Al een hele tijd loop ik rond met het idee: en als ik dan even niks meer weet te schrijven over mijn single liefdesleven, dan noem ik mijn blog: ‘Writers blog’. Een woordgrapje. Flauw?

Ik heb me er nooit in verdiept, maar misschien heeft het nog met elkaar te maken ook. Een 'writers block' en een stagnerend liefdesleven. Even niets ‘omhanden’ hebbend op dat gebied, ook niets in het vooruitzicht en met teleurstellingen, die redelijk verwerkt lijken.

Het is meer een toestand om, als het effe kan met een goed boek en een beker warme anijsmelk of een wijntje op bed te gaan zitten en het klein te houden. Dan heb je het maar gewoon een poosje met jezelf te stellen en zo kun je weer een beetje energie en inspiratie vergaren. (Ik vond in een doos met inmiddels opgeslagen knuffels een rood hartvormig kussen, met daarop de woorden: “Ik hou van jou”. Die heb ik uitgeklopt, van een lekker luchtje voorzien en die hou ik nu een poosje bij me.)

Ook al wordt er lang niet altijd over liefde geschreven, het kan wel een drijfveer zijn om tot schrijven of andere creaties te komen. Ik ga mij nu extra toeleggen op het in mij opnemen van kunst, cultuur, literatuur èn flut-romannetjes en op die manier blijft de liefde wel stromen. Iemand zin om mee naar een museum te gaan?