Ik zal eens een keertje moeten stoppen met de blog. Heel eerlijk gezegd wilde ik mezelf regelrecht het succesverhaal in schrijven door hier zo het één en ander op tafel te gooien en vervolgens door elkaar gerammeld te worden en te leren van de reacties en de sterretjes. Dat laatste is gelukt, maar ik heb (vooralsnog) geen succesverhaal. Vanaf nu ga ik het anders doen.

Alle tijd dat ik mij bezig heb gehouden met surfen en andere acties, was ik nogal introvert bezig. Ik bleef het maar eng vinden om gemail om te zetten naar een heuse ontmoeting. Dat heb ik niet kunnen veranderen. (Oké, een beetje). Nooit heb ik mij echt verdiept in wat die anderen daar, uit de mannen-sectie, bewogen heeft op dating gebied. Ik ben het geheel blijven bekijken als een bestand vol jagers (digitaal gezien wel een groot woord hoor, mannen), waar ik persoonlijk een beetje de stress-kriebels van blééf houden.

In ieder geval ben ik in dat licht niet de mooie hinde waar de jager ademloos zijn geweer nog even voor laat zakken. Het moet toch een bijzondere ervaring zijn als zo’n jager op scherp even helemaal ontspant en je ruimte geeft om er te kunnen zijn zoals je bent en… om rustig weg te kunnen lopen als je dat wil? Ik ben in dit verhaal meer het domme konijn. Lange tijd heb ik gedacht: als een lelijk eendje in een zwaan kan veranderen, dan zal een dom konijn toch ook een keer… een metamorfose ondergaan tot hinde. Maar dat gaat niet. Het is te technisch voor mij om het te begrijpen… dus

Ga ik de komende tijd spenderen om er domweg in te berusten. En dan hip ik, helemaal relaxed, vast nog wel een keertje terug in datingland. Het beroerde is alleen dat ik nooit zo geïnteresseerd ben geweest in rammetjes. Heb ik, geïmponeerd door alle jagers, de rammetjes soms niet herkend op de site? Of zelfs in het hele leven niet eens? Moet ik dan toch nog een poosje…? Nee! Ook de rammetjes hier hebben één gemeenschappelijke voorwaarde: Als ze maar niet dom is.

En nu hoor ik ergens wel iemand denken: ‘Maar Possess, jij bent toch niet dom?’ Helemaal waar! (Ik bedoel: wie wel eigenlijk?) Alleen ik denk van mijzelf dat ik dom ben. Dat is mijn makke! (Er zijn er zelfs die beweren dat zulke gedachten aangeboren zijn. De geleerden zijn er nog niet uit). Ik ben een konijn met een kronkel, een pakketje, een gebruiksaanwijzing, ballast! Geef toe: dat vind (zelfs) een rammetje niet interessant…. ‘We zouden het dan wel gezellig kunnen hebben samen - in theorie-,’ zo redeneert het rammetje, ‘…maar het stuift zo moeilijk weg als er gevaar dreigt.’

Hoe dan ook: ajuus! En suxes allemaal!

x Possess