De laatste weken is het stil van mijn kant. Qua nieuwe verhalen bedoel ik. De stilte heeft uiteraard alles met mij te maken. Na het einde van mijn laatste ‘relatie’ ontstond een nieuw samenzijn. Onverwacht, maar wel uit een date. En dat gaat goed. Deze dame wil liever niet dat ik over haar schrijf, en dat respecteer ik uiteraard.
Ik hoef natuurlijk niet alleen te bloggen over daten, relaties en het single-leven. Er is meer in het leven dan dat. Maar toch merk ik dat ik andere verhalen lastiger vind om aan het toetsenbord toe te vertrouwen. En zeker niet op deze site, waar de blogs toch vooral in het teken staan van de ontmoeting, de dwalingen der liefde en de altijd interessante verschillen tussen mannen en vrouwen.
Ik heb het wel geprobeerd. Mijn laatste blog was daar een voorbeeld van, hoewel de romantiek niet ontbrak. Maar wie zit er te wachten op meer hardloopervaringen? Sinds mei ben ik na een jaar afwezigheid weer gaan rennen. Mijn eerste vijf kilometerwedstrijd zit erop en in september loop ik een tien kilometer. Volgend jaar de halve marathon. Dat is het plan. Maar het wemelt van de hardloopblogs, waarom zou ik er een toevoegen?
En zo zijn er meer bezigheden waarvan ik me afvraag wie er op mijn verhalen erover zit te wachten. Wie wil weten welke films ik heb bezocht? Elke woensdag staan er goede recensies van professionele filmkijkers in de krant. Hetzelfde geldt voor theaterbezoeken en concerten. Ik lees tegenwoordig veel boeken op de iPad, veel meer dan van papier. Maar recensies over en tips voor boeken geven… Daar zijn genoeg andere sites en kranten over te vinden.
Ik denk regelmatig aan deze site. Voor de profielen heb ik geen belangstelling, maar ik mis het schrijven wel. De vraag luidt echter: is mijn leven interessant genoeg om via blogs te delen? Het is ongetwijfeld net zo interessant of oninteressant als dat van jou. Waarom schreef ik wel veel en makkelijk over singleleven, dates en relaties? Ook daar zijn toch meer dan genoeg websites over te vinden. Er worden zelfs boeken over geschreven en die vliegen als warme broodjes over de (digitale) toonbank.
Tsja. Wat nu?
Ik hoef natuurlijk niet alleen te bloggen over daten, relaties en het single-leven. Er is meer in het leven dan dat. Maar toch merk ik dat ik andere verhalen lastiger vind om aan het toetsenbord toe te vertrouwen. En zeker niet op deze site, waar de blogs toch vooral in het teken staan van de ontmoeting, de dwalingen der liefde en de altijd interessante verschillen tussen mannen en vrouwen.
Ik heb het wel geprobeerd. Mijn laatste blog was daar een voorbeeld van, hoewel de romantiek niet ontbrak. Maar wie zit er te wachten op meer hardloopervaringen? Sinds mei ben ik na een jaar afwezigheid weer gaan rennen. Mijn eerste vijf kilometerwedstrijd zit erop en in september loop ik een tien kilometer. Volgend jaar de halve marathon. Dat is het plan. Maar het wemelt van de hardloopblogs, waarom zou ik er een toevoegen?
En zo zijn er meer bezigheden waarvan ik me afvraag wie er op mijn verhalen erover zit te wachten. Wie wil weten welke films ik heb bezocht? Elke woensdag staan er goede recensies van professionele filmkijkers in de krant. Hetzelfde geldt voor theaterbezoeken en concerten. Ik lees tegenwoordig veel boeken op de iPad, veel meer dan van papier. Maar recensies over en tips voor boeken geven… Daar zijn genoeg andere sites en kranten over te vinden.
Ik denk regelmatig aan deze site. Voor de profielen heb ik geen belangstelling, maar ik mis het schrijven wel. De vraag luidt echter: is mijn leven interessant genoeg om via blogs te delen? Het is ongetwijfeld net zo interessant of oninteressant als dat van jou. Waarom schreef ik wel veel en makkelijk over singleleven, dates en relaties? Ook daar zijn toch meer dan genoeg websites over te vinden. Er worden zelfs boeken over geschreven en die vliegen als warme broodjes over de (digitale) toonbank.
Tsja. Wat nu?
