Zaterdag ga ik naar een feest en daar komt een man die ik heel leuk vind. Boeie? We zijn voor elkaar gemáákt vind ik. Als ik in zijn buurt sta, dan gaan er bij mij van binnen allemaal compasnaaldjes zijn kant op staan. En zolang hij maar toelaat dat ik binnen die actieradius van hem verblijf is alles goed.
Dit is zoveel meer dan in woorden is uit te drukken. Ik noem het toch maar even: “belangstelling”. En ik heb er wel iets van laten doorschemeren. Schriftelijk. Dat ik het leuk vond om hem nog eens te zien en dat gebeurde tijdens een excursie. De grote vraag was nog even wat er met hem gebeurde als ik in zijn buurt stond. Als er al wat gebeurde dan kon hij het aardig verbloemen. Ik merkte slechts een paar keer dat hij toenadering zocht (waar je je al niet mee bezig kunt houden tijdens een excursie), maar even zo vaak dat hij de andere kant op ging.
Ik heb hem nu bijna een maand niet gezien. Met het feest in het vooruitzicht hield ik dat vol. Wel had ik in gedachten dat ik toch vooraf een heel klein geruststellend signaaltje van hem zou moeten ontvangen. Dat gebeurt niet. Naarmate de datum nadert, word het met de dag minder leuk en de kans groter dat ik zal moeten aanzien hoe hij zich met anderen zal vermaken en niet met mij.
Ik voel me een schoolkind, maar dan met de teleurstellingsopvangcapaciteit van een vijftiger. Niet dus. Ik wil deze man! Iemand tips?
Dit is zoveel meer dan in woorden is uit te drukken. Ik noem het toch maar even: “belangstelling”. En ik heb er wel iets van laten doorschemeren. Schriftelijk. Dat ik het leuk vond om hem nog eens te zien en dat gebeurde tijdens een excursie. De grote vraag was nog even wat er met hem gebeurde als ik in zijn buurt stond. Als er al wat gebeurde dan kon hij het aardig verbloemen. Ik merkte slechts een paar keer dat hij toenadering zocht (waar je je al niet mee bezig kunt houden tijdens een excursie), maar even zo vaak dat hij de andere kant op ging.
Ik heb hem nu bijna een maand niet gezien. Met het feest in het vooruitzicht hield ik dat vol. Wel had ik in gedachten dat ik toch vooraf een heel klein geruststellend signaaltje van hem zou moeten ontvangen. Dat gebeurt niet. Naarmate de datum nadert, word het met de dag minder leuk en de kans groter dat ik zal moeten aanzien hoe hij zich met anderen zal vermaken en niet met mij.
Ik voel me een schoolkind, maar dan met de teleurstellingsopvangcapaciteit van een vijftiger. Niet dus. Ik wil deze man! Iemand tips?
