Er staat een waanzinnig leuke man voor je en even leek het erop, dat hij je hand vast zou gaan pakken. Zo, dat hij heel dicht bij je moet gaan staan om erbij te kunnen en om misschien wel iets liefs in je oor te fluisteren. Op dat moment roept een vrouwenstem zijn naam. Hij kijkt om. Doet een stap naar achteren. Je voelt zijn hand niet meer. Hij zegt een vluchtig ‘dag’ en is weg. In de verte zie je dat hij zich geanimeerd pratend naast een andere vrouw voegt en met haar weg loopt. Zij is niet zijn vriendin, dat weet je, je kent haar. Wat gaan zij doen?

Je zit in een werkgroep die eenmaal per week bij elkaar komt. Eén persoon wordt belangrijk voor je. De werkgroep kan je inmiddels gestolen worden, als hij er maar is. Hij doet leuk, hij doet aardig, je voelt je oké en het is genoeg. Hij is 13 jaar jonger. Meer doe je er niet mee, alhoewel je dat eerlijk gezegd wel zou willen.

En dan komt er een nieuwe vrouw in de groep. Zij is ook niet van gisteren en heeft al gauw in de gaten dat er een waanzinnig leuke man in haar groep zit. En dat voel jij weer feilloos aan. Waar de ellende precies begint weet ik niet, maar het is zo gênant. Dat die andere vrouw ook valt voor zijn charmes, zet jouw gevoelens voor hem zo te kijk. Het gemak waarmee hij ook aandacht heeft voor haar, maakt dat de aandacht voor jou niet echt speciaal leek te zijn. De uitsloverij die je vervolgens in haar gedrag waarneemt, om al zijn aandacht naar zich toe te trekken, houdt die je nu een spiegel voor? Deed jij dat ook? Of gebeurt hier iets wat je zelf had gewild: zij heeft succes! Het kan ook zijn dat ze zelf heel erg de indruk loopt te wekken dat ze succes heeft en dat het heel uniek is wat zij van hem vindt. Je let eigenlijk al nauwelijks meer op hem, alleen nog maar op haar.

Het wordt steeds een beetje waziger voor je ogen. Het heeft nauwelijks nog zin om naar de werkgroep te gaan, maar je sleept je er heen. Dan, op het moment dat je het gevoel hebt dat zij iets in het algemeen roept, dat slechts voor zijn oren bestemd is, knapt er iets bij je. ‘Waar gaat dit over?’ roep je, ‘Wat heeft dit nog met het onderwerp te maken? Zoek een andere werkgroep, waar je dit uit kunt werken!’ Iedereen kijkt geschrokken op. Het komt er feller uit, dan je bedoelde. Er wordt druk gediscussieerd. Niemand vraagt nog wat aan jou. Tot de waanzinnig leuke man aan je vraagt: ‘Ben je soms jaloers op haar?’

Had hij het dan al die tijd in de gaten?