twee zusters komen vrij vaak voor en: hoeven zeker niet beter of slechter te zijn dan andere huwelijken. En ik weet dat deze mensen erg gelukkig zijn met elkaar. Vroeger was het zo dat na een scheiding de vrouw met al haar bullen, dus een groot deel van de meubelen ook, weer terug ging naar haar familie. Nu moet de man verkassen. In de praktijk betekent dat dat hij niet ver hoeft te gaan, meestal. Ik heb inmiddels één ding geleerd van deze ontmoetingen: het maakt geen bal uit of een relatie tot stand kwam op grond van een passionele liefde of niet. Of een relatie goed, ook passioneel, wordt en blijft, wordt door andere krachten bepaald. En de voornaamste is toch wel het binden of botsen van persoonlijkheden, dat bepaalt of mensen überhaupt bereid zijn om zich voor de ander aantrekkelijk te maken. Wel blijf ik bij mijn opmerking dat wie voor een gearrangeerde relatie kiest waarbij de partner aan een waslijst van eisen moet voldoen, maw wie via een datingsite of bemiddelingsbureau zoekt, beter kan afzien van de eis van starten met een passionele liefde. Mochten datingsites meer ruimte willen bieden aan pasionele liefde, kunnen ze beter de profielen zo eenvoudig mogelijk houden, met zo min mogelijk verplicht in te vullen vragenvelden. Immers passionele liefde staat haaks op een groot eisenpakket. Denk ik.
Mijn plan voor een Egyptisch vakantiehuis gaat door: een goede vriend van ons die tien jaar in Nederland gewoond heeft, verkoopt mij binnenkort de helft van de zijne. Heel prettig dat ik een zeer betrouwbare buur krijg. Ook voor mijn zoons tzt heel prettig.
En nu ben ik dan weer thuis. Weer gezond en wel, alle gezondheidsklachten die ik had zijn voorbij. Al houd ik de vinger nog aan de pols. Mijn eigen zaakje gaat gewoon door en daarnaast amuseer ik me multitaskend online. Ik had pal voor mijn vertrek een splinternieuw contact met iemand op een muzieksite, dat ik dreigde te verliezen; de man accepteerde mijn lange afwezigheid maar ternauwernood en het leek op losse schroeven te komen staan. Maar het lijkt er nu op of dit wellicht goed kan komen... Kijken of dat bewaarheid wordt.
Ilse 22092010
