In mijn flatje, het eerste de beste dat ik vond bij de gratie van dat er geen andere gegadigden waren, woon ik inmiddels alweer meer dan twee jaar. Nog steeds onderstreept het mijn vage gevoel.. dit was niet wat ik met mijn leven in gedachten had. Maar toch, het went en het wordt steeds beter mijn stek.
Op de vaatwasser, een apparaat dat ik toch wel als eerste aanschafte - ik bedoel met de hand afwassen met z’n tweeën is leuk, heilzaam ook voor je relatie, maar alleen, nee, niks voor mij - op die vaatwasser, staat zo’n onverwoestbaar oud vier pits gasstelletje dat nog bij mijn oma vandaan komt. Het heeft heel lang geduurd voordat ik de handeling met het supersonische gasfornuis in de oude situatie, ontwend was: één draai aan de knop en floep het gas brandde. Nu moest ik het gas weer handmatig aansteken.
En, eenvoudig als ik ben, deed ik dat in het begin met lucifers. Dat leverde problemen op, zoals: lucifers zoek, want je steekt er ook bijvoorbeeld kaarsen mee aan en een ander probleem, wat doe je met de gebruikte nog gloeiende lucifers? Had ik ook nooit helemaal efficiënt aangepakt, dus die gooide ik in het driehoekige afdruipbakje in de gootsteen. Lekkere smeerboel.
Wat ik heel irritant vind is, als mensen dan met een gasaansteker aan komen zetten als ‘KADOOTJE’! Ook nog doodleuk ingepakt met een strik erom. Er gebeurt op zo’n moment intern van alles bij mij. In ieder geval heb ik daarna moeite om de rest van de (verjaar)dag nog leuk te vinden. Het voert te ver om uit te spitten, hoe dat komt. Maar het zit heel diep. Het heeft in ieder geval iets te maken met de wens: Onderstreep eens wat ik WEL kan en niet, waar ik niet goed in ben! Ik laat zo’n ding dan lekker ingepakt ergens slingeren. In de krantenbak.
Hoe ik op dit verhaal kom is, omdat ik eigenlijk het volgende wil zeggen:
.
Als het er nog eens van komt dat er een vonk overspringt tussen mij en .. een ander .. ze zeggen, ze schrijven, ze verfilmen, ze zingen er heel mooi over.. dan moet het bijna wel leuk zijn. Of kun je het maar beter nooit laten gebeuren? En heb ik mijn beste tijd gewoon gehad en moet ik mij dit alles helemaal niet meer afvragen? Ik wil nog wel een poosje mee…
PS. Na drie dagen mokken, ben ik ‘m toch maar gaan gebruiken.. die gasaansteker. Dat moet ik toegeven. En als ik dan ook nog zo genereus ben om dat aan de geefster mee te delen krijg ik dit: ‘..en als je ‘m nou niet vult met gas, dan krijg je alleen het knetterende vonkje, meer is niet nodig, werkt prima.. en.. je kunt ‘m dan niet kwijtraken, want hij is dan nergens anders voor te gebruiken. TIPJUUU sorry.’
~!@##@%$^!@%
Alleen een knetterend vonkje, meer is niet nodig… hmm.
Op de vaatwasser, een apparaat dat ik toch wel als eerste aanschafte - ik bedoel met de hand afwassen met z’n tweeën is leuk, heilzaam ook voor je relatie, maar alleen, nee, niks voor mij - op die vaatwasser, staat zo’n onverwoestbaar oud vier pits gasstelletje dat nog bij mijn oma vandaan komt. Het heeft heel lang geduurd voordat ik de handeling met het supersonische gasfornuis in de oude situatie, ontwend was: één draai aan de knop en floep het gas brandde. Nu moest ik het gas weer handmatig aansteken.
En, eenvoudig als ik ben, deed ik dat in het begin met lucifers. Dat leverde problemen op, zoals: lucifers zoek, want je steekt er ook bijvoorbeeld kaarsen mee aan en een ander probleem, wat doe je met de gebruikte nog gloeiende lucifers? Had ik ook nooit helemaal efficiënt aangepakt, dus die gooide ik in het driehoekige afdruipbakje in de gootsteen. Lekkere smeerboel.
Wat ik heel irritant vind is, als mensen dan met een gasaansteker aan komen zetten als ‘KADOOTJE’! Ook nog doodleuk ingepakt met een strik erom. Er gebeurt op zo’n moment intern van alles bij mij. In ieder geval heb ik daarna moeite om de rest van de (verjaar)dag nog leuk te vinden. Het voert te ver om uit te spitten, hoe dat komt. Maar het zit heel diep. Het heeft in ieder geval iets te maken met de wens: Onderstreep eens wat ik WEL kan en niet, waar ik niet goed in ben! Ik laat zo’n ding dan lekker ingepakt ergens slingeren. In de krantenbak.
Hoe ik op dit verhaal kom is, omdat ik eigenlijk het volgende wil zeggen:
.
Als het er nog eens van komt dat er een vonk overspringt tussen mij en .. een ander .. ze zeggen, ze schrijven, ze verfilmen, ze zingen er heel mooi over.. dan moet het bijna wel leuk zijn. Of kun je het maar beter nooit laten gebeuren? En heb ik mijn beste tijd gewoon gehad en moet ik mij dit alles helemaal niet meer afvragen? Ik wil nog wel een poosje mee…
PS. Na drie dagen mokken, ben ik ‘m toch maar gaan gebruiken.. die gasaansteker. Dat moet ik toegeven. En als ik dan ook nog zo genereus ben om dat aan de geefster mee te delen krijg ik dit: ‘..en als je ‘m nou niet vult met gas, dan krijg je alleen het knetterende vonkje, meer is niet nodig, werkt prima.. en.. je kunt ‘m dan niet kwijtraken, want hij is dan nergens anders voor te gebruiken. TIPJUUU sorry.’
~!@##@%$^!@%
Alleen een knetterend vonkje, meer is niet nodig… hmm.