Ik date niet meer.

Is dat even schrikken. Ik moet er zelf ook aan wennen. De laatste date was drie weken geleden. Oké, dat is voor velen zelfs erg kort geleden, maar voor mij best een lange periode. Sinds januari had ik acht dates. Eerste ontmoetingen. Ik heb ook andere vriendinnen gezien, maar dat was geen eerste keer. Ik noem de eerste ontmoeting een date. Als we elkaar vaker treffen, zijn het afspraken. Inderdaad, een klein nuanceverschil. Ik weet dat sommigen elke afspraak met een potentiële liefdesrelatie een date noemen. Je voelt de eerste keer immers zelden vlinders vliegen. Maar dat kan later natuurlijk wel.

Ik moet zeggen, ik voel me erg prettig bij deze dateloze dagen. Misschien had ik het nodig. Even op een andere manier naar mezelf kijken dan via de spiegelende ogen van een vrouw. Even afstand nemen van de date als doel en meer op zoek gaan naar het doel van de date.

Je kunt je de vraag stellen of daten geschikt is als tijdvullende hobby. Dat is lastig te beantwoorden. Het is enerzijds leuker dan lezen. Veel tintelender dan televisie kijken. Veel bevredigender dan bier drinken. Anderzijds is daten ook vaak oppervlakkig. Zeker als de ontmoeting geen toekomst oplevert.

In die zin lijkt daten op seks. De eerste keer is heel vaak prettig, maar echt intiem en intens in elkaar opgaan, ontstaat pas na een paar keer. De eerste keer whisky drinken is best spannend, maar echt genieten doe je pas als je er vaker van geproefd en geroken hebt. En zo is het ook met daten.

Ik heb overigens geen nare ervaringen met eerste dates. Sommigen kregen zelfs een mooi vervolg. De meeste bleken echter eendagsvlinders. Die hebben een mooi leven, maar wel relatief kort. Daarom heb ik een besluit genomen. Een gewaagd besluit, zeker voor iemand die het laatste decennium nauwelijks vlinders voelde.

Voor mij geen dagvlinders meer. Ik ga voortaan voor vrolijk fladderende, alles versmeltende en de buitenwereld vergetende buikvlinders.