Tegen sommige activiteiten kun je opzien en als je ze hebt gedaan, ben je blij en heb je een voldaan gevoel. Sporten bijvoorbeeld. Elke keer als je gaat wordt het een beetje makkelijker en ze zeggen.. dat het na drie maanden gaan in je systeem zit en het dan dus abnormaal wordt als je een keer niet gaat. Leuk altijd dat soort wetenswaardigheden. Drie maanden doorzetten, daarna ben je gewend.
Je huis opruimen, nog zo’n voorbeeld. In het begin is het een zware klus. Er gaan dingen door je handen die veel te lang in de weg hebben gelegen en dan heb je er warempel nog moeite mee om er afstand van te doen. Maar als het dan eenmaal weg is.. voelt dat zóóó goed! Als je je goed voelt over dit soort basale zaken, werkt dat door in je date, toch? En om het beste uit je date te halen kun je nog allerhande andere voorbereidingen treffen, bijvoorbeeld qua uiterlijke verzorging. Leuk, leuk, leuk, al dit soort tips en tricks.
Dan komt het moment dat het gezien de omstandigheden goed raak is en dan… is er één ding wat ik over het hoofd heb gezien: ik eh… snurk! Volgens internetrubriekjes is dat relatiekiller no 1 (of was het no 3?). In ieder geval, het is erg. En wat erger is: ze hebben het altijd over de man die snurkt, maar ik ben eh… een vrouw! Bijna voel ik mij alsof ik in een glazen kist ten toon gesteld kan worden op de kermis: ‘Komt dat zien! Komt dat zien! Snurkende vrouw! Wie haar kust… krijgt geld toe!’
Zo kom ik tot de tragische conclusie dat ik hier op de site hooguit nog in aanmerking kom voor wat losse gezelligheids-dates met koffie en gebak, of ‘als-het-dan-toch-niks-kan-worden-tussen-ons-zullen-we-het-dan-meteen-maar-even-doen?’ dates, maar een vaste relatie gaat ‘m niet meer worden voor mij. Er is een kliniek die snurkproblemen behandelt. Maar ik zou mijzelf niet zijn, als ik niet eerst zelf naar een oplossing zou zoeken.
Als je snurkt wordt iedereen om je heen wakker, behalve jijzelf. (bron: kampeervakantie met de – toen nog een stuk jongere – kinderen in een gezinstent. Ze wilden geen van beide bij mij in de slaapcabine!!!! Het flinterdunne stofje tussen de twee cabines hielp echter tot hun teleurstelling niet echt, plus dat ze nu niet aan me konden sjorren. Ze waren bijna verongelijkt, alsof ik moedwillig asociaal bezig was! Maar ik kon er helemaal niks aan doen, ik wist het niet eens!) Ik snurk geloof ik alleen in een bepaalde houding.
Ik kan een traininkje voor mijzelf ontwikkelen met een soort buitenboordbeugel waar een microfoontje aan zit, en oordopjes in m’n oren. Het geringste kickje wat ik geef, wordt versterkt in mijn oren weergegeven. Daar wordt ik dan (alleen zelf!) wakker van en ga anders liggen. Na drie maanden… lig ik met mijn nonchalant golvende haar op mijn schouder, mijn zachte verzorgde huid, handen en voeten, mijn charmante nachtomhulsel, mijn serene blik van de rijpe vrouw als ik slaap (hooguit een klein fronsje), rustig ademend in mijn bed en is ook die relatiekiller beslecht.
Rest nog één voorwaarde: de juiste match. Mocht die zich binnen 3 maanden voordoen, dan... heb ik 's nachts een stellage op mijn hoofd. Geen punt toch? Bij echte liefde.
Je huis opruimen, nog zo’n voorbeeld. In het begin is het een zware klus. Er gaan dingen door je handen die veel te lang in de weg hebben gelegen en dan heb je er warempel nog moeite mee om er afstand van te doen. Maar als het dan eenmaal weg is.. voelt dat zóóó goed! Als je je goed voelt over dit soort basale zaken, werkt dat door in je date, toch? En om het beste uit je date te halen kun je nog allerhande andere voorbereidingen treffen, bijvoorbeeld qua uiterlijke verzorging. Leuk, leuk, leuk, al dit soort tips en tricks.
Dan komt het moment dat het gezien de omstandigheden goed raak is en dan… is er één ding wat ik over het hoofd heb gezien: ik eh… snurk! Volgens internetrubriekjes is dat relatiekiller no 1 (of was het no 3?). In ieder geval, het is erg. En wat erger is: ze hebben het altijd over de man die snurkt, maar ik ben eh… een vrouw! Bijna voel ik mij alsof ik in een glazen kist ten toon gesteld kan worden op de kermis: ‘Komt dat zien! Komt dat zien! Snurkende vrouw! Wie haar kust… krijgt geld toe!’
Zo kom ik tot de tragische conclusie dat ik hier op de site hooguit nog in aanmerking kom voor wat losse gezelligheids-dates met koffie en gebak, of ‘als-het-dan-toch-niks-kan-worden-tussen-ons-zullen-we-het-dan-meteen-maar-even-doen?’ dates, maar een vaste relatie gaat ‘m niet meer worden voor mij. Er is een kliniek die snurkproblemen behandelt. Maar ik zou mijzelf niet zijn, als ik niet eerst zelf naar een oplossing zou zoeken.
Als je snurkt wordt iedereen om je heen wakker, behalve jijzelf. (bron: kampeervakantie met de – toen nog een stuk jongere – kinderen in een gezinstent. Ze wilden geen van beide bij mij in de slaapcabine!!!! Het flinterdunne stofje tussen de twee cabines hielp echter tot hun teleurstelling niet echt, plus dat ze nu niet aan me konden sjorren. Ze waren bijna verongelijkt, alsof ik moedwillig asociaal bezig was! Maar ik kon er helemaal niks aan doen, ik wist het niet eens!) Ik snurk geloof ik alleen in een bepaalde houding.
Ik kan een traininkje voor mijzelf ontwikkelen met een soort buitenboordbeugel waar een microfoontje aan zit, en oordopjes in m’n oren. Het geringste kickje wat ik geef, wordt versterkt in mijn oren weergegeven. Daar wordt ik dan (alleen zelf!) wakker van en ga anders liggen. Na drie maanden… lig ik met mijn nonchalant golvende haar op mijn schouder, mijn zachte verzorgde huid, handen en voeten, mijn charmante nachtomhulsel, mijn serene blik van de rijpe vrouw als ik slaap (hooguit een klein fronsje), rustig ademend in mijn bed en is ook die relatiekiller beslecht.
Rest nog één voorwaarde: de juiste match. Mocht die zich binnen 3 maanden voordoen, dan... heb ik 's nachts een stellage op mijn hoofd. Geen punt toch? Bij echte liefde.
